I SA/Bd 544/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Inne z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie A. L. (Skarżący) pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. wniósł skargę na decyzję Inne z dnia [...] sierpnia 2020 r. utrzymującą w mocy pierwszoinstancyjną decyzję z dnia [...] lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 12 października 2020 r. organ wniósł o umorzenie postępowania w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] października 2020 r., którą organ uchylił w całości decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz wydaniem decyzji z dnia [...] października 2020 r. uchylającej decyzję z dnia [...] lipca 2020 r. i orzekającej o zwolnieniu z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r. Na wezwanie Sądu z dnia 15 października 2020 r. do udzielenia informacji, czy w związku z decyzją organu uwzględniającą wniesioną skargę w całości strona jest zainteresowana kontynuacją postępowania sądowoadministracyjnego (doręczonym poprawnie do rąk Skarżącego w dniu 21 października 2020 r. – k. 27 akt sądowych) skarżący nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.). organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie organ skorzystał ze wskazanego uprawnienia i działając w trybie autokontroli decyzją z dnia [...] października 2020 r. uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r. i orzekł o zwolnieniu Skarżącego z opłacenia składek za wnioskowany okres. Organ uwzględnił zatem skargę w całości. W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozumieniu art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017r., II OSK 2798/15). Wśród "innych przyczyn", o których mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymienia się skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i jej uchylenie (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., II GSK 376/14; por. T. Woś, (w:) H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2016, Komentarz do art. 161). W świetle powyższego stwierdzić należy, że uchylenie przez ZUS, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzji w przedmiocie postępowania w zakresie zwolnienia z opłacania należności składkowych za kwiecień i maj 2020 r. spowodowało, że niemożliwe jest prowadzenie postępowania w sprawie, gdyż przestał istnieć przedmiot tego postępowania. Postępowanie stało się bezprzedmiotowe wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego wymienionej decyzji. W takiej sytuacji wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2008 r., I FSK 1189/08; postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., I FZ 503/11; postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., II GSK 2367/13). W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.