I SA/Bd 397/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku postanawia: odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem organ rentowy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek. Postanowienie zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 listopada 2009r. Pismem z dnia 23 grudnia 2009r., złożonym w tym samym dniu w Biurze Podawczym Sądu Rejonowego w Toruniu, strona wniosła "skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu". Przy piśmie z dnia 23 marca 2010r. Sąd Rejonowy w Toruniu XI Wydział Cywilny, powołując się na postanowienie z dnia 21 stycznia 2010r. oraz zarządzenie z dnia 8 marca 2010r., przesłał przedmiotową skargę B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 30 marca 2010r. na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przesłał skargę do organu celem dokonania czynności określonych w § 2 tego przepisu. Skarga wpłynęła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 1 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast z art. 83 § 1 i 2 powołanej ustawy wynika, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, a gdyby ostatni dzień terminu przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 listopada 2009r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 83 akt administracyjnych), należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 28 grudnia 2009r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 28 grudnia 2009r. włącznie. Stosownie do art. 54 § 1 wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ rentowy na stronie 2 wydanego postanowienia zawarł pouczenie: "...strona może wnieść skargę na niniejsze postanowienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na którego obszarze właściwości strona zamieszkuje lub ma siedzibę, za pośrednictwem Oddziału ZUS w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Wniosek w tej sprawie należy złożyć w siedzibie Oddziału ZUS w Toruniu, ul. Mickiewicza 33-39, 87-100 Toruń" (k. 82 akt administracyjnych). Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła skargę osobiście w Biurze Podawczym Sądu Rejonowego w Toruniu w dniu 23 grudnia 2009r. (prezentata i adnotacja na skardze k. 3 akt sądowych). Skarga, przekazana przez Sąd Rejonowy w Toruniu przy piśmie z dnia 23 marca 2010r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 26 marca 2010r. (data prezentaty, k. 2 akt sądowych). Na podstawie zarządzenia z dnia 26 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w dniu 30 marca 2010r., przesłał skargę Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w Toruniu. Skarga wpłynęła do organu rentowego w dniu 1 kwietnia 2010r. (prezentata Kancelarii Zakładu Ubezpieczeń Społecznych k. 91 akt administracyjnych). Sąd zauważa, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, o którym stanowi art. 54 § 1 powołanej ustawy. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub wspomniany organ (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", s. 248). Natomiast dla oceny zachowania tego terminu nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 cyt. ustawy (post. WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., IV SA/GL 647/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 116). W tych warunkach - mając na uwadze wskazane przepisy - należy uznać, że złożenie skargi nastąpiło z przekroczeniem ustawowego, 30-dniowego terminu do jej wniesienia, co skutkuje odrzuceniem tego środka zaskarżenia. Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na postanowienie organu rentowego stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy jest złożenie go w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, wnosząc ją do sądu powszechnego zamiast administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (w niniejszej sprawie jest to Zakład Ubezpieczeń Społecznych), to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji