I SA/Bd 42/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 01 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005r. Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: odrzucić skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] uznał, że przedstawione przez podatnika stanowisko w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest nieprawidłowe. Od tego postanowienia przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w B. - jako II instancji w instancyjnym toku postępowania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Strona nie wniosła jednak zażalenia w wyznaczonym terminie. Tymczasem Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej zmienił z urzędu postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w sprawie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa. Na decyzję tą zgodnie z pouczeniem przysługiwało odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w B. - jako II instancji w instancyjnym toku postępowania w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Skarżący wniósł natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę wyłącznie na decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji. Wskutek tego sąd administracyjny może ocenić całość ich postępowania. Ograniczenie zakresu kontroli Sądu wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że Sąd nie tyle "dokonuje kontroli działalności administracji publicznej", ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ administracji II instancji. Wobec powyższego skonstatować należy, iż decyzja wydawana na podstawie art. 14 b § 5 pkt 2 jest decyzją pierwszoinstancyjną podlegającą zaskarżeniu w drodze odwołania do organu, który wydał decyzję zaskarżoną. Skutkuje to ponownym rozpatrzeniem sprawy przez organ, o którym mowa w art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W związku z nie wyczerpaniem w niniejszej sprawie trybu odwoławczego skargi winny być odrzucone na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. POUCZENIE Od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.