I SA/Bd 452/21

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2021-10-04

Skład orzekający: Leszek Kleczkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też nie służy na nie zażalenie. Strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia może jedynie wystąpić do sądu z wnioskiem o odmienne rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako sprawa nie należąca do właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. odmawiające wstrzymania wykonania decyzji dotyczącej solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu bez badania zarzutów merytorycznych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r. uchylającej decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego wraz z pozostałymi członkami zarządu za zaległości podatkowe B. T. T.P. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w M. z tytułu zaległości podatkowych w podatku akcyzowym za styczeń, luty i marzec 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 14.735.814 zł, w części dotyczącej odpowiedzialności skarżącego za zaległości ww. spółki za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 14.735.814 zł i w tym zakresie orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 120.300 zł, natomiast w pozostałej części utrzymującą decyzję w mocy. Na powyższe postanowienie strona złożyła skargę do tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 602, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Dyrektora IAS nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., tj. nie należy do postanowień kończących postępowanie oraz do postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Na zaskarżone postanowienie nie służy również zażalenie. Zauważyć należy, że wprawdzie art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 61 p.p.s.a., jednakże przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Ponadto za brakiem możliwości zaskarżenia omawianego rozstrzygnięcia przemawia treść art. 61 § 3 zdanie 2 p.p.s.a., który przyznaje stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia organu prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem o odmienne rozstrzygnięcie kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec tego skargę na postanowienie organu o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Sąd uznał za nie objętą właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rezultacie skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło