I SA/Bd 417/04

Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 21 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie : w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do października 2002 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 sierpnia 2004r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone skarżącym w dniu 5 sierpnia 2004 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłali jedynie pismo, w którym stwierdzili, iż nie posiadają żadnych zobowiązań względem Urzędu Skarbowego w S. i że ewentualne roszczenia można kierować do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy Wydział XV Gospodarczy. Z uwagi na treść pisma o uzupełnieniu braku formalnego skargi, Sąd pismem z dnia 3 września 2004r. ponownie zwrócił się o podanie przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, wyjaśniając przy tym, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od danej wartości zależy wysokość opłaty sądowej a przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. W piśmie wskazano skarżącym jak należy rozumieć "wartość zaskarżenia" oraz pouczono o skutku nieuzupełnienia takiego braku. Mimo obszernego pouczenia, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji, z którą skarżący się nie zgadzają, w piśmie z 12 września 2004r M. i K. D. nie wskazali wartości przedmiotu zaskarżenia. W piśmie tym - skierowanym do trzech różnych spraw, wszczętych na skutek wniesionych skarg skarżący powołali ogólne zarzuty do prowadzonych postępowań, nie wskazując nawet w przybliżeniu wartości przedmiotu zaskarżenia.. Zgodnie z art.215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi istnieje obowiązek podawania w każdym piśmie wszczynaj ącym postępowanie sądowe w danej instancji wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia na podstawie art.216 wskazanej ustawy. Podana przez stronę wartość przedmiotu zaskarżenia jest wiążąca przy ustalaniu wysokości opłaty aczkolwiek, jeśli jest błędna może być sprawdzona na podstawie zarządzonego przez Przewodniczącego dochodzenia na tę okoliczność (art.218 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie nie ma jednak podstaw do sprawdzenia wartości zaskarżenia albowiem skarżący me wskazali żadnej wartości, stąd nie ma przedmiotu do weryfikacji. Skutkiem niewykonania przez skarżących zarządzenia Sądu wzywającym do upełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) Sąd odrzucił skargę.