I SA/Bd 449/09

rrrSygn. akt I SA/Bd 449/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant Asystent Sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 02 września 2009 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od należności z tytułu składek. oddala skargę Zaskarżoną decyzją Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T.z dnia [...]r. odmawiającą R. J. umorzenia odsetek za zwłokę naliczonych na dzień złożenia wniosku w łącznej wysokości 26.256 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał następujący stan faktyczny ustalony w sprawie: pismem z dnia [...]r. skarżąca wniosła o umorzenie należnych odsetek za zwłokę i jednocześnie o rozłożenie pozostałego zadłużenia na raty wskazując, iż nie dysponuje majątkiem, dzięki któremu mogłaby spłacić dług. Wyjaśniła przy tym, iż pozostaje w związku małżeńskim z K. J., który pobiera świadczenie rentowe. Jej źródło dochodów stanowiło świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 982,08 zł. oraz środki pozyskiwane z prowadzenia działalności polegającej na handlu na toruńskim targowisku (w związku z tą działalnością opłacała 126 zł za miejsce handlowe). Na utrzymaniu skarżącej pozostawała 16-letnia córka ucząca się w liceum, a także należąca do Klubu Sportowego "B.", co także wiąże się dodatkowymi wydatkami. Pozostałe koszty wiązały się z użytkowaniem mieszkania (wynajem) 1.200 zł miesięcznie plus dodatkowe koszty związane z użytkowaniem telefonów i Internetu (razem około 487 zł.). Na podstawie przedłożonych dokumentów, w tym przeprowadzonego w dniu [...]r. wywiadu majątkowego, organ rentowy ustalił, że obecnie skarżąca orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia [...]r. uznana została za osobę częściowo niezdolną do pracy do dnia 31 stycznia 2010r., nie osiąga żadnych dochodów i stara się o przyznanie świadczenia rentowego - toczy się postępowanie sądowe z odwołania od decyzji z dnia [...]r. odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Na utrzymaniu skarżącej nadal pozostaje córka. Mąż skarżącej, który od [...]r. przebywa w zakładzie karnym, pobiera świadczenie rentowe (przyznane do 2012 roku) w wysokości 478 zł netto, z czego 200 zł stanowi rata płatna na rzecz K. S.A. tytułem realizacji zawartej ugody na spłatę zadłużenia w 24 ratach, termin płatności ostatniej z nich przypada na dzień 25 marca 2011r. Ponadto ustalono, że skarżąca nie posiada zaległości z innych tytułów, nie ma udziałów w firmach i przedsiębiorstwach, wierzytelności, ruchomości ani majątku nieruchomego; posiada natomiast rachunek bankowy w Banku O/T.; dom jednorodzinny wraz z działką usytuowaną w T. przy ul. J. 20 jest najmowany za 1.200 zł miesięcznie plus opłaty: telefon TP SA - 130,06 zł. (za wrzesień 2008r.), telefon komórkowy - 357,34 zł. Kwotę ok. 80 zł skarżąca przeznacza na leczenie, a współmałżonek z tego samego tytułu wydatkuje miesięcznie około 100 zł. Ponadto kwartalnie 180 zł pochłaniają składki na rzecz klubu sportowego "B.", oraz wydatki związane z obozami sportowymi córki, zakupem obuwia, strojów sportowych, a na początku roku szkolnego wydatki związane z zakupami podręczników szkolnych i przyborów piśmiennych. Działalność prowadzona była przez skarżącą samodzielnie stąd brak jest osób trzecich mogących odpowiadać za powstałe zadłużenie w myśl przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2005r. nr 8 poz. 60 ze zm.). W stosunku do zaległości figurujących na koncie prowadzona jest skuteczna egzekucja za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. (wdrożona w latach 2001-2005). Ostatnia wpłata na kwotę 2.144,70 zł miała miejsce w dniu [....]r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na brak stwierdzenia stanu całkowitej nieściągalności, z uwagi na prowadzoną nadal działalność gospodarczą oraz prowadzoną egzekucję za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego - przez co nie konkretyzuje się przesłanka umorzenia zawarta w art. 28 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2007r. Nr 11, poz. 74 ze zm.). Poza tym wysokość nieopłaconych składek znacznie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym (brak konkretyzacji przesłanki umorzenia zawartej w pkt 4a). Organ uznał, że skarżąca nie jest w stanie, ze względu na stan majątkowy, dokonać jednorazowej spłaty zadłużenia, ponieważ pociągnęłoby to za sobą zbyt ciężkie skutki dla niej i jej rodziny stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 141, poz. 1365 ze zm.) niemniej nie wykluczono, iż możliwa byłaby spłata długu w dłuższym okresie czasu, chociażby w formie układu ratalnego. Wskazano też na brak udokumentowania kłopotów zdrowotnych, które w istotny sposób ograniczałyby skarżącej możliwości zarobkowania. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając decyzji organu I instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że skarżąca nie udowodniła Pani całkowitej nieściągalności odsetek z jej majątku tzn. jej trudnej sytuacji rodzinno-majątkowej, ważnego interesu i zbyt ciężkich skutków ściągnięcia odsetek. Podkreślił, iż w międzyczasie uległa zmianie sytuacja finansowa skarżącej. W obecnej chwili pozostaje bez środków do życia, ponieważ zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą i stara się o przyznanie jej świadczenia rentowego Fakt, iż mąż skarżącej przebywa w więzieniu powoduje, że nie może pomóc w spłacie zadłużenia "odsetkowego". Na poparcie powyższego przedłożono dokumenty potwierdzające wysokość uzyskiwanego przez małżonka skarżącej świadczenia rentowego oraz harmonogram spłaty zadłużenia w K. S.A. i potwierdzenie spłaty kolejnej (trzeciej) raty. Prezes ZUS rozpatrując przedstawione przez skarżącą argumenty pod kątem konkretyzacji zasadniczej przesłanki uzasadniającej umorzenie, tj. stwierdzenia całkowitej nieściągalności, w świetle przepisów art. 28 ust. 3 cyt. zauważył, iż decyzja z dnia [...]r. słusznie wskazała na niewystąpienie w przedmiotowej sprawie stanu całkowitej nieściągalności. Organ zaznaczył, że choć działalność gospodarcza została zawieszona i brak jest z tego tytułu dochodów (zawieszenie na okres dwóch lat), jednakże istnieje możliwość wdrożenia egzekucji z rachunku bankowego, a przede wszystkim prowadzona jest skuteczna egzekucja za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego. Zatem, w ocenie organu, nie znajduje tu zastosowania zarówno art. 28 ust. 3 pkt 5, jak i pkt 6 - bowiem na obecnym etapie nie można też przesądzać braku możliwości uzyskania w postępowaniu egzekucyjnym kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Ponadto wysokość nieopłaconych składek znacznie przekracza kwoty kosztów upomnienia tego postępowania (brak konkretyzacji przesłanki umorzenia zawartej w pkt 4a). Zdaniem organu sytuacja materialna skarżącej, gdzie trzyosobowa rodzina utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości 478,02 zł netto, jest trudna i powoduje niemożność jednorazowej spłaty zadłużenia, jednakże, przedłożone informacje o osiąganych dochodach i ponoszonych wydatkach, jednoznacznie wskazują na przewagę tych drugich przy jednoczesnym braku danych o posiadaniu jakichkolwiek długów w tym zakresie, co pozwala przypuszczać, iż istnieje jeszcze jakieś inne źródło dochodów nieujawnione w trakcie prowadzonego postępowania. Zdaniem organu analiza wydatków, a w szczególności środków przeznaczanych na wynajem domu wraz działką (1.200 zł miesięcznie) oraz rachunki telefoniczne (łączna kwota 487,40 zł.) prowadzi do wniosku, że trudna sytuacja materialna stanowi przeszkodę wyłącznie do uregulowania należności składkowych, gdy tymczasem w [...]r. została zawarta ugoda z wierzycielem prywatnoprawnym, na podstawie której z budżetu rodzinnego wydatkowane mają być co miesiąc kwoty od 198,67 zł do 240,30 zł., z czego wynika, iż wierzyciel prywatnoprawny znalazł się na uprzywilejowanej względem ZUS pozycji i ma szansę na odzyskanie swojej wierzytelności w 24 ratach. W ocenie organu nie można wykluczyć podjęcia przez skarżącą zatrudnienia, pozyskiwania dochodów, a przez to możliwości spłaty zadłużenia w dłuższym okresie czasu, w ratach ustalonych w takiej wysokości, aby nie stanowiło to zbyt dużego obciążenia budżetu domowego. Na powyższą decyzję Prezesa ZUS skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie przez Sąd odsetek za zwłokę naliczonych w decyzji w całości lub w części bądź o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez organ rentowy. Jednocześnie skarżąca, zaskarżonemu orzeczeniu, zarzuciła naruszenie § 3 ust. 1 cyt. Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w zw. z art. 28 ust. 3a cyt. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez wadliwe przyjęcie przez Prezesa ZUS, że wnioskodawczyni nie udowodniła całkowitej nieściągalności odsetek z jej majątku, tzn. jej trudnej sytuacji rodzinno-majątkowej, ważnego interesu osoby zobowiązanej i zbyt ciężkich skutków ściągnięcia odsetek dla niej i jej najbliższych. W uzasadnieniu skargi raz jeszcze przywołała okoliczności dotychczas podnoszone w prowadzonym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). O uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzygają organy administracji, co w niniejszym przypadku oznacza, że rozstrzygnięcie w sprawie umorzenia przedmiotowych należności należy do kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd Administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej, tj. dokonania umorzenia należności. Mając zatem na względzie wskazane przesłanki oraz dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, wydanej przez Prezesa ZUS, w granicach kompetencji przysługujących Sądowi Administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, oraz w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do oceny, czy zasadnie organ ubezpieczeń społecznych nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o umorzenie odsetek za zwłokę naliczonych na dzień złożenia wniosku w łącznej wysokości 26.256 zł. Rozpatrując niniejszą sprawę, należy przeanalizować przepisy umożliwiające organowi udzielenie ulgi w postaci umorzenia należności składkowych. Podstawą prawną umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne jest art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wskazana ustawa w treści powołanego przepisu daje prawo do umorzenia tych należności w sytuacji ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 1-3), a także w uzasadnionych przypadkach, w stosunku do składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 3a), przy czym umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty (art. 28 ust. 4). Jednocześnie na postawie art. 32 cytowanej ustawy, przepisy dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne stosuje się odpowiednio także do składek na Fundusz Pracy oraz na ubezpieczenie zdrowotne. Na podstawie pierwszego z powołanych przepisów, Zakład Ubezpieczeń Społecznych może umorzyć w całości lub w części należności z tytułu składek, w przypadku ich całkowitej nieściągalności (ust. 1 i 2). Zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, że doszło do całkowitej nieściągalności należności został określony w ust. 3 tego przepisu, zgodnie z którym nieściągalność ta zachodzi, gdy: 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Nie ma sporu w sprawie, co do tego, że żadna z powyższych sytuacji nie zaistniała w ustalonym stanie faktycznym. Jednocześnie, na podstawie ust. 3a omawianego przepisu, należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Przesłanki umorzenia należności w oparciu o ust. 3a sprecyzowane zostały w § 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zgodnie z którym Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku: 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych; 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności; 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności. Wyliczenie zawarte ust. 3 w art. 28 cyt. ustawy jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie, daje potencjalną możliwość umorzenia powstałego wobec ZUS zadłużenia. Nawet wówczas oznacza to jednak dla organu podejmującego rozstrzygnięcie jedynie możliwość umorzenia należności z tytułu składek, a nie prawny obowiązek ich umorzenia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż w uchwale z dnia 6 maja 2004r. (sygn. akt II UZP 6/04, OSNP 2004/16/285) Sąd Najwyższy wskazał między innymi: "(...) Przepis art. 28 ust. 2 u.s.u.s. (...) jest oparty na konstrukcji tzw. "uznania administracyjnego", co oznacza, że decyzja w zakresie spraw dotyczących umorzenia należności przysługuje każdorazowo organowi rentowemu, który w przypadku stwierdzenia całkowitej nieściągalności składek, zachodzącej w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3 tejże ustawy może, ale nie musi, umorzyć zaległości. Norma zawarta w art. 28 ust. 2 u.s.u.s. wyraźnie wskazuje na brak obowiązku umorzenia należnych składek w przypadku ich całkowitej nieściągalności stanowiąc, że w takim wypadku mogą być one umorzone. Zakład ma zatem jedynie możliwość, a nie obowiązek umarzania należności z tytułu składek, nawet w przypadkach spełnienia ustawowych przesłanek do umorzenia. W niniejszej sprawie organ rozpoznający ustalił, że w stanie faktycznym sprawy nie zachodzi zasadnicza przesłanka uzasadniająca umorzenie, tj. stwierdzenie całkowitej nieściągalności, w rozumieniu art. 28 ust. 3 u.s.u.s. W ocenie Sądu powyższe stwierdzenie organu należy uznać za uprawnione, gdyż w sprawie prowadzone jest postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. W dniu [...]r. w ramach tego postępowania nastąpiła wpłata kwoty 2.144,70 zł, co świadczy w sposób jednoznaczny, że postępowanie to prowadzone jest skutecznie. Tym samym organ egzekucyjny nie miał podstaw do stwierdzenia braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję (art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s.). W konsekwencji świadczy to o tym, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi stan całkowitej nieściągalności. Nie można zatem w tym zakresie mówić o rozstrzygnięciu w charakterze uznaniowym. Zasadnie, zdaniem Sądu, organ przyjął, iż skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, która wyczerpuje przesłankę z § 3 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia. Skarżąca nie jest bowiem w stanie bez zagrożenia dla własnych potrzeb życiowych jak i jej rodziny uregulować jednorazowo ciążących na niej należności. Tym samym organ skorzystał w tym zakresie z przysługującego mu uznania. Niemniej jednak podnieść w tym miejscu należy, iż twierdzenia strony skarżącej w zakresie dochodów stają się szczególnie nieprzekonywujące w kontekście struktury ponoszonych wydatków. Skarżąca podała, że trzyosobowa rodzina utrzymuje się ze świadczenia rentowego jej męża w wysokości 478,02 zł netto, a miesięcznie przeznacza na wynajem domu 1.200 zł, na rachunki telefoniczne łącznie 487,40 zł, na zapłatę z tytułu przynależności córki do klubu sportowego 180 zł kwartalnie, a na leki dla niej i męża ok. 180 zł miesięcznie. Do tego dochodzą wydatki związane z zakupem ubrań, obuwia, przyborów szkolnych, jak również spłata zobowiązania cywilnoprawnego w dwudziestoczteromiesięcznych ratach w wysokości od 198,67 do 240,30 zł miesięcznie. Skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła tej dysproporcji wydatków w stosunku do uzyskiwanego dochodu. Zdaniem Sądu utrzymanie dwóch telefonów, co stanowi stałą pozycję miesięcznych kosztów, a kwota z rachunków przewyższa świadczenie rentowe męża skarżącej czy też opłaty z tytułu przynależności córki do klubu sportowego nie noszą znamion niezbędnych, do których ograniczają się zwykle osoby posiadające rzeczywiście minimalne dochody na pokrycie jedynie niezbędnych i podstawowych potrzeb. Przedstawione okoliczności pozwalają przypuszczać, jak słusznie zauważył organ II instancji, że skarżąca posiada jeszcze jakieś inne, zdaniem Sądu znaczące, źródło dochodów nieujawnione w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego. Wobec tak ustalonego w postępowaniu umorzeniowym stanu faktycznego sprawy za uzasadnione należało przyjąć stanowisko organu o ewentualnej możliwości spłaty zadłużenia z tytułu składek w systemie ratalnym. Mając na uwadze brak uchybień procesowych oraz uznaniowy charakter wydanej decyzji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.