I SA/Bd 535/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H.-K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 17 sierpnia 2020 r. A. H.-K. (Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu wydana w pierwszej instancji w dniu [...] r. W dniu 4 sierpnia 2020 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast w dniu 18 sierpnia 2020 r., jeszcze przed rozstrzygnięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku, kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo przez złożenie do organu takiego wniosku, albo przez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać trzeba, że Skarżąca najpierw zwróciła się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie, jeszcze przed wydaniem decyzji w II instancji, wniosła skargę do tut. Sądu. W tej sytuacji Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu w I instancji. Skoro bowiem Skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie mogła równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie Sąd informuje, że niniejsze odrzucenie skargi nie pozbawia strony możliwości skorzystania z sądowej kontroli decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Skarżąca będzie miała możliwość zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzji wydanej przez organ na skutek złożonego wniosku z dnia 4 sierpnia 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.