I SA/Bd 398/09
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-07-22
Skład orzekający: Sarah Sobecka-Kucharczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, uzyskująca dochód przeznaczony na pokrycie zaległych alimentów, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać ustanowionego radcę prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, której dochód jest przeznaczony na pokrycie zaległych alimentów, a tym samym obiektywnie uniemożliwia jej gromadzenie środków na koszty sądowe i opłacenie pełnomocnika, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.Stan faktyczny
Skarżący J.B., przebywający w zakładzie karnym od 2006 r., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Jego miesięczny dochód wynosi 550 zł, z czego potrącana jest kwota na zaległe alimenty, pozostawiając mu jedynie 220-250 zł miesięcznie. Nie posiada oszczędności ani nie korzysta ze wsparcia materialnego.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanowił 1.zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2.ustanowić radcę prawnego
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł na wskazane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. J.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Jak wynika z treści urzędowego formularza PPF skarżący od 2006 r. przebywa w jednostkach penitencjarnych, a obecnie w Zakładzie Karnym w B-F. Tam pozostaje zatrudniony. Miesięczny dochód strony sprowadza się do kwoty 550 zł, przy czym ulega on potrąceniu na poczet zaległego świadczenia alimentacyjnego przyznanego małoletniej córce. Z tej przyczyny skarżący dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości 220-250 zł na miesiąc. Ponadto wnioskujący oświadczył, że nie zgromadził oszczędności, jak i nie korzysta z żadnego wsparcia materialnego. Opisując swój stan rodzinny wymienił konkubinę, córkę oraz pasierbicę.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek należało uwzględnić przyjmując wiarygodność oświadczeń strony, złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy.
Wyjaśnić należy na wstępie, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej, dla których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Na mocy przepisu art.245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz uprawnienie do ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie tego uprawnienia następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przywołane regulacje prawne i stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, że skarżący skutecznie wykazał istnienie wskazanych wyżej przesłanek. Nie budzi wątpliwości, że są nimi okoliczności życiowe, w których się znajduje. Na uwagę zasługuje przede wszystkim to, że zainteresowany przebywa od trzech lat w zakładzie karnym, gdzie wprawdzie aktualnie uzyskuje dochody, lecz przeznaczone są one na pokrycie zadłużenia alimentacyjnego. Taka sytuacja obiektywnie uniemożliwiała stronie również gromadzenie środków finansowych, które ewentualnie mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych jak i opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło