I SA/Bd 525/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi G. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2008 r. oddala skargę I SA/Bd 525/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2008r. Nr [...] Wójt Gminy I. ustalił G. i S. P. wymiar podatku rolnego za 2008r. w wysokości [...] zł. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnicy zarzucili Wójtowi, iż niesłusznie opodatkował grunty podatkiem rolnym z uwagi na fakt, że przez działki przechodzi rurociąg solankowy w związku z czym grunty powinny być opodatkowane w inny sposób bądź wyłączone z opodatkowania. Decyzją z dnia [...] 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] 2008r. Wójt wszczął z urzędu postępowanie podatkowe, a następnie decyzją z dnia [...] 2009r. Nr [...] określił G. i S. P. wysokość zobowiązania w podatku rolnym za 2008r. w wysokości [...] zł., od gruntów rolnych położonych w miejscowości D., jednostka rejestrowa [...], na które składają się działki oznaczone numerami: [...] o powierzchni [...] ha, tj. [...] ha przeliczeniowego. Organ I instancji wyjaśnił, że wysokość podatku rolnego ustalono na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, stosując stawki podatkowe określone w obowiązujących przepisach prawa w tym w uchwale Rady Gminy I. z dnia [...] 2007r. Nr [...] w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla wymiaru podatku rolnego w 2008r. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnicy wnieśli o jej uchylenie podnosząc, że organ I instancji niesłusznie opodatkował grunty podatkiem rolnym z uwagi na fakt, że przez działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy, którego właścicielem jest I. i z tego względu grunty powyższe powinny być opodatkowane w inny sposób bądź powinny zostać wyłączone z opodatkowania. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2009r. Nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania tym podatkiem stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Organ wskazał również, że z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie SKO wyjaśniło, że Gmina Inowrocław zaliczona jest do I okręgu podatkowego na postawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2001r. w sprawie zaliczenia gmin oraz miast do jednego z czterech okręgów podatkowych podatku rolnego (Dz. U. Nr 143, poz. 1614). W ocenie organu odwoławczego Wójt prawidłowo w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ustalił liczbę hektarów przeliczeniowych i na ich podstawie prawidłowo określił wysokość należnego podatku. Jednocześnie organ wskazał, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż podstawowym kryterium decydującym o sposobie opodatkowania gruntów są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, co oznacza, że organ podatkowy jest nimi związany w zakresie wymiaru poszczególnych podatków. Wypis z ewidencji gruntów ma walor dokumentu urzędowego, o którym stanowi art. 194 Ordynacji podatkowej. W ocenie organu odwoławczego dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem rolnym nie ma znaczenia podniesiona przez skarżących okoliczność posadowienia w latach 1966-68 na terenie działek objętych opodatkowaniem podziemnej inwestycji liniowej. Okoliczność ta nie spowodowała zmiany klasyfikacji gruntu w ewidencji gruntów i budynków, która jest wiążąca dla organu podatkowego. W skardze skierowanej do Sądu podatnicy wnieśli o uchylenie decyzji organu I i II instancji podnosząc, że organy podatkowe ustalając wysokość podatku rolnego nie wzięły w ogóle pod uwagę faktu, iż przez sporne działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy, którego właścicielem jest I., w związku z czym działki utraciły charakter rolny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] 2009r. podatnicy wskazali, iż nie zgadzają się z odpowiedzią na skargę i w całości podtrzymują stanowisko zawarte w skardze z dnia [...] 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Sąd, orzekając w granicach danej sprawy, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.). Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana przez Sąd zgodnie z powyższymi przepisami prawa wskazuje, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r. Nr 136 poz. 969 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zatem przedmiotem opodatkowania tym podatkiem objęte są grunty sklasyfikowane wyłącznie w ewidencji gruntów i budynków. Sprawy dotyczące ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.), której przepis art. 21 stanowi wprost, iż dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków. Przez podstawę wymiaru podatku należy rozumieć, zarówno określenie przedmiotu opodatkowania, zaliczenie do właściwej stawki podatkowej, jak i objęcie określonych gruntów zwolnieniem od opodatkowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Z utrwalonych poglądów orzecznictwa sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. II FSK 372/07, Lex 490966), które podziela również ten Sąd wynika, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o jakim mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), a zatem stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Podważenie zgodności tych zapisów ze stanem rzeczywistym, bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. Skoro zatem organy podatkowe w sprawie ustaliły, że jak wynika z ewidencji gruntów i budynków G. i S. P. są współwłaścicielami gruntów sklasyfikowanych w tej ewidencji jako grunty orne, to w świetle regulacji art. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym skarżący ma obowiązek zapłacenia podatku rolnego od tych gruntów. Dokonując zaś wymiaru tego podatku w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków i wyliczenia wysokości podatku w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy o podatku rolnym oraz uchwały Rady Gminy I. z dnia [...] 2007r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla wymiaru podatku rolnego w 2008r., organy podatkowe orzekające w sprawie wydały decyzje zgodne z prawem. Skarżący, nie zgadzając się z decyzjami wydanymi w obu instancjach, nie zakwestionowali przy tym ani prawidłowości dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, ani też podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. Zasadniczym powodem, dla którego strona złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a następnie wywiodła skargę do Sądu, był zarzut, że organy podatkowe ustalając wysokość podatku rolnego nie wzięły w ogóle pod uwagę faktu, iż przez sporne działki stanowiące podstawę opodatkowania przechodzi podziemny rurociąg solankowy w związku z czym działki utraciły charakter rolny. Słusznie wskazał organ odwoławczy, że zwolnienie gruntów skarżącego z podatku rolnego nie jest możliwe z podanej przez podatnika przyczyny. Zwolnienia od podatku rolnego zostały uregulowane w ustawie o podatku rolnym w art. 12. Przepis ten przesądza, które grunty zwolnione są od podatku rolnego. W powyższym przepisie nie występuje przesłanka na która powołuje się strona skarżąca. Na marginesie należy wskazać, że organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję, którym obecnie jest starosta. Następnie w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (por. wyrok NSA z 12 stycznia 1994r., sygn. akt III SA 911/94).Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę pogląd ten podziela. W związku z powyższym, uznając, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zgodna z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku