I SA/Bd 501/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia 27 września 2011r. sygn. akt I SA/Bd 501/11 w sprawie ze skargi J. M. na czynność Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku W wyroku z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 501/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zasądził od Prezydenta Miasta B. na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pełnomocnik skarżącego – Adwokat P. D. w dniu 06 października 2011r. złożył do tut. Sądu wniosek o uzupełnienie ww. wyroku (ponowiony w dniu 19 października 2011r.) poprzez orzeczenie o obowiązku organu zwrotu skarżącemu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w tym opłaty od pełnomocnictwa. Zaznaczył, że wniosek taki zawarty został w pkt 3 wniesionej do Sądu skargi. Zarządzeniem z dnia 19 października 2011r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do udzielenia wyjaśnienia w terminie 7 dni czy pismo z dnia 05 października 2011r. zatytułowane "wniosek o uzupełnienie wyroku" potraktować zgodnie z jego tytułem czy też wobec złożenia go w terminie do wniesienia zażalenia potraktować jako zażalenie w zakresie kosztów postępowania, mając na uwadze to, że instytucja uzupełnienia wyroku dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie obejmuje całości żądań, pod rygorem potratowania pisma zgodnie z jego tytułem. Jednocześnie poinformowano, że w wyroku z dnia 27 września 2011r. sygn. akt I SA/Bd 501/11 Sąd orzekł o kosztach postępowania, jednakże w kwocie niższej od żądanej przez skarżącego. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony poinformował, że cofa wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 05 października 2011r. (ponowiony w dniu 19 października 2011r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 60 ww. ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy.