I SA/Bd 395/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2009 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, listopad i grudzień 2002r. oraz styczeń i kwiecień 2003r. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 maja 2009r. B. D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, listopad i grudzień 2002r. oraz styczeń i kwiecień 2003r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 maja 2009r. Sąd przekazał przedmiotową skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 u.p.p.s.a.). Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, listopad i grudzień 2002r. oraz styczeń i kwiecień 2003r. W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała nieprawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia odwołania, a mianowicie o możliwości zaskarżenia decyzji skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, podczas gdy prawidłowo pouczyć należało o odwołaniu od decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w B. w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Z akt sprawy wynika, że decyzja ta została w tym zakresie sprostowana decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] i doręczona stronie. Skarga do sądu administracyjnego wniesiona bez wyczerpania środków odwoławczych jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jakkolwiek skarżąca została błędnie pouczona o trybie zaskarżenia decyzji, to nie może to rodzić dla niej negatywnych konsekwencji, dlatego też ma ona możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w B. Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności, wniesienie przez skarżącą skargi na decyzję z dnia [...], uznać należało za niedopuszczalne. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji postanowienia. POUCZENIE Od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesiona w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.