I SA/Bd 438/16
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-12-08
Skład orzekający: Mariusz Pawełczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną?Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ jej dochody z prac dorywczych są niskie, nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów, a ponosi znaczne koszty utrzymania, w tym wynajmu mieszkania, czynszu oraz opłat za media. Te okoliczności wskazują, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżąca K. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni utrzymuje się z prac dorywczych, nie posiada majątku ani oszczędności, a ponosi znaczne koszty utrzymania, w tym wynajmu mieszkania i opłat za media. Przedłożyła zeznania podatkowe, informacje o opłatach, faktury, umowę najmu oraz zawiadomienie o zajęciu wierzytelności.Rozstrzygnięcie
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca 2011 r. do grudnia 2012 r. postanowił: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych
W dniu [...] października 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z pracy dorywczej z której uzyskuje miesięczny dochód w wysokości od [...] zł do [...] zł. Oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżąca przedłożyła zeznania podatkowe za lata 2014-2015r. z których wynika, że za powyższe okresy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wykazała stratę w kwotach [...](przychód [...] zł); oraz [...] zł (przychód [...] zł); informację ze Spółdzielni Mieszkaniowej o wysokości opłat; faktury za gaz i energię; umowę najmu lokalu mieszkalnego; zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Ponadto skarżąca oświadczyła, że: nie posiada rachunków bankowych; nie korzysta z pomocy rodziny; nie uzyskuje świadczeń z pomocy społecznej; nie posiada oszczędności; utrzymuje się z prac dorywczych; prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe; nie posiada zobowiązań kredytowych; nie pozostaje w związku małżeńskim. Miesięczne koszty związane z zakupem żywności oraz środków czystości skarżąca określiła na kwotę ok. [...] zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując
się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa
i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie
i rodziny.
Wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega badaniu
z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie należy ponieść w konkretnym postępowaniu (wpis od skargi wynosi [...] zł) oraz możliwości finansowych wnioskodawcy.
W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Strona utrzymuje się z prac dorywczych i z tego tytułu osiąga miesięczny dochód od [...] zł do [...] zł. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. Koszty związane z zakupem żywności oraz środków czystości wynoszą ok. [...] zł. Ponadto skarżąca ponosi koszty wynajmu mieszkania [...] zł miesięcznie, czynszu w kwocie [...]zł oraz opłaty za gaz i prąd ok. [...] zł. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło