I SA/Bd 429/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi A. Bo. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. oddala skargę W dniu [...]r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w B. wystawił wobec A. B. (skarżący) tytuł wykonawczy nr [...] w związku ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia i kosztów upomnienia obejmujący koszt szkolenia oraz stypendium w łącznej kwocie [...]oraz skierował go do organu egzekucyjnego - Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w B.. Skarżący pismem z dnia [...]. złożył zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji. Wierzyciel postanowieniem z dnia [...]. stwierdził niedopuszczalność wniesionego zarzutu, w oparciu o art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r. poz. 1015), dalej u.p.e.a. W ocenie wierzyciela z okoliczności faktycznych sprawy wynika, ze skarżący w dniu [...] nie mógł ubiegać się o status osoby bezrobotnej z uwagi na posiadany wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Potwierdził to również Wojewoda [...] w ostatecznej decyzji z dnia [...]., a stawiane zarzuty zostały rozpatrzone w postępowaniu administracyjnym zarówno organu I instancji jak i organu odwoławczego. Wskutek wniesionego zażalenia na postanowienie wierzyciela z dnia [...]r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą egzekucji jest decyzja wierzyciela nakładająca obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, doręczona skarżącemu w dniu [...]. Zobowiązany nie skorzystał z prawa jej zaskarżenia, zatem decyzja ta stała się ostateczna i podlegała egzekucji w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie Wojewody organ miał podstawę prawną zarówno do wszczęcia egzekucji, jak i uznania, że zarzut A. B. określony przepisem art. 33 pkt 1 u.p.e.a. (umorzenie) nie może odnieść skutku. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem strona złożyła na nie skargę, w której wniosła o rozstrzygnięcie spornej sprawy zwrotu kosztów szkolenia przeprowadzonego przez Powiatowy Urząd Pracy w B. W uzasadnieniu skargi strona przytoczyła definicje działalności gospodarczej zawarte w ustawach: o swobodzie działalności gospodarczej, podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku od towarów i usług oraz o systemie ubezpieczeń społecznych. Zdaniem skarżącego, wobec tak zdefiniowanego pojęcia działalności gospodarczej, sam fakt zgłoszenia do Urzędu Miasta B. działalności gospodarczej nie jest równoznaczny z faktycznym jej wykonywaniem. Skarżący podał, że zgłosił wykonywanie działalności gospodarczej, ale o tym zapomniał. Zarzucił, że urzędnik Powiatowego Urzędu Pracy w B., choć miał taką możliwość nie poinformował go o tym, że figuruje w ewidencji zgłoszonej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że postanowienie to nie narusza prawa. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] r. Prezydenta Miasta B.A. B. został zobowiązany do zwrotu na rzecz Powiatowego Urzędu Pracy w B. kosztów szkolenia oraz stypendium w kwocie [...] zł. Powodem tego była utrata przez skarżącego statusu bezrobotnego w związku z tym, że był on wpisany w ewidencji działalności gospodarczej od [...] r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, mającego na celu przymusowe ściągnięcie powyższej kwoty, A. B. wniósł zarzuty oparte na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Kwestionował mianowicie istnienie obowiązku zwrotu wskazanej kwoty, twierdząc, że żaden z urzędników nie poinformował go o fakcie, że posiada zgłoszoną działalność gospodarczą, której w rzeczywistości nie prowadził. Do sądu administracyjnego A. B. zaskarżył postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., stwierdzające niedopuszczalność zarzutu. Swoje rozstrzygnięcie Prezydent Miasta B.oparł na podstawie art. 34 § 1a u.p.e.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Przepis art. 34 § 1a u.p.e.a. niejako pozbawia organ egzekucyjny możliwości merytorycznego badania zarzutu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym, jeśli kwestia ta była już przedmiotem rozpoznania w innym postępowaniu dotyczącym tego samego obowiązku. Stwierdzenie, że taka okoliczność miała miejsce obliguje organ do wydania postanowienia nie o nieuwzględnieniu zarzutu, lecz o stwierdzeniu jego niedopuszczalności. Uregulowanie to wprowadza zasadę niekonkurencyjności środków prawnych i ma na celu wyeliminowanie sytuacji, w której kwestia mogąca być podstawą do sformułowania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, byłaby rozstrzygana w tym postępowaniu, pomimo że została już lub zostanie rozstrzygnięta w ramach innego, wskazanego w powyższym przepisie postępowaniu (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 2007/09). Podkreślenia wymaga, że kwestia zwrotu przez skarżącego kosztów szkolenia oraz stypendium w kwocie [...] zł była przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia przez Prezydenta Miasta B. wskazaną decyzją z dnia [...] r. Decyzja ta jest ostateczna, bowiem skarżący nie wniósł od niej odwołania. W konsekwencji zasadnie wierzyciel wydał postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. W skardze strona podnosi zarzut braku poinformowania go przez urzędnika Powiatowego Urzędu Pracy o fakcie wpisanie skarżącego do ewidencji działalności gospodarczej. Z uwagi jednak na treść art. 34 § 1a u.p.e.a. zarzut ten nie może być rozpatrywany w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący mógł ten zarzut podnosić w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. M. Łent L. Kleczkowski H.Adamczewska-Wasilewicz