I SA/Bd 47/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2023 r. sprawy ze skargi E. W.-P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2022 r. nr 0401.IEE.712.1.2022.2 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Decyzją z [...]. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. określił dla "A. " Zakład Prefabrykacji E. W.-P. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Zobowiązana") wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec i wrzesień 2018 roku w przybliżonej kwocie łącznie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od wskazanych zobowiązań na dzień wydania decyzji w kwocie [...]zł oraz orzekł o dokonaniu zabezpieczenia na majątku "[...]" Zakład Prefabrykacji E. W.-P. na poczet w/w zobowiązań przed wydaniem decyzji określającej ich wysokość. Celem zabezpieczenia określonych w/w decyzją należności pieniężnych, Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. [...] r. wystawił zarządzenia zabezpieczenia nr [...] i [...].[...].2 oraz dokonał na podstawie zawiadomienia z [...] r. zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Spółdzielczym w B. . Powyższe dokumenty doręczono Skarżącej [...]. W odpowiedzi na zajęcie, pismem z [...] roku Bank poinformował o przeszkodzie w realizacji zajęcia, wskazując, że saldo zajętych rachunków wynosi [...] EUR i [...] PLN, zaś wykorzystana kwota wolna wynosi [...] zł. Pismem z [...] r. Skarżąca wniosła o zmianę środka zabezpieczenia z zajęcia rachunku bankowego na zajęcie środków trwałych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zmiana zakresu zabezpieczenia umożliwi "[...]" Zakładowi Prefabrykacji E. W.-P. normalne funkcjonowanie na rynku, tzn. bieżącą obsługę finansową firmy poprzez regulowanie zobowiązań wobec pracowników i kontrahentów, co pozwoli na dalszą realizację już przyjętych zobowiązań produkcyjnych oraz przyjmowanie kolejnych zleceń. W wyniku rozpatrzenia wniosku, postanowieniem z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. orzekł o zmianie zakresu zabezpieczenia poprzez uchylenie zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunku bankowego w Banku Spółdzielczym w [...] dokonanego na podstawie zawiadomienia z [...]. oraz dokonanie zajęcia zabezpieczającego ruchomości - zwijarki do blachy SENTE MAKINA Model HDTF-SI seria 04/0293, rok produkcji 2018. Pismem z [...]. Skarżąca wniosła skargę na czynność zabezpieczającą w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Spółdzielczym w [...] wnosząc o uwzględnienie skargi oraz uchylenie czynności zabezpieczającej. Pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 7 § 2 i 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 479, dalej: "u.p.e.a.") poprzez niezastosowanie najmniej uciążliwego dla zobowiązanego środka zabezpieczającego oraz dokonanie czynności z naruszeniem ustawy. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że dokonanie zajęcia było bezpodstawne, a wszelkie ustalenia podatkowe z decyzji w sprawie zabezpieczenia zostały zaskarżone. Ponadto, [...] r. wystąpiono do organu egzekucyjnego o zmianę zabezpieczenia wskazując środki trwałe, których łączna wartość przekracza kwotę należności z decyzji o zabezpieczeniu. W wyniku rozpatrzenia skargi, postanowieniem z [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. oddalił skargę na czynność zabezpieczającą w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Spółdzielczym w [...] na podstawie zawiadomienia o zajęciu z [...] r. W zakresie zarzutów dokonania czynności z naruszeniem przepisów ustawy oraz zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego organ egzekucyjny stwierdził, że czynność jest prawidłowa i zgodna z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Natomiast twierdzenie o uciążliwości środka zabezpieczającego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, z uwagi na dokonaną przez organ egzekucyjny zmianę zakresu zabezpieczenia, jest bezzasadne. Na to postanowienie, Strona wniosła zażalenie zarzucając naruszenie art. 54 § 4 pkt 1 w związku z art. 7 § 2 i 3 u.p.e.a. polegające na oddaleniu skargi w sytuacji, gdy w sprawie nie zastosowano najmniej uciążliwego środka zabezpieczającego oraz dokonano czynności z naruszeniem ustawy. W uzasadnieniu wskazano, że dokonanie zajęcia jest bezzasadne, gdyż sprawa podatkowa jest w toku, a wszelkie ustalenia podatkowe z decyzji zabezpieczającej zostały zaskarżone. Rachunek bankowy prowadzony przez Bank Spółdzielczy w [...] został całkowicie zablokowany, co uniemożliwia regulowanie aktualnych zobowiązań pieniężnych wobec kontrahentów, organów państwowych oraz pracowników. Wobec powyższego Zobowiązana wniosła o uchylenie czynności zabezpieczającej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku Spółdzielczym w [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu odnosząc się do pierwszego zarzutu, tj. naruszenia przepisów ustawy, organ wyjaśnił, że ocenie podlega, czy czynność zabezpieczająca przeprowadzona została zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulującymi jej procedurę i formę, a także to, czy w jej toku nie wystąpiły żadne nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa. Dokonując oceny przeprowadzonej czynności w postaci zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego organ odwoławczy stwierdził, że czynność ta przeprowadzona została zgodnie z art. 80 u.p.e.a., który reguluje tryb postępowania w przypadku stosowania egzekucji z rachunku bankowego. Z akt sprawy wynika bowiem, że podejmując zaskarżoną czynność organ egzekucyjny na podstawie art 80 § 1 w związku z art. 155a § 1 u.p.e.a., przesłał do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanej z rachunku bankowego do wysokości zabezpieczonej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny poinformował bank, że zajęte w celu zabezpieczenia kwoty podlegają zablokowaniu do czasu uchylenia zabezpieczenia lub jego przekształcenia w zajęcie egzekucyjne. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z [...] r. doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie. Stosownie do art. 67 § 2b powołanej ustawy, wydruk tego zawiadomienia wraz z odpisami zarządzeń zabezpieczenia nr [...] i [...].[...].2 doręczono Skarżącej [...]. Organ wyjaśnił, że podstawę zastosowanego środka zabezpieczającego stanowiło prawidłowo sporządzone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, które zawierało wszystkie wymagane dla tego dokumentu elementy określone w art. 67 § 2 i § 2a u.p.e.a. Wobec powyższego, zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ egzekucyjny stosując w/w czynność zabezpieczającą nie naruszył przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zatem brak jest podstaw do uznania zasadności złożonej skargi. Pod względem proceduralnym i formalnym zaskarżona czynność zajęcia zabezpieczającego przeprowadzona została prawidłowo. Organ zaznaczył, że w ramach skargi na czynność zabezpieczającą rozpoznaniu podlegają wyłącznie kwestie formalnoprawne dotyczące prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego w związku z dokonywaniem czynności zabezpieczającej, natomiast nie podlegają ocenie okoliczności, które są podstawą do wniesienia innych środków służących ochronie praw zobowiązanego, np. zarzutów czy zażaleń na postanowienia. Odpowiadając natomiast na zarzut bezpodstawności zajęcia zabezpieczającego w związku z pozostawaniem sprawy podatkowej w toku oraz zaskarżeniem decyzji w sprawie zabezpieczenia organ odwoławczy stwierdził, że jest on nieuzasadniony. W tym zakresie Dyrektor podał, że zgodnie z art. 155a § 1 pkt 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia zabezpieczenia. Podstawę działań organu egzekucyjnego w ramach postępowania zabezpieczającego stanowią wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. zarządzenia zabezpieczenia z [...] r. nr [...] i [...].[...].2, doręczone Skarżącej [...] r. Dyrektor podniósł, że zgodnie z art. 1a pkt 19 u.p.e.a., przez zajęcie zabezpieczające rozumie się czynność organu egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania obowiązku. Celem postępowania zabezpieczającego jest stworzenie gwarancji wykonania obowiązku w toku postępowania egzekucyjnego. Postępowanie zabezpieczające ma charakter tymczasowy i nie może zmierzać do tego, aby stanowiło wykonanie obowiązku. Jednocześnie zgodnie z art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Z powyższego wynika, że nie stanowi przeszkody do podjęcia czynności zabezpieczających brak decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania, która niezbędna jest, w warunkach określonych w art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a., do przekształcenia się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Odnosząc się do zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka zabezpieczającego organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 § 2 u.p.e.a., organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Natomiast zgodnie z art. 7 § 3 tej ustawy, stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy. Organ zauważył, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że "uciążliwość" to dokuczliwość zastosowania środka egzekucyjnego dla codziennego życia czy prowadzonej działalności, powodująca niemożność czy utrudnienie w codziennym funkcjonowaniu dłużnika. Organ egzekucyjny uznał, że zajęcie środka trwałego w postaci zwijarki do blachy o wartości szacunkowej [...] zł, zgodnie z protokołem zajęcia ruchomości, stanowi skuteczne zabezpieczenie wykonania przyszłego obowiązku, a jednocześnie, z uwagi na prowadzoną działalność gospodarczą, będzie środkiem najmniej dolegliwym dla zobowiązanego. Skutkiem powyższego było uchylenie zajęcia rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z [...] roku nr [...].BOK. Stąd w ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu w tym zakresie. W skardze postanowieniu zarzucono naruszenie art. 54 § 4 pkt 1 w związku z art. 7 § 2 i 3 u.p.e.a. polegające na oddaleniu skargi w sytuacji, gdy w sprawie nie zastosowano najmniej uciążliwego środka zabezpieczającego oraz dokonano czynności z naruszeniem ustawy. Zdaniem Skarżącej, dokonanie zajęcia jest bezzasadne, gdyż sprawa podatkowa jest w toku, a wszelkie ustalenia podatkowe z decyzji zabezpieczającej zostały zaskarżone. Rachunek bankowy prowadzony przez Bank Spółdzielczy w [...] został całkowicie zablokowany, co uniemożliwia regulowanie aktualnych zobowiązań pieniężnych wobec kontrahentów, organów państwowych oraz pracowników. Wobec powyższego Strona wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej a także poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. oraz umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle wskazanych wyżej przepisów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga na czynność egzekucyjną uregulowana została w art. 54 § 1 i nast. u.p.e.a. Stosownie zaś do art. 166 b u.p.e.a. w postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy działu I i art. 168 d. Podstawą skargi jest dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy (art. 54 § 1 pkt 1) oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej (art. 54 § 1 pkt 2). W myśl art. 54 § 2 u.p.e.a., skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie. Należy wyjaśnić, że dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy może polegać na zastosowaniu niedopuszczalnego środka egzekucyjnego. Środek egzekucyjny jest niedopuszczalny, jeżeli nie został przewidziany w ustawie, a ponadto jeżeli wprawdzie został przewidziany w ustawie, ale do egzekucji obowiązków innego rodzaju. Niedopuszczalne jest również stosowanie środków egzekucyjnych wobec osoby niepodlegającej jurysdykcji polskich organów administracyjnych, zwłaszcza korzystających z immunitetu dyplomatycznego lub konsularnego. Dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy może też polegać na zastosowaniu dopuszczalnego środka egzekucyjnego, ale w sposób naruszający ustawę (tak trafnie P. M. Przybysz (w:) Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. IX, W. 2021, art. 54). Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy (art. 7 § 3 u.p.e.a.). W tym miejscu należy jeszcze przywołać art. 164 § 4 u.p.e.a. który stanowi, że do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych, praw z papierów wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych, praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, weksla, autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz ruchomości. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że postępowanie wszczęte skargą na czynności egzekucyjne stanowi jedynie fragment postępowania egzekucyjnego i nie prowadzi do kontroli całego postępowania egzekucyjnego. W ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kontrola jest ograniczona do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że skarga na czynności egzekucyjne służy wyłącznie na czynności o charakterze wykonawczym i tylko takie, które nie mogą być zaskarżone innym środkiem prawnym przewidzianym w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zarzuty, zażalenie, wyłączenie spod egzekucji). Przewidziany w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu skargowym z art. 54 § 1 u.p.e.a. dopuszcza się badanie jedynie tych czynności, które przynależą organowi egzekucyjnemu, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (zob. np. wyrok NSA z 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3044/21 (tak, np. WSA w Białymstoku w wyroku z 15 grudnia 2021 r., I SA/Bk 487/21; wszystkie orzeczenia krajowych sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że czynność w postaci zajęcia zabezpieczającego wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego została przeprowadzona zgodnie z art. 80 u.p.e.a. Jak wynika z akt sprawy podejmując zaskarżoną czynność organ egzekucyjny na podstawie art 80 § 1 w związku z art. 155a § 1 u.p.e.a., przesłał do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości zabezpieczonej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny poinformował bank, że zajęte w celu zabezpieczenia kwoty podlegają zablokowaniu do czasu uchylenia zabezpieczenia lub jego przekształcenia w zajęcie egzekucyjne. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z [...] roku nr [...].BOK doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie. Stosownie do art. 67 § 2b u.p.e.a. wydruk tego zawiadomienia wraz z odpisami zarządzeń zabezpieczenia doręczono Skarżącej [...] roku. Podstawę zastosowanego środka zabezpieczającego stanowiło prawidłowo sporządzone zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, które zawierało wszystkie wymagane dla tego dokumentu elementy określone w art. 67 § 2 i § 2a u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutu bezpodstawności zajęcia zabezpieczającego w związku z pozostawaniem sprawy podatkowej w toku oraz zaskarżeniem decyzji w sprawie zabezpieczenia, to Sąd wskazuje, że nie może on odnieść spodziewanego przez Stronę skutku. Zgodnie z art. 1a pkt 19 u.p.e.a. , przez zajęcie zabezpieczające rozumie się czynność organu egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania obowiązku. Celem postępowania zabezpieczającego jest stworzenie gwarancji wykonania obowiązku w toku postępowania egzekucyjnego. Postępowanie zabezpieczające ma charakter tymczasowy i nie może zmierzać do tego, aby stanowiło wykonanie obowiązku. Jednocześnie zgodnie z art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Z powyższego wynika, jak zasadnie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie stanowi przeszkody do podjęcia czynności zabezpieczających brak decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania, która niezbędna jest, w warunkach określonych w art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. , do przekształcenia się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Sąd nie zgadza się też ze Skarżącą, że zastosowany środek był zbyt uciążliwy. Uciążliwość jest wpisana w naturę egzekucji, a ta jest konsekwencją niewywiązywania się przez zobowiązanego z jego obowiązków płacenia należności publicznoprawnych. O tym, czy środek egzekucyjny jest "zbyt" uciążliwy decydują okoliczności konkretnej sprawy i nie może o tym świadczyć sam fakt utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej na skutek zajęcia. W niniejszej sprawie istotnym jest jednak, że wnioskiem z [...]. wniesiono o zmianę zakresu zabezpieczenia z zajęcia rachunku bankowego na zajęcie środków trwałych firmy. Organ egzekucyjny uznał, że zajęcie środka trwałego w postaci zwijarki do blachy o wartości szacunkowej [...] zł, zgodnie z protokołem zajęcia ruchomości, stanowi skuteczne zabezpieczenie wykonania przyszłego obowiązku, a jednocześnie, z uwagi na prowadzoną działalność gospodarczą, będzie środkiem najmniej dolegliwym dla Zobowiązanej. Skutkiem powyższego było uchylenie zajęcia rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia z [...]. Stąd brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu w tym zakresie. W konsekwencji Sąd uznał zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego za zgodne z prawem. Wobec czego działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.