I SA/Bd 467/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska, Sędziowie WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.), Asesor sądowy Urszula Wiśniewska, Protokolant Małgorzata Antoniuk, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. R. w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1997r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowania Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] uchylającą w całości decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B. z [...] i umarzającą postępowanie w sprawie z powodu jego bezprzedmiotowości. Z motywów rozstrzygnięcia organu II instancji wynikało, że z dniem 31 grudnia 2003 r. upłynął pięcioletni okres przedawnienia zobowiązania podatkowego tj. obowiązku uiszczenia przez skarżącą podatku dochodowego od osób prawnych za 1997 rok, wobec czego stosownie do art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, postępowanie podatkowe jako bezprzedmiotowe winno zostać umorzone. W piśmie procesowym z 25 listopada 2004 r. skarżąca cofnęła skargę. W ocenie Sądu zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania. Jak wynika z przepisu art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna jej cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził występowania powyższych przesłanek uniemożliwiających uznania cofnięcia skargi za skuteczne i dlatego też na podst. art. 161 § 1 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.