I SA/Bd 507/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2005 r. oraz od stycznia do listopada 2006 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. I SA/Bd 507/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.K. na wskazaną wyżej decyzję. W dniu 29 sierpnia 2008 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu żądania wskazał, że uzyskuje tytułem wynagrodzenia za pracę miesięczny dochód brutto w kwocie 850 zł, przy czym spłaca raty kredytu w wysokości 400 zł. Celem uzupełnienia braków wniosku skierowano do zainteresowanego wezwanie z dnia 9 września 2008 r. do złożenia: zaświadczenia o miesięcznych dochodach; odpisu zeznania podatkowego za 2007 r.; wyciągów z posiadanych rachunków bankowych lub lokat terminowych za okres ostatnich trzech miesięcy; oświadczenia oraz udokumentowania wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem (opłaty związane z lokalem mieszkalnym czynsz, energia elektryczna, gaz itp.); zaświadczenia o stanie zdrowia oraz kopii rachunków potwierdzających ponoszenie kosztów zakupu leków; udokumentowania faktu dokonywania spłaty zaciągniętych kredytów; oświadczenia o ewentualnej pomocy świadczonej przez rodzinę. Skarżący w odpowiedzi nadesłał zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w 2007 r., informację o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za ubiegły rok, kopię zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie, oraz plan spłaty kredytu. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje Żądanie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż intencją wnioskującego było w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tak więc to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie zainteresowany nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Wyjaśnić należy, że przepis art. 255 p.p.s.a, który stanowił podstawę do wezwania skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji jest nie tylko podstawą prawną do działania umożliwiającego prawidłową ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, ale regulacja ta pozwala także ubiegającemu się o przyznanie prawa pomocy na uzupełnienie wniosku w przypadku, kiedy okoliczności w nim wykazane nie okażą się wystarczające do stwierdzenia przesłanek z art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Uchylenie się natomiast od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku informacji o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Podkreślenia wymaga, iż wezwanie z dnia 2 września 2008 r. stanowiło swoistą podpowiedź, za pomocą jakich dokumentów wnioskujący winien wykazać istnienie przesłanki warunkującej skorzystanie z prawa pomocy. Dotyczy to również ponoszonych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, aby umożliwić obiektywną i wolną od wątpliwości ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego. Brak informacji o kosztach utrzymania skutkuje tym, że wszelkie wątpliwości dotyczące możliwości płatniczych strony rozstrzyga się na jej niekorzyść. Z dokumentów przedłożonych przez zainteresowanego nie wynika, że nie jest w stanie zgromadzić funduszy niezbędnych do prowadzenia procesu. Tym bardziej, że z dokumentu PIT-36 wynika, iż prowadził on w roku ubiegłym pozarolniczą działalność gospodarczą. Stwierdzić należy, iż wnioskujący ograniczył się do przedstawienia informacji świadczących o złym stanie majątkowym. Z matematycznego zestawienia dochodów (850 zł brutto) z wydatkiem w formie spłaty kredytu ( 400 zł) wynika, iż na miesięczną egzystencję skarżący przeznacza kwotę około 300 zł. Podkreślić wymaga, iż nie wyjaśnił on jednakże tej nietypowej sytuacji, w której jest w stanie dokonać zakupu żywności, środków czystości czy ubrań, jaki i utrzymać lokal mieszkalny. Te niezbędne wydatki musi finansować przecież z jakiegoś źródła. Opisując swój stan majątkowy oraz możliwości płatnicze skarżący źródeł takich nie wykazał. Referendarz nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego nie są znane, mimo istniejącego po stronie skarżącej ciężaru wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy. Skoro zatem przedstawiła ona dane niepełne, bądź ze sobą sprzeczne, to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Jest zasadą, że do wniosku strony można przychylić się tylko wówczas, gdy przedstawi ona swoją sytuację majątkową oraz rodzinną w sposób wyczerpujący, logiczny i wiarygodny. W niniejszej sprawie, skarżący nie spełnił tego warunku. Uznać zatem należało, iż tym samym nie wykazał okoliczności uzasadniających udzielenie jemu prawa pomocy. W świetle poczynionych powyżej uwag, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.