I SA/Bd 498/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. P. F. R. O. N. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...], [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę Pismem nadanym w dniu 27 czerwca 2018r. w palcówce pocztowej P. Z. P. F. R. O. N. w W. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zaznaczając jednocześnie, że jest to druga skarga wniesiona w tej samej sprawie i na to samo rozstrzygnięcie. Jej treść i zakres żądania jest identyczny z wcześniejszą skargą, nadaną w dniu 15 czerwca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że wniesienie skargi powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy aktualnie zostały zarejestrowane dwie sprawy wszczęte ze skargi P. Z. P. F. R. O. N. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...], [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Sprawa zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Bd 486/18 wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 6 lipca 2018r. Druga skarga, której dotyczy niniejsze postępowanie została zarejestrowana z datą wpływu 11 lipca 2018 r. pod sygnaturą I SA/Bd 498/18. Z analizy treści obu skarg niezaprzeczalnie wynika, że są one identyczne i dotyczą tych samych podmiotów tj. P. Z. P. F. R. O. N. w W. (skarżący) oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. (organ), jak i tego samego aktu, tj. postanowienia wydanego przez ww. organ w dniu [...], Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Obie sprawy są zatem tożsame zarówno pod względem podmiotów, jak i przedmiotu. Wobec ustalenia, iż pomiędzy ww. sprawami zaistniała tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, a sprawy są w toku (sprawa zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Bd 486/18 oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy) należało odrzucić skargę wniesioną w terminie późniejszym. Mając na uwadze powyższe skarga, która została wniesiona później, nie mogła skutecznie zainicjować postępowania. Zatem Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.