I SA/Bd 48/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści uzasadnienia postanowienia postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] złotych pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uiszczenia wpisu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2010r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. W dniu 29 kwietnia 2010r. strona wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Następnie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania prawa pomocy. W wyniku złożonego zażalenia sprawa stała się przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 15 września 2010r. oddalił przedmiotowe zażalenie. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 28 września 2010 r. Sąd ponownie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [....] złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 04 października 2010 r., zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał w dniu 11 października 2010 r. W wyznaczonym terminie, wpis nie został uiszczony, natomiast strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Nieuiszczenie opłaty przy wniesieniu pisma nie powoduje automatycznie ujemnych skutków dla wnoszącego. W takim przypadku opłatę można uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 powyższej ustawy stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie należy wskazać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nawet dokonane w terminie wskazanym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w ustawie. Tylko wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, pozostaje jednak bez wpływu na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego. W związku z tym na skarżącej ciążył obowiązek uiszczenia wpisu, wynikający z prawomocnego orzeczenia sądu, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w ponownym wezwaniu. Zatem skarżąca, poprzez złożenie ponownego wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie może uchylić się od skutków prawomocności wydanego wcześniej postanowienia oddalającego zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W tej sytuacji należało, po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyznaczonego przez przewodniczącego wydziału po prawomocnym oddaleniu przez NSA zażalenia na odmowę przyznania prawa pomocy, odrzucić skargę. Wobec niewykonania przez stronę skarżącą zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.