I SA/Bd 507/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 01 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 358/10 w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania Pismem z dnia 02 czerwca 2011 r. S. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 01 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 358/10 oddalającym skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Uzasadniając wniosek skarżący stwierdził, że wydany wyrok jest niesprawiedliwy i sprzeczny z innymi orzeczeniami sądów administracyjnych oraz Trybunału Konstytucyjnego. Z uwagi na braki formalne, jakie zawierała przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania, Sąd pismem z dnia 13 lipca 2011 r. na podstawie art. 280 § 2 w zw. z art. 276 i art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wezwał skarżącego do ich uzupełnienia, poprzez podanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, podstaw wznowienia postępowania wraz z ich uzasadnieniem oraz okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 19 lipca 2011 r. skarżący podał, że podstawą wznowienia postępowania są orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Białymstoku, Poznaniu i Gdańsku, które przyznają rację rolnikom i udzielają im ulgi inwestycyjne, pomimo tego, że rolnicy ci skorzystali z dopłat pochodzących z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżący stwierdził, że nie może być karany odmową przyznania ulgi za niewypełnienie warunku, który nie istniał w chwili dokonywania przez niego wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271-274 p.p.s.a. I tak, jak wynika z art. 271 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a na podstawie art. 272 § 3, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Na podstawie natomiast art. 273 § 1-3 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Z kolei na podstawie art. 274 p.p.s.a. można żądać wznowienia z powodu przestępstwa, jedynie wówczas jednak, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Jak wynika z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 272 § 2 p.p.s.a., w sytuacji określonej w § 1 tego przepisu, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Stosownie do art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Na podstawie art. 280 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skarg o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na mocy z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadniała w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu, skarżący wezwany został do wskazania przyczyny mieszczącej się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powodu braku możliwości ustalenia, czy niniejsza skarga została wniesiona w przewidzianym w ustawie terminie, skarżący został również wezwany do wskazania okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, nie wskazał on żadnej obiektywnej przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania. Wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego i uznanie go za niesprawiedliwe nie jest bowiem wystarczającym powodem wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sadowym. Powołanie się również na inne, nie sprecyzowane bliżej przez stronę wyroki sądów administracyjnych, czy Trybunału Konstytucyjnego dotyczące przyznania ulg inwestycyjnych rolnikom nie stanowi podstawy wznowienia postępowania, zwłaszcza że zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postępowanie sądowe, które skarżący próbuje wznowić, toczyło się w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Skarżący w tej sprawie, nie zgadzając się wydanym w sprawie wyrokiem oddalającym skargę, mógł wnieść skargę kasacyjną, w której zakwestionowałyby argumenty uzasadnienia wyroku, które uznaje za niesprawiedliwe. Strona w stosownym czasie nie skorzystała jednak z przysługujących jej środków odwoławczych. Na marginesie już tylko Sąd wskazuje, że pomimo wezwania, skarżący nie podał okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Mając na uwadze powyższe, w związku z niepodaniem przez skarżącego ustawowej podstawy wznowienia postępowania, jak i niewskazaniem okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.