I SA/Bd 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Sp. z o.o. w likwidacji w B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. Sp. z o.o. w likwidacji w B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy W dniu 19 stycznia 2012 r. (uzupełniony 21 lutego 2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPPr) J. sp. z o.o. w likwidacji w B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżąca Spółka uzasadniła trudną sytuacją finansową. Obecnie Spółka nie posiada majątku oraz nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Z uwagi na brak majątku i środków finansowych Spółka nie jest w stanie przeprowadzić postępowania upadłościowego. Posiada zadłużenie, lecz z uwagi na trudności finansowe nie jest w stanie go uregulować. Wysokość kapitału zakładowego określiła na kwotę [...] zł. Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 10 dni poprzez złożenie: 1) odpisów zeznań podatkowych CIT za lata 2010, 2009, 2008, 2) bilansów za lata 2010 i 2009, 3) korespondencji, z której wynikałoby, że składany był wniosek o upadłość do sądu (wniosek, postanowienia). Wezwanie zostało doręczone 12 marca 2012 r. Strona na wezwanie nie zareagowała. Postanowieniem z dnia 10 maja 2012r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej Spółki. Pismem z dnia 7 czerwca 2012r. Spółka złożyła sprzeciw od ww. postanowienia. W uzasadnieniu nie wskazała żadnych okoliczności dotyczących jej sytuacji majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., aktualna publikacja t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko, któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie natomiast do art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 2 pkt 1) ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z powyższych regulacji wynika, że po wniesieniu sprzeciwu wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu, niejako na nowo, choć nie ma potrzeby ponawiania przez stronę czynności złożenia kolejnego formularza, o jakim stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., lub kolejnych oświadczeń w trybie art. 255 p.p.s.a. Dotychczas złożone w tym trybie oświadczenia i załączone do nich dokumenty stanowią bowiem nadal materiał dowodowy, w oparciu o który Sąd rozpoznaje wniosek. Trzeba podkreślić, że zasadą postępowania sądowego przed sądem administracyjnym jest odpłatność (por. art. 199 p.p.s.a.). Prawo pomocy w jakimkolwiek zakresie jest od tej zasady wyjątkiem. W złożonym oświadczeniu Spółka wykazała, iż obecnie nie posiada majątku oraz nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Z uwagi na brak majątku i środków finansowych nie jest w stanie przeprowadzić postępowania upadłościowego. Posiada zadłużenie, lecz z uwagi na trudności finansowe nie jest w stanie go uregulować. Wysokość kapitału zakładowego określiła na kwotę [...] zł. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że skarżąca Spółka nie wykonała i nie przedstawiła przyczyny zaniechania w tym zakresie, wezwania Referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2012r., co do przedłożenia dokumentów potwierdzających jej sytuację materialną. Skarżąca nie nadesłała odpisów zeznań podatkowych CIT za lata 2010, 2009, 2008, bilansów za lata 2010 i 2009 oraz korespondencji, z której wynikałoby, że składany był wniosek o upadłość do sądu (wniosek, postanowienia). Wobec powyższego, a także z uwagi na nieprzedstawienie w sprzeciwie żadnych dodatkowych okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej Spółki stwierdzić należy, że jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem dane przedstawione przez wnioskodawcę uniemożliwiają pełną ocenę jego sytuacji majątkowej. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ocenia taką sytuację jednoznacznie. Jeżeli strona w jakikolwiek sposób uchyla się od złożenia wyjaśnień, oświadczeń lub dokumentów służących ocenie jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, to musi się liczyć z tym, że Sąd nie będzie miał podstaw do przyjęcia jej wniosku za uzasadniony (por. np. postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 r., I Fz 71/09, opubl. Lex 564253, z 23 lipca 2009 r., II Fz 260/09 opubl. Lex 552702, z 28 lipca 2009 r., I Oz 744/09 opubl. Lex 552404). Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd nie znalazł podstaw do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym.