I SA/Bd 400/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 06 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. S. sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. S. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od gier za miesiąc marzec 2010r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 31 marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. określającą V. S. sp. z o.o. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od gier za miesiąc marzec 2010r. w kwocie 222.000,00 zł. Na decyzję organu odwoławczego strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżąca spółka podniosła, że nie posiada środków finansowych wystarczających dla spełnienia określonego w decyzji zobowiązania. Wobec spółki prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne. Niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznaczałoby konieczność wszczęcia egzekucji z innych niż pieniądze składników majątkowych, co spowodowałoby nieodwracalne skutki dla prowadzonej działalności gospodarczej, polegające w pierwszej kolejności na utracie płynności finansowej, a w dalszej fazie prowadzące do konieczności istotnego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, co może doprowadzić nawet do jej całkowitego zaprzestania i konieczności ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i §3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku spółki potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje bowiem ubytek w majątku skarżącej, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę fakt, że strona skarżąca zaskarżyła do tut. Sądu wiele decyzji dotyczących określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od gier o różnych kwotach. Ponadto na podstawie złożonych do niniejszej sprawy - w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy – dokumentów, tj. oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach, sprawozdania finansowego za 2010 r. oraz wyciągu z rachunku bankowego ustalono, że kapitał podstawowy spółki na 31 grudnia 2010 r. wynosił 1.117.500 zł, skarżąca posiada rzeczowe aktywa trwałe, w tym środki trwałe o łącznej wartości 21.546.013,40 zł, rok 2010 zakończyła stratą bilansową w wysokości 3.627.945,39 zł, a saldo rachunku bankowego spółki na 30 maja 2011 r. było ujemne i wynosiło 20.955,90 zł. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji - przed rozpoznaniem skargi - mogłoby skutkować ewentualnym dalszym następstwem w postaci ograniczenia lub braku możliwości prowadzenia działalności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.