I SA/Bd 526/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2024 r. nr 0401-IEE.7113.56.2024.2 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę K. T. (dalej także jako: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zaskarżył postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie oraz o nakazanie organowi podatkowemu rozpatrzenie zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej także jako: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powstanie stanu tzw. sprawy w toku, w rozumieniu powyższego przepisu, stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny lub czynność bądź ich brak. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu przesłanki określonej w tym przepisie można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11). Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Skarżący wniósł bowiem wcześniej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 392/24, skarga została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. z uwagi na brak wpisu. Postanowienie z dnia 30 lipca 2024 r. nie jest jeszcze prawomocne. Przedmiotem niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt I SA/Bd 392/24 jest ta sama decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2024 r. nr 0401-IEE.7113.56.2024.2 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W konsekwencji w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie sprawa objęta skargą była już w toku. Tym samym w niniejszej sprawie zaistniała przytoczona wyżej przesłanka odrzucenia skargi w odniesieniu do aktualnie wniesionej przez Stronę skargi z dnia 8 lipca 2024 r. W takiej sytuacji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl