I SA/Bd 495/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu zarządza pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W następstwie wniesienia o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 lipca 2009 r. skarżący został wezwany do przedłożenia wypełnionego urzędowego formularza PPF wymaganego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie bowiem z art.252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się obligatoryjnie na urzędowym formularzu według wzoru, który zgodnie z art.256 pkt 1 p.p.s.a ustala Rada Ministrów. Konsekwencje niezłożenia w prawnie nakazanej formie określa art.257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Omawiane wezwanie doręczono stronie w dniu 04 sierpnia 2009 r. Skoro zatem zainteresowany nie przedłożył wypełnionego formularza PPF to referendarz, z uwagi na nakaz wynikający z art. 257 p.p.s.a., został zobligowany do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy na podstawie art.258 § 2 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.