I SA/Bd 484/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: Halina Adamczewska-Wasilewicz Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 września 2010r. sprawy ze skargi G.P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2009 rok oddala skargę Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy I. określił G. P. i S. P. wysokość zobowiązania w podatku rolnym za 2009r. w wysokości [...] zł od gruntów rolnych położonych w miejscowości D. Organ I instancji wyjaśnił, że wysokość podatku rolnego ustalono na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, stosując stawki podatkowe określone w obowiązujących przepisach prawa, w tym w uchwale Rady Gminy Inowrocław z dnia 19 listopada 2008r., nr XXIX/157/2008 w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla wymiaru podatku rolnego w 2009r. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnicy wnieśli o jej uchylenie podnosząc, że organ I instancji niesłusznie opodatkował grunty podatkiem rolnym z uwagi na fakt, że przez działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy, którego właścicielem jest [...] S. S.A. i z tego względu grunty powyższe powinny być opodatkowane w inny sposób bądź powinny zostać wyłączone z opodatkowania. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...]utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Organ wskazał również, że z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r.Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie SKO wyjaśniło, że Gmina I. zaliczona jest do I okręgu podatkowego na postawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001r. w sprawie zaliczenia gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych podatku rolnego. W ocenie organu odwoławczego Wójt prawidłowo w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ustalił liczbę hektarów przeliczeniowych i na ich podstawie prawidłowo określił wysokość należnego podatku. Jednocześnie organ wskazał, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż podstawowym kryterium decydującym o sposobie opodatkowania gruntów są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, co oznacza, że organ podatkowy jest nimi związany w zakresie wymiaru poszczególnych podatków. Wypis z ewidencji gruntów ma walor dokumentu urzędowego, o którym stanowi art. 194 Ordynacji podatkowej. W ocenie organu odwoławczego dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem rolnym nie ma znaczenia podniesiona przez skarżących okoliczność posadowienia w latach 1966-68 na terenie działek objętych opodatkowaniem podziemnej inwestycji liniowej. Okoliczność ta nie spowodowała zmiany klasyfikacji gruntu w ewidencji gruntów i budynków, która jest wiążąca dla organu podatkowego. W skardze skierowanej do Sądu podatnicy wnieśli o uchylenie decyzji organu II instancji podnosząc, że organy podatkowe ustalając wysokość podatku rolnego nie wzięły w ogóle pod uwagę faktu, iż przez sporne działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy, którego właścicielem jest [...] S. S.A., w związku z czym działki utraciły charakter rolny. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 2 ustawy o podatku rolnym poprzez jego nieuwzględnienie. Podniesiono, że notatka sporządzona na okoliczność oględzin działek jest niezgodna ze stanem faktycznym oraz że odmówiono wykonania wizji lokalnej odkrytych rurociągów azbestowocementowych pobudowanych w latach 1966-1968. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Sąd, orzekając w granicach danej sprawy, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana przez Sąd zgodnie z powyższymi przepisami prawa wskazuje, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r. Nr 136 poz. 969 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zatem przedmiotem opodatkowania tym podatkiem objęte są grunty sklasyfikowane wyłącznie w ewidencji gruntów i budynków. Sprawy dotyczące ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.), której przepis art. 21 stanowi wprost, iż dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków. Przez podstawę wymiaru podatku należy rozumieć, zarówno określenie przedmiotu opodatkowania, zaliczenie do właściwej stawki podatkowej, jak i objęcie określonych gruntów zwolnieniem od opodatkowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Z utrwalonych poglądów orzecznictwa sądów administracyjnych ( np. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. II FSK 372/07), które podziela również ten Sąd wynika, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o jakim mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), a zatem stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Podważenie zgodności tych zapisów ze stanem rzeczywistym, bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. Skoro zatem organy podatkowe w sprawie ustaliły, że jak wynika z ewidencji gruntów i budynków G. i S. P. są współwłaścicielami gruntów sklasyfikowanych w tej ewidencji jako grunty orne, to w świetle regulacji art. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym skarżący mają obowiązek zapłacenia podatku rolnego od tych gruntów. Zasadniczym powodem, dla którego strona złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie wywiodła skargę do Sądu, jest zarzut, że organy podatkowe ustalając wysokość podatku rolnego nie wzięły w ogóle pod uwagę faktu, iż przez działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy, w związku z czym działki utraciły one charakter rolny. Należy jednak podkreślić, że zwolnienie gruntów skarżących z podatku rolnego nie jest możliwe z podanej przez podatników przyczyny. Zwolnienia od podatku rolnego zostały uregulowane w ustawie o podatku rolnym w art. 12. Przepis ten przesądza, które grunty są zwolnione od podatku rolnego. W powyższym przepisie nie występuje przesłanka, na którą powołuje się strona skarżąca. Okoliczność ta nie spowodowała również zmiany klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Jak zaznaczono wcześniej, organ podatkowy nie miał podstaw do zmiany danych zawartych w tej ewidencji. Zasadą jest, że to podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków powinien wszcząć procedurę ich zmiany przed organie prowadzącym ewidencję, którym jest starosta. Wbrew stanowisku skarżących zawartym w skardze organ podatkowy nie naruszył art. 2 ustawy o podatku rolnym. Przepis ten stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (ust. 1). Za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb (ust.2). Przepis ten ma zatem zupełne inne brzmienie niż to, które przytacza strona w skardze. Nie można podzielić zarzutów skarżących, że notatka sporządzona na okoliczność oględzin działek w dniu 20 listopada 2009 r. jest niezgodna ze stanem faktycznym. Z notatki tej wynika, że skarżący wskazali grunt będący ich własnością. Grunt ten był porośnięty roślinami bardzo niskiego wzrostu, co widać na zdjęciach załączonych do akt administracyjnych. Organ ustalił, że na gruntach rośnie poplon – gorczyca. G. P. i S. P. odmówili podpisania tej notatki, domagając się wizji lokalnej rurociągu przebiegającego przez ich działki. Należy jednak podkreślić, że organ nie kwestionuje faktu przebiegu rurociągu przez działki skarżących. Dokonując wymiaru podatku za 2008 r. Wójt Gminy I., w związku z takim samym żądaniem skarżących, zwrócił się do [...] "S." S.A. z prośbą o udzielenie informacji dotyczących rurociągów będących własnością Kopalni, przebiegających przez działki skarżących. W piśmie z dnia 4 grudnia 2008 r. [...] potwierdziły, że rurociąg przebiega przez działki skarżących i że obecność rurociągu może mieć wpływ na uprawy. Jednakże Państwo P. odmówili podpisania umowy rekompensowania uciążliwości wynikających z eksploatacji rurociągu. W związku z powyższym, uznając, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodna z prawem, Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski U. Wiśniewska