I SA/Bd 515/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił stronie umorzenia odsetek od należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Decyzja zawierająca pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia została doręczona stronie w dniu 19 czerwca 2019r. Na ww. decyzję strona w dniu 26 lipca 2019r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczone stronie w dniu 19 czerwca 2019r., należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 19 lipca 2019r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było wniesienie skargi do dnia jego upływu. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w dniu 26 lipca 2019r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę), a więc po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.