I SA/Bd 498/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2012r. postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2012r. Pismem z dnia 17 lipca 2019r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. decyzję. Skarga nie została podpisana przez stronę oraz nie zawierała informacji o wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto wskazać należy, że stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zważywszy, że złożona do tut. Sądu skarga nie zawierała podpisu osoby ją wnoszącej oraz nie podano w niej wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2019r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało przesłane przez Sąd na adres strony podany w skardze i doręczone w oparciu o przepis art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zatem w świetle tych uregulowań uznać należy, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, po uprzednim awizowaniu przesyłki w dniach 02 września 2019r. i 10 września 2019r. i jej zwrocie nastąpiło w dniu 16 września 2019r. Tym samym termin do uzupełnienia braków upływał z dniem 23 września 2019r. (k. 41 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione - strona nie podpisała skargi ani nie złożyła jej podpisanego egzemplarza oraz nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione, w sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.