I SA/Bd 540/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2004 r. postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych I SA/Bd 539/09 UZASADNIENIE Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w trzech zawisłych przed tut. Sądem sprawach. Zainteresowany samodzielnie gospodaruje, utrzymując się z emerytury. Ciąży na nim obowiązek alimentacyjny. Z zestawienia operacji na rachunku bankowym wynika, że rzeczywisty dochód strony sprowadza się do 848 zł. W ubiegłym roku podatkowym zainteresowany uzyskał przychód w wysokości 20131 zł. Miesięcznie, w zamian za zapewnienie mieszkania przekazuje synowi 160 zł, a na zakup leków przeznacza 100 zł. Oszacował, że pozostałe 500 zł pozwala mu zaledwie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wniosek skarżącego należało uwzględnić. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może być przyznane na wniosek strony będącej osobą fizyczną, jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W sądowym orzecznictwie wskazuje się, że przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Stosownie do przepisów p.p.s.a zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania sądowego (art. 199), natomiast odstępstwem od niej jest przyznanie prawa pomocy. Jako, że omawiana instytucja ma charakter wyjątkowy, przyjmuje się, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, do których zalicza się osoby, które pozbawione są środków do życia bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjalnie. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić trzeba, że skarżący dysponuje, po opłaceniu renty alimentacyjnej na rzecz żony, środkami w wysokości 848 zł miesięcznie. Nie zgromadził także żadnych zasobów pieniężnych. To oznacza, że wykazał, że nie jest w stanie opłacić kosztów zainicjowanego postępowania sądowego, gdyż jego dochody zostają przeznaczone w całości na bieżące utrzymanie. Podniesione więc motywy wniosku wskazują na trudną sytuację materialną strony. Zaprezentowana przez skarżącego argumentacja znajduje nadto odzwierciedlenie w przedłożonych dokumentach. Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.