I SA/Bd 495/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r., na posiedzeniu niejawnym zażalenia spółki J. w B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Bd 495/12 w zakresie prawa pomocy wydanego w sprawie ze skargi spółki J. w B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. tut. Sąd oddalił wniosek spółki J. w B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem o trybie jego zaskarżenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 22 marca 2013 r. W dniu 2 kwietnia 2013 r. skarżąca złożyła osobiście w biurze podawczym Sądu zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl natomiast art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy odpis kwestionowanego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 22 marca 2013 r. (k. 66 akt sądowych). Ustawowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał zatem w dniu 29 marca 2013 r. Mimo prawidłowego pouczenia, strona skarżąca złożyła zażalenie w dniu 2 kwietnia 2013 r. (data na prezentacie, k. 67 akt sądowych), wobec czego stwierdzić należy, że zostało ono wniesione po upływie ustawowego terminu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.