I SA/Bd 500/10

Sygn. akt I SA/Bd 500/10. P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki cywilnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] R. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2004 r., styczeń, marzec i grudzień 2005 r., kwiecień 2006 r., poszczególne miesiące od lipca do września 2006 r., listopad i grudzień 2006 r., styczeń 2007 r. oraz odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za powyższe okresy oraz za okres od grudnia 2002 r. do września 2003 r. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze, jednak z powodu nieodebrania przesyłki, zostało zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 czerwca 2010 r. zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze. Z pieczęci pocztowych znajdujących się na kopercie, w której nadano wezwanie wynika, że przesyłka z powodu nieobecności adresata została awizowana w dniu 17 czerwca 2010 r. oraz powtórnie w dniu 25 czerwca 2010 r. (k. 12 akt sądowych), a następnie z powodu nieodebrania w terminie, została w dniu 05 lipca 2010 r. zwrócona do nadawcy. Zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W konsekwencji powyższego uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał, że niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 01 lipca 2010 r., tj. z upływem czternastego dnia od dnia umieszczenia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (awizo). W takich okolicznościach, 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 08 lipca 2010 r. Ponieważ braki formalne wniesionej skargi nie zostały przez skarżącego usunięte - strona nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia, w przedmiotowej sprawie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.