I SA/Bd 481/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 06 września 2013 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Ś. i E.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2011r. postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2013r. skarżący zostali wezwani do usunięcia barków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie adresu do korespondencji oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 16 lipca 2013 r. (karta nr 24 akt sądowych), natomiast skarżącej w dniu 23 lipca 2013r. (karta nr 25 akt sądowych). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał zatem wobec skarżącego z dniem 23 lipca 2013r., natomiast w stosunku do skarżącej z dniem 30 lipca 2013r. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu do którego jest kierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymienienie załączników. Zgodnie z § 2 ww. przepisu, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt. Jak wynika natomiast z brzmienia art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania adresu do korespondencji oraz wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W przedmiotowej sprawie skarżący zostali poinformowani o skutkach nieusunięcia braków formalnych. Wobec powyższego, należało orzec jak w sentencji postanowienia.