I SA/Bd 552/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. sp. z o.o. w T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2006r. oraz za poszczególne miesiące 2005r. i 2007r. postanowił: oddalić wniosek W dniu 13 lipca 2011r. (uzupełniony 21 września 2011r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPPr) S. sp. z o.o. w T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Spółka generalnie prowadzi działalność w zakresie skupu i sprzedaży hurtowej złomu oraz przetwarzania odpadów metalowych włączając złom. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżąca Spółka uzasadniła trudną sytuacją finansową. Obecnie Spółka nie posiada majątku oraz nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł. Z zeznania rocznego CIT-8 za 2009r. wynika, że Spółka poniosła stratę w wysokości [...] zł natomiast według CIT-8 za 2010r. uzyskała ona dochód w wysokości [...] zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) następuje w sytuacji, jeżeli osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż nie wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż Spółka posiada kapitał zakładowy, za 2010r. osiągnęła dochód, nie jest w stanie upadłości bądź likwidacji. Powołała się co prawda na problemy finansowe, jednakże zdarzają się one cyklicznie niemal każdemu przedsiębiorcy. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze obarczone jest ryzykiem. Upadłość jest klasyczną instytucją świadczącą o takich problemach finansowych przedsiębiorstwa, z którymi nie może sobie ono poradzić i nie jest w stanie dalej funkcjonować na rynku. Wnioskująca Spółka nie ogłosiła upadłości. Dalej funkcjonuje w obrocie gospodarczym. Dodać także należy, że poza prowadzoną działalności gospodarczą, Spółka posiada także inne możliwości uzyskania środków na prowadzenie postępowania sądowego. W tym zakresie aktualny pozostaje pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w orzeczeniu z dnia 13 września 1937 roku w sprawie o sygn. II C 618/37 (Zb. Urz. 1938, poz. 293), zgodnie z którym spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ubiegająca się o prawo ubogich, nawet w razie przeciążenia majątku swego ponad wartość, nie może się powoływać na swe zupełnie ubóstwo, gdyż może pokryć opłaty sądowe poprzez żądanie dopłat od wspólników. Instytucja ta obecnie została zawarta w przepisach art. 177-179 Kodeksu spółek handlowych. Dopłaty mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki, potrzebą jej dokapitalizowania czy też koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów inwestycyjnych Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono oddalić wniosek Spółki.