I SA/Bd 451/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 września 2009r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym oddala skargę I SA/Bd 451/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2009 r. Wójt Gminy S. odmówił S. S. przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku inwentarskiego wskazując, że w związku ze zmianą stanu prawnego od dnia 1 stycznia 2009r. ulga inwestycyjna nie przysługuje podatnikowi podatku rolnego, jeżeli wydatki poniesione na inwestycję zostały sfinansowane w całości lub w części z udziałem środków publicznych (art. 13 ustawy o podatku rolnym) W odwołaniu od powyższej decyzji strona podniosła, że wszystkie wydatki zostały poniesione przed dniem 31 grudnia 2008r. W ocenie podatnika wydatki poniesione przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, chociażby były w części sfinansowane ze środków publicznych, nie powinny stanowić przeszkody w uzyskaniu ulgi inwestycyjnej. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył treść art. 13 ust. 1 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 06 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008r. Nr 237, poz. 1655 – zwana dalej ustawą nowelizującą), który wszedł w życie z dniem 01 stycznia 2009r. wskazując, że zmianie uległ ostatni zapis powyższego przepisu, który uzależnił przyznanie przedmiotowej ulgi od tego, aby poniesione wydatki nie zostały sfinansowane w całości lub w części z udziałem środków publicznych. Jednocześnie organ wskazał, iż w myśl art. 5 ustawy nowelizującej, sprawy dotyczące przyznania ulgi inwestycyjnej podatnikom podatku rolnego, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, są rozpatrywane na podstawie dotychczasowych przepisów. Warunkiem zastosowania dotychczasowych przepisów jest wszczęcie i niezakończenie sprawy do dnia 31 grudnia 2008r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze stwierdziło, ze skoro strona złożyła wniosek o udzielenie ulgi inwestycyjnej w dniu 24 lutego 2009r., a więc po dniu 01 stycznia 2009r. to organ podatkowy pierwszej instancji nie mógł zastosować przepisu art. 13 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu sprzed nowelizacji. W skardze skierowanej do Sadu podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu strona wskazuje, że obowiązujący do 31 grudnia 2008r. przepis art. 13 ustawy o podatku rolnym nie uzależniał otrzymania ulgi od tego czy inwestycja była finansowana ze środków publicznych. W ocenie skarżącego znowelizowany art. 13 ustawy o podatku rolnym powinien znaleźć zastosowanie jedynie do wydatków na inwestycje poniesione po 1 stycznia 2009r. Skarżący przyznaje, że wniosek o przyznanie ulgi złożył 24 lutego 2009r. jednakże inwestycja faktycznie została zakończona w 2008r. w związku z czym wszelkie wydatki związane z inwestycją poniesione przed 31 grudnia 2008r. chociażby sfinansowane w części ze środków publicznych w jego ocenie nie powinny stanowić przeszkody w uzyskaniu ulgi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwana p.p.s.a). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez Sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy skarżący w dniu 24 lutego 2009r. złożył wniosek o przyznanie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu wydatków poniesionych na budowę budynku inwentarskiego. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy znowelizowany przepis art. 13 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), który wszedł w życie 1 stycznia 2009r. znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Za niezasadne należy uznać stanowisko skarżącego, że powyższy przepis w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 06 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008r. Nr 237, poz. 1655) powinien być stosowany jedynie do wydatków na inwestycje poniesione po 1 stycznia 2009r. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przepisy regulujące ulgę inwestycyjną powinny być interpretowane przy zastosowaniu przede wszystkim wykładni językowej, a więc ścisłej i z pominięciem wykładni rozszerzającej. Z treści art. 13 ust. 1 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r. wynikało, ze ulga inwestycyjna przysługiwała podatnikom, którzy ponieśli wydatki na budowę lub modernizację budynków inwentarskich jak również obiektów służących ochronie środowiska oraz zakup i zainstalowanie deszczowni, urządzeń melioracyjnych i zaopatrzenia gospodarstwa w wodę oraz urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii. Na mocy ustawy z dnia 06 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 237, poz. 1655) od 1 stycznia 2009r. do konstrukcji art. 13 ustawy o podatku rolnym dodano nowy warunek stosowania ulgi inwestycyjnej poprzez wskazanie, że ulga może być przyznana, jeżeli wydatki inwestycyjne nie zostały sfinansowane w całości lub w części z udziałem środków publicznych. Zgodnie natomiast z art. 5 ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz niektórych innych ustaw sprawy dotyczące przyznania ulgi inwestycyjnej podatnikom podatku rolnego, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie art. 2 (tj. przed 1 stycznia 2009r.), są rozpatrywane na podstawie dotychczasowych przepisów. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że wobec podatnika, który złożył wniosek o zastosowanie ulgi inwestycyjnej do końca 2008r., stosuje się stare zasady przyznawania ulgi. Oznacza to, że ulga powinna być mu przyznana bez względu na źródło finansowania inwestycji. Nie ma więc znaczenia, czy wydatki inwestycyjne w całości lub w części zostały pokryte ze środków publicznych, czy też nie. Podatnik ma w tej sytuacji prawo do korzystania z ulgi inwestycyjnej. Natomiast rolnik, który złożył wniosek o przyznanie ulgi inwestycyjnej po 1 stycznia 2009r. (jak miało to miejsce w niniejszej sprawie), może z niej skorzystać pod warunkiem, że przy realizacji inwestycji nie korzystał ze środków publicznych. Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest fakt, że skarżący wniosek o przyznanie ulgi inwestycyjnej złożył 24 lutego 2009r., a więc w tym dniu nastąpiło wszczęcie postępowania, w związku z czym mając na uwadze przywołany powyżej przepis art. 5 ustawy o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz niektórych innych ustaw organy podatkowe prawidłowo zastosowały art. 13 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu od 1 stycznia 2009r., w świetle którego skoro podatnik korzystał przy realizacji inwestycji ze środków publicznych to nie może korzystać z ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym. W tym stanie rzeczy Sąd, kierując się przedstawionymi wyżej względami, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.