I SA/Bd 461/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 05 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 07 października 2014r. Sygn. akt I SA/Bd 461/14 w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do usunięcia braków zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 07 października 2014r., sygn. akt I SA/Bd 460/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę P. W., z powodu nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia – skardze kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 16 października 2014r. W dniu 18 listopada 2014r. skarżący nadał w placówce pocztowej pismo procesowe, datowane na 15 listopada 2014r., zawierające "wniosek o przywrócenie terminu" oraz "skargę na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 października 2014". Jednocześnie wniósł o "przywrócenie terminu do usunięcia braków zażalenia, o jego uchylenie w całości, o przekazanie sprawy organowy I instancji celem ponownego rozpatrzenia, ewentualnie merytoryczne rozstrzygnięcie poprzez przywrócenie terminu do usunięcia braków odwołania". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2014r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania charakteru wniosku z dnia 15 listopada 2014r. i wyjaśnienia o przywrócenie, jakiego terminu skarżący wnosi oraz z uwagi na fakt, że w sprawie dotąd nie wydano żadnego zażalenia, o usunięcie braków jakiego zażalenia wnosi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 09 grudnia 2014r. podał, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie zwolnienia go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podać należy, że wprawdzie w niniejszej sprawie referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2014r. rozpoznając wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostawił go bez rozpoznania, jednakże pomimo prawidłowego pouczenia skarżący nie skorzystał z prawa wniesienia na powyższe zarządzenie sprzeciwu, czego skutkiem było wezwanie go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd pismo skarżącego z dnia 15 listopada 2014r. potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 07 października 2014r. Przemawia za tym treść wyjaśnień złożonych przez stronę w piśmie z dnia 09 grudnia 2014r. Jedynym bowiem orzeczeniem wydanym w niniejszej sprawie, na które przysługuje środek zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ww. postanowienie tut. Sądu. Jak wynika z akt sprawy, odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 16 października 2014r. jednocześnie pouczając o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na fakt, że koniec 30-dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", przypadał na sobotę 15 listopada 2014r. uznać należało stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a., że termin na złożenie skargi kasacyjnej upłynął z dniem 17 listopada 2014r. Skarżący złożył ją natomiast w dniu następnym, tj. 18 listopada 2014r. jednocześnie wnioskując o przywrócenie terminu do jej złożenia. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Zapis art. 86 § 1 p.p.s.a. oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W tym miejscy należy podkreślić, że Sąd nie jest natomiast upoważniony w świetle powołanych przepisów do podejmowania czynności zmierzających do zebrania dowodów na okoliczność uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że tak rozumianej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Sądu skarżący nie uprawdopodobnił. Jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zawiera bowiem żadnej argumentacji w tym zakresie. Stanowi jedynie powielenie treści skargi. W konsekwencji, wobec braku uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie wyjaśnienia jaka była przyczyna uchybienia terminu, kiedy ustała oraz jakie okoliczności mogły wskazywać na brak winy skarżącego, nie było żadnych podstaw do przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy skoro skarżący nie wykazał niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej art. 86 § 1 p.p.s.a., to brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi sądowej. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.