I SA/Bd 418/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Anieli S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] 2006 r. w przedmiocie określenia Anieli S. podatku od czynności cywilnoprawnych. Decyzja organu II instancji zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy została doręczona pełnomocnikowi strony – adwokatowi Jackowi B. w dniu [...] 2007 r. Następnie organ odwoławczy przesłał również decyzję Anieli S., która doręczona jej została w dniu [...] 2007 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Kwestię doręczenia decyzji w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 145 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Stanowi on, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi, natomiast zgodnie z § 2 tego artykułu, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze powyższe, Sąd zauważa, że wiążące jest doręczenie decyzji ustanowionemu przez stronę na etapie postępowania administracyjnego pełnomocnikowi i od tej daty należy liczyć 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 16 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3148/05 stwierdził, że w przypadku doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony i stronie, termin do wniesienia odwołania do organu drugiej instancji liczy się od dnia następującego po dniu uznania decyzji za doręczoną zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, nie zaś od daty późniejszego odbioru takiej decyzji przez stronę. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 marca 2007 r., zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 18 kwietnia 2007 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym zatem było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 18 kwietnia 2007 r. włącznie. Skarga została nadania w placówce pocztowej przez skarżącą w dniu 30 kwietnia 2007., a więc znacznie po terminie. Niezależnie od tego organ odwoławczy doręczył decyzję również stronie. Jednak termin doręczenia decyzji skarżącej (2 kwietnia 2007 r.) nie ma wpływu na liczenie terminu do wniesienia skargi. Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi na decyzję ostateczną organu podatkowego jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Biorąc pod uwagę postępowanie organu II instancji w zakresie doręczenia zaskarżonej decyzji – zarówno pełnomocnikowi jak i stronie – Sąd wskazuje, iż postępowanie to może stanowić przesłankę do przywrócenia stronie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.