I SA/Bd 556/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2007 rok oddala skargę I SA/Bd 556/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. K. z dnia [...] nr [...] ustalającą M. Z. podatek od nieruchomości na rok 2007. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że ww. decyzją z dnia [...] Burmistrz B. K. ustalił dla M. Z. podatek od nieruchomości na rok 2007 w wysokości. Przedmiotem opodatkowania objęto grunty pozostałe o pow. [...] m kw. oraz budynki pozostałe o pow. [...] m kw. położone przy ul. [...] w B. K. Uzasadniając decyzję organ podatkowy podał, że w toku postępowania podatnik kwestionował zaliczenie przez organ podatkowy budynków, których jest właścicielem, do kategorii "pozostałych", a które według niego są budynkami mieszkalno-użytkowymi. Poniesiono, że w złożonej dnia [...] informacji podatnik wykazał częściowo budynki mieszkalne o pow. [...] m kw., częściowo pozostałe o pow. [...] m kw., a także grunty pozostałe o pow. [...] m kw. W ramach kontroli sądowej decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 12 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Bd 496/07, stwierdził, iż dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest ustalenie przeznaczenia budynku w momencie jego nabycia przez skarżącego. W tym celu organ podatkowy w oparciu o urzędowe dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków winien wyjaśnić tę kwestię. Jednocześnie Sąd podzielił utrwalony już w orzecznictwie pogląd, że wysokość podatku od nieruchomości organ podatkowy ustala w oparciu o stosowne zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji podał, iż zgodnie z informacją Starostwa Powiatowego we W. na dzień [...], tj. na dzień nabycia spornej nieruchomości przez stronę, w operacie ewidencji gruntów i budynków ujawniony był użytek gruntowy ozn. "Bi" - teren usług oraz dwa budynki o funkcji "i" - inne niemieszkalne. Dnia [...] dokonano zmiany funkcji budynku na budynki przemysłowe - symbol ,,101", a następnie powrócono do zapisu funkcji budynku na budynki niemieszkalne - symbol ,,109". Zmiana ta została potwierdzona zawiadomieniem o zmianach w ewidencji gruntów i budynków z dnia [...]. Zdaniem organu dokonane zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie miały wpływu na zmianę opodatkowania budynków z uwagi na fakt, iż nie dotyczyły one zmiany na funkcję mieszkalną budynków. Podano, iż do dnia wydania decyzji podatnik nie przedłożył dokumentów wskazujących, że dane zwarte w ewidencji gruntów i budynków dotyczące funkcji posiadanych budynków są nieaktualne. Zdaniem organu podatkowego fakt, że w przedmiotowym budynku był zameldowany poprzedni właściciel tej nieruchomości, a od [...] również podatnik, nie może stanowić podstawy do uznania, że nastąpiła zmiana jego funkcji, a w konsekwencji nie może prowadzić do zmiany opodatkowania. W ocenie organu brak było podstaw prawnych do opodatkowania nieruchomości zgodnie ze złożoną przez stronę informacją w sprawie podatku od nieruchomości z dnia [...] w której podatnik wykazał częściowo budynki mieszkalne o pow. [...] m kw., częściowo pozostałe o pow. [...] m kw. W związku z tym, że w zapisach geodezyjnych nie jest określona powierzchnia użytkowa budynków, a jedynie powierzchnia zabudowy, jako podstawę opodatkowania organ podatkowy przyjął powierzchnię użytkową wskazaną przez podatnika w łącznej wysokości [...] m kw. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem M. Z. złożył od niego odwołanie, w którym zakwestionował ustalenia organu podatkowego w zakresie dotyczącym zaliczenia całej powierzchni budynków wykazanych w złożonej informacji podatkowej do kategorii budynków pozostałych, które według strony są częściowo budynkami mieszkalnymi, a częściowo pozostałymi. Strona nawiązała do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], w której podano, iż budynek na dzień [...] (czyli po jego zakupie) zaliczony został do niemieszkalnych w wyniku dokonanej w 2004r. zmiany przez geodezję. W związku z tym strona wywodzi, iż podane przez poprzedniego właściciela u notariusza dane dotyczące budynku były zgodne z prawdą, a mianowicie, że [...] m kw. powierzchni użytkowej miało charakter niemieszkalny i [...] m kw. powierzchni charakter mieszkalny. Podatnik podniósł, że do dnia uprawomocnienia się wyroku Burmistrz odmawiał zameldowania w przedmiotowym budynku, a w obecnym momencie podatnik jest już zameldowany na pobyt stały. Wszelkie zmiany w ewidencji gruntów i budynków, tj. w 2004r. jak i w latach późniejszych dokonane zostały bez jego wiedzy i nie został o nich powiadomiony. Wyjaśniono, iż strona nie wnioskowała o dokonywanie zmian, sprostowanie pomyłek powstałych w wyniku błędów urzędniczych lub celowych pomyłek. W ocenie podatnika zebrane przez organ podatkowy materiały nie stanowią wyczerpujących dowodów w sprawie z uwagi na fakt, że obejmują pięcioletni okres wstecz, a poprzedni właściciel nieruchomości władał nią od 1997r., czyli przez 11 lat. Dodatkowo podniesiono, iż dokumenty otrzymane z Wydziału Geodezji są niespójne w treści, obarczone pomyłkami i przekłamaniami. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podniósł, iż stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części. Przy czym opodatkowaniu nie podlegają grunty, które są użytkami rolnymi, gruntami zadrzewionymi i zakrzewionymi na użytkach rolnych lub lasami, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 ustawy). Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych różnicuje stawki podatku od nieruchomości. Artykuł 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa górne granice stawek podatku od nieruchomości dla budynków lub ich części, tj.: mieszkalnych; związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej; zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym; zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych oraz od pozostałych budynków. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Zatem treść wpisu do ewidencji gruntów i budynków świadcząca o klasyfikacji danego gruntu lub budynku do określonej kategorii odgrywa decydującą rolę dla potrzeb wymiaru podatku od nieruchomości. Weryfikacja danych zawartych w ewidencji nie może być przeprowadzona przez organy podatkowe, gdyż nie posiadają one takich kompetencji. Organy właściwe do prowadzenia ewidencji, jak i sposób korygowania danych w nich zawartych zostały określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jeżeli podatnik kwestionuje zgodność danych wynikających z ewidencji gruntów ze stanem faktycznym to powinien najpierw wystąpić o ich korektę w trybie określonym w powołanym akcie prawnym. Do czasu jednak dokonania odpowiednich zmian w ewidencji organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania danych w niej zawartych w postępowaniu podatkowym. Organ podał, że ewidencja gruntów i budynków powinna zawierać dane niezbędne do określenia rodzaju budynku, w tym również budynku mieszkalnego. Zgodnie z § 65 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) ze względu na podstawową funkcję użytkową budynku ustala się następujące rodzaje budynków: mieszkalne, przemysłowe, transportu i łączności, handlowo-usługowe, zbiorniki, silosy i budynki magazynowe, biurowe, szpitali i zakładów opieki medycznej, oświaty, nauki, kultury i budynki sportowe, produkcyjne, gospodarcze i usługowe dla rolnictwa i inne budynki niemieszkalne. Stosownie do § 65 ust. 2 tego rozporządzenia przynależność budynku do odpowiedniego rodzaju ustala się zgodnie z zasadami Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: KŚT), ustalonej na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W związku z tym organ podatkowy nie może w takim przypadku klasyfikować samodzielnie budynku. Organ podniósł, że z akt sprawy wynika, iż nieruchomość oznaczona działką nr [...] położona w B. K. przy ul. [...] została nabyta przez stronę w dniu [...] na podstawie aktu notarialnego Rep.[...], a w jej skład, zgodnie z oświadczeniami kontrahentów, wchodziły grunty o pow.[...] m kw. zabudowane budynkiem mieszkalno-użytkowym o powierzchni w części użytkowej [...] m kw., a w części mieszkalnej [...] m kw. W oparciu o akt notarialny organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków - Starostwo Powiatowe we W. - z dniem [...] dokonało zmian w danych ewidencji gruntów i budynków, o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zawiadomienie z dnia [...]. Z treści tego dokumentu wynika, że grunty zarówno przed i po zmianie oznaczone były symbolem "Bi" - inne tereny zabudowane. Ustalono, że zgodnie z zał. Nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do innych terenów zabudowanych należą grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem, kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem, łącznością itp., czynne cmentarze, grzebowiska zwierząt oraz inne grunty zabudowane, nie wymienione w pkt 1 i 2. Wskazano również, iż z treści zawiadomienia wynika, że stan budynków po zmianie nie zmienił się. Budynki przyporządkowane były przed zmianą do kategorii według funkcji KŚT pod symbolem 1091 budynki niemieszkalne. Ponadto poprzedni właściciel K. B. nabył nieruchomość, w skład której - zgodnie z zapisami aktu notarialnego - wchodziły grunty o pow. [...] ha zabudowane pawilonem gastronomicznym. Organ podatkowy w toku postępowania ustalił, iż na dzień nabycia nieruchomości przez stronę tj. na dzień [...] w operacie ewidencji gruntów i budynków ujawniony był użytek gruntowy "Bi" - teren usług oraz dwa budynki funkcji "i" - inne niemieszkalne, jako dowód wskazano pismo Starostwa Powiatowego we W. z dnia [...] znak [...]. Organ podał, że przeprowadzono także postępowanie wyjaśniające dotyczące ustalenia funkcji budynków zarówno przed, jak i po dacie nabycia nieruchomości przez stronę. Z treści zebranych dokumentów wynika zdaniem organu, że w okresie pomiędzy [...] a [...] w stosunku do spornych budynków nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne dotyczące zmiany funkcji budynku niemieszkalnego na mieszkalny. Organ podkreślił, że z pisma Wydziału Inwestycji i Infrastruktury Budownictwa Urzędu Miejskiego w B. K. z [...] nr [...] wynika, że w okresie od [...] do końca [...] nie była wydawana decyzja o warunkach zabudowy na zmianę sposobu użytkowania budynku niemieszkalnego na budynek mieszkalny, nie było wydawane pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania i nie przyjmowano zgłoszenia na zmianę sposobu użytkowania budynku położonego w B. K. przy ul. [...] nie była także wydawana decyzja na użytkowanie zmienionego sposobu użytkowania i nie przyjmowano zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania dla ww. budynku. Natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. pismem z [...] poinformował, iż w latach 2003 - 2008 w stosunku do obiektów budowlanych znajdujących się na działce nr [...] położonej w B. K. przy ul. [...] nie było prowadzone postępowanie administracyjne związane z oddaniem do użytkowania budynków mieszkalnych powstałych w wyniku zmiany sposobu użytkowania. Organ zaznaczył, że Starostwo Powiatowe we W. w piśmie z dnia [...] wskazało, iż w latach 2003-2008 nie wydawano pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, ani też nie przyjęto zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynków niemieszkalnych na mieszkalne. Dlatego bezpodstawny jest zarzut dotyczący braku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego z uwagi na to, że obejmują one jedynie okres pięcioletni wstecz. Organ odwoławczy podkreślił, iż strona nie przedłożyła żadnych dowodów wskazujących, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a dotyczące charakteru przedmiotowego budynku, były nieaktualne. Z akt sprawy nie wynika także aby podatnik podjął kroki zmierzające do zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków pomimo, że treść ich kwestionuje. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na rok 2008 podlegały grunty pozostałe o pow. [...] m kw. bowiem na dzień ich nabycia przez podatnika sklasyfikowane były w ewidencji gruntów i budynków jako inne tereny zabudowane oznaczone symbolem "Bi" oraz budynki pozostałe o pow. użytkowej [...] m kw. sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako budynki o funkcji według KŚT 1091 - inne niemieszkalne. Po dniu ich nabycia nie dokonano w ewidencji gruntów i budynków zmian dotyczących funkcji budynków niemieszkalnych na mieszkalne. Nie było także prowadzone żadne postępowanie administracyjne dotyczące zmiany sposobu użytkowania budynków niemieszkalnych na mieszkalne. W ocenie organu dokonana w ewidencji gruntów i budynków dnia [...] zmiana dotycząca funkcji budynków nie miała wpływu na rozstrzygnięcie sprawy albowiem nie dotyczyła zmiany funkcji budynków niemieszkalnych na mieszkalne. Odnosząc się do wyrażonego w odwołaniu stwierdzenia strony, że nie została powiadomiona o żadnych zmianach w ewidencji gruntów i budynków organ odwoławczy stwierdził, iż nie jest rzeczą organu oceniać przyczyn takiego stanu albowiem obowiązki z zakresu prowadzenia ewidencji gruntów i budynków należą do kompetencji innego organu. Organ podatkowy dla potrzeb wymiaru podatku od nieruchomości stwierdza jedynie istnienie danych w ewidencji gruntów i budynków w postaci sklasyfikowania gruntów i budynków do określonej kategorii. Dopiero w oparciu o te informacje ustala zastosowanie właściwej stawki podatku, bez względu na to czy informacje te są zgodne ze stanem faktycznym. Takie informacje dla niniejszego postępowania organ podatkowy uzyskał od właściwych organów i nie miał podstaw do ich kwestionowania. Natomiast podatnik kwestionujący prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków może wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Danych tych nie może zmienić organ podatkowy, nie jest bowiem organem kompetentnym w tym zakresie. Podkreślono, iż wysokość podatku ustalona została według obowiązującej na 2007r. stawki podatku od nieruchomości - 0,12 zł za m kw. dla gruntów pozostałych i 2,90 zł za m kw. dla budynków pozostałych, określonych w uchwale Nr II/5/06 Rady Miejskiej w Brześciu Kujawskim z dnia 14 grudnia 2006r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości. Zdaniem organu odwoławczego słusznie organ I instancji za podstawę opodatkowania dla budynków pozostałych przyjął niekwestionowaną przez stronę powierzchnię użytkową budynków wykazaną w informacji strony z [...] i potwierdzoną dodatkowo w piśmie strony z [...] albowiem w ewidencji gruntów i budynków wykazana jest jedynie powierzchnia zabudowy, która nie jest tożsama z powierzchnią użytkową budynku. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego fakt zameldowania strony w budynku nie może stanowić podstawy do uznania, że nastąpiła zmiana jego funkcji. Na powyższą decyzję organu odwoławczego M. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu skargi strona polemizuje z ustaleniami organów podatkowych przedstawionymi w zaskarżonej decyzji. Wskazuje na zawarte w rozstrzygnięciu błędy i nieścisłości. Strona wyjaśniła, iż przedmiotową nieruchomość nabyła do celów mieszkalno-użytkowych. Działała w zaufaniu do organów administracji państwowej przyjmując za wiarygodne zapisy o zameldowaniu na jej terenie widniejące w dowodzie osobistym poprzedniego właściciela. Wskazała również, że Burmistrz B. K. po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Bd 496/07 wyraził zgodę na zameldowanie strony w przedmiotowym budynku, który obecnie użytkuje ona do celów mieszkalnych. Nie prowadzi działalności gospodarczej ponieważ jest rolnikiem. Skarżący stwierdził, że decyzja jest dla niego krzywdząca z uwagi na naliczanie podatku od budynku zakupionego przez niego do celów mieszkalno-użytkowych w wymiarze opodatkowania nieruchomości przeznaczonej do celów niemieszkalnych, czyli w stawce wyższej. Podatnik zwrócił uwagę na rozbieżności w datach zaklasyfikowania budynku do niemieszkalnego oraz na okoliczność, że do dnia zakupu przez niego nieruchomości, tj. [...] w przedmiotowym budynku był zameldowany na pobyt stały i mieszkał tam poprzedni właściciel. Skarżący postawił pytanie: na podstawie jakich dokumentów organ podatkowy potraktował łączną powierzchnię budynku –[...] m2 jako powierzchnię użytkową, zwłaszcza, że jedynym dokumentem określającym powierzchnię użytkową przedmiotowej nieruchomości jest akt notarialny, na podstawie którego zakupił ten budynek, w którym opisano, że powierzchnię użytkową stanowi [...] m2, a mieszkalną [...] m2. Strona stwierdziła, że wszelkie zmiany w ewidencji gruntów i budynków dokonane w 2004r. i w latach następnych zostały przeprowadzone bez jej zgody i wiedzy. Zaznaczyła, że nigdy nie wnioskowała o dokonywanie jakichkolwiek zmian. Podatnik zauważył, że nie rozumie na czym miała polegać zmiana dokonana z dniem [...] przez Starostwo Powiatowe we W., albowiem grunty zarówno przed jak i po niej, oznaczone były symbolem "Bi"- inne tereny zabudowane. Strona kwestionuje ustalenia organów podatkowych dotyczące okoliczności, iż w sprawie budynków nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne, wskazując na fakt, iż organy administracji przechowują dokumenty przez okres 5 lat, a K. B. był właścicielem nieruchomości od 1997r. Podatnik wskazał również na błąd organu polegający na stwierdzeniu, iż poprzedni właściciel K. B. nabył nieruchomość w dniu [...] gdy w rzeczywistości nabył ją w grudniu 1997r. Podatnik zwrócił uwagę na sprzeczności pojawiające się w zaskarżonej decyzji, w której z jednej strony jest mowa o tym, że nie ma podstaw prawnych do opodatkowania nieruchomości zgodnie ze złożoną przez niego informacją w sprawie podatku od nieruchomości z dnia [...] po czym stwierdza się, że słusznie organ I instancji przyjął za podstawę opodatkowania dla budynków pozostałych niekwestionowaną przez skarżącego powierzchnię użytkową budynków wykazaną w informacji z dnia [...]. Podatnik wskazał, że pomimo uprawomocnienia się wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 12.12.2007r., sygn. I SA/Bd 496/07, uchylającego decyzję SKO we W. z dnia [...] nr [...], z uwagi na jej niezgodność z prawem, organy podatkowe nie zmieniły swoich rozstrzygnięć. Podatnik podał, że pomimo złożonego wniosku nie uzyskał z Urzędu Miejskiego w B. zaświadczenia o przeznaczeniu przedmiotowego budynku w planie zagospodarowania przestrzennego. Został jedynie poinformowany, iż plan jest nieczytelny, a jego odtworzenie niemożliwe. Zaznaczył, że będąc świadomy wysokości podatku od budynków niemieszkalnych, nie był zainteresowany zakupem takiego budynku. Stwierdził, że gdyby nie fakt zameldowania poprzedniego właściciela, do zakupu przedmiotowej nieruchomości nie doszłoby. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, która stawka podatkowa powinna być uwzględniona do wyliczenia podatku od nieruchomości od części budynku określonego w akcie notarialnym i informacji podatkowej o pow. [...] m 2, tj. czy wg stawki od budynków mieszkalnych (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a) czy też wg stawki od budynków pozostałych – (art. 5 ust. 1 pkt. 2 lit. e) ustawy). Należy w pierwszej kolejności podkreślić, że zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia". Z powyższego wynika, że związanie oceną dotyczy sądu, który ponownie rozpatruje sprawę. Oznacza to, że wątpliwość prawna objęta oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu w danej sprawie nie może być przedmiotem wyjaśniania w tej samej sprawie (uchwała 7 sędziów NSA z 21 czerwca 1999 r., OPS 4/99, ONSA z 1999r., Nr 4, poz. 118; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2005r., s. 475,). W tym miejscu należy podkreślić, że w sprawie wypowiedział się tut. Sąd w wyroku z dnia 12 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Bd 496/07, którym uwzględnił skargę i uchylił wówczas zaskarżoną decyzję organu II instancji. Sąd obecnie rozpoznaje zatem skargę na decyzję, która została wydana ponownie przez organ podatkowy. W konsekwencji należy stwierdzić, że tut. Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę jest związany oceną prawną wyrażoną w uprzednio wydanym wyroku. We wskazanym wyroku Sąd stwierdził, że podziela pogląd, iż organ ustala podatek od nieruchomości w oparciu o zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto, co istotne do oceny obecnie zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że: "organ podatkowy przy ponownym jej rozpoznawaniu winien w oparciu o urzędowe dane zawarte w ewidencji gruntów wyjaśnić jakie było przeznaczenie budynku w momencie jego nabywania. Ponadto organ powinien ustosunkować się do faktu z jakich przyczyn przyjął powierzchnię budynku do opodatkowania z deklaracji podatnika a nie powierzchnię wynikającą z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero wyjaśnienie powyższych okoliczności i to w sposób nie budzący wątpliwości pozwoli organom na wyciągnięcie stosownych wniosków w zakresie wysokości należnego podatku od nieruchomości". W ocenie tut. Sądu organ wykonał powyższe wskazanie Sądu zawarte w wyroku z dnia 12 grudnia 2007r. Podkreślić należy, że na podstawie art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków" Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych sprawy znajdują się wypisy z ewidencji gruntów i budynków, z których wynika, że grunty działki nr [...] położonej w B.K. są oznaczone symbolem "Bi", czyli jako inne tereny zabudowane oraz budynki, które sklasyfikowane jako inne niemieszkalne (1091). Stosownie do § 68 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się m.in. na: 1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B; 2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba; 3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi. Z kolei z zał. nr 6 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia wynika że: "Do innych terenów zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem, kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem, łącznością itp. oraz inne grunty zabudowane, niewymienione w pkt 1 i 2." Podkreślić należy, że do budynków oznaczonych 1091 (funkcje KŚT) zalicza się budynki o funkcji "inne niemieszkalne". W skład tej grupy budynków wchodzą m.in. hotele, schroniska, restauracje, bary, stołówki. Organ wyjaśnił, że wprawdzie na pewien czas omyłkowo nastąpiła zmiana funkcji budynku, tj. z oznaczenia 1091 na "101" - czyli na budynek przemysłowy, jednakże brak jakichkolwiek dowodów, aby kiedykolwiek budynek był zakwalifikowany do mieszkalnych. Nie budzi wątpliwości, że w ewidencji gruntów i budynków nie figurował w przeszłości, jak również obecnie budynek mieszkalny. Również takiego charakteru nie miał budynek w dacie nabycia nieruchomości przez podatnika. W tym miejscu należy podnieść, że z zapisu aktu notarialnego z dnia [...] - na mocy którego K. B. nabył od Spółdzielni [...] nieruchomość - wynika, że była to nieruchomość zabudowana "pawilonem gastronomicznym". To postanowienie zawarte w akcie notarialnym z dnia [...] jest spójne z zapisem w ewidencji gruntów i budynków (1091). W ocenie Sądu nie może mieć także przesądzającego znaczenia dla zastosowania stawki przewidzianej dla budynków mieszkalnych okoliczność zameldowania w nim poprzedniego właściciela, a także obecnego. Zameldowanie jest odrębną instytucją regulowaną ustawą, z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.). Fakt zameldowania nie zmienia funkcji budynku. Dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości podstawowe znaczenie mają wpisy w ewidencji gruntów i budynków. Dopiero brak wpisu w ewidencji gruntów i budynków zobowiązuje organ podatkowy do prowadzenia czynności w celu samodzielnego ustalenia charakteru budynku. Jeżeli budynek pierwotnie stanowiący pawilon gastronomiczny został przekształcony w mieszkalny, to nie ma przeszkód aby wykazując tę zmianę funkcji budynku, dokonać zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy wynika wręcz, że do organów właściwych w sprawach budowlanych, ewidencyjnych nie były zgłaszane żadne zmiany związane z przekwalifikowaniem pawilonu gastronomicznego na budynek mieszkalny oraz podejmowaniem prac w tym zakresie. W konsekwencji w ocenie Sądu brak jest podstaw do zastosowania stawki przewidzianej dla budynków mieszkalnych zamiast stawki dla "pozostałych". Odnośnie powierzchni, od której organ naliczył podatek należy stwierdzić, że zarzuty w tej materii są również niezasadne. Organ prawidłowo wyjaśnił, że w ewidencji gruntów i budynków jest podana wyłącznie powierzchnia zabudowy. Stosownie natomiast do art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podstawę opodatkowania budynku stanowi powierzchnia użytkowa. Na podstawie art. 1a pkt 5 ww. ustawy powierzchnia użytkowa budynku lub jego części to powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Niewątpliwie powierzchnia zabudowy i powierzchnia użytkowa to dwie kategorie, które nie muszą się pokrywać. Zauważyć należy, iż wielkość powierzchni użytkowej organ przyjął z informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej przez podatników w dniu [...]. Powierzchnia użytkowa podana w wymienionej informacji jest zgodna z wielkościami wymienionymi w umowie sprzedaży zawartej w akcie notarialnym z dnia [...]. Ponadto w piśmie z dnia [...] podatnik potwierdził ww. powierzchnię użytkową budynków (d.: k. nr 16 akt administracyjnych). Podkreślić należy, iż podatnik - poza ogólnikowym kwestionowaniem powierzchni - nie wskazał żadnych argumentów, dowodów z których wynikałoby, że wielkości wymienione w informacji podatkowej i akcie notarialnym są błędne co do powierzchni użytkowej budynku. W ocenie Sądu, w poczynienia ustaleń faktycznych organy podejmowały niezbędne działania, realizując w ten sposób zasadę prawdy obiektywnej wynikającą z art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Organy przeprowadziły postępowania w niniejszej sprawie z wnikliwością, dokładnie i przejrzyście gromadziły materiał dowodowy w sprawie, umożliwiając stronie czynny udział. Wyjaśniły, iż wydając decyzje oparły się na danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków z których wynika, że na dzień [...] sporne budynki sklasyfikowane były symbolem "i" - inne niemieszkalne, a grunt pod symbolem "Bi" - teren usług. Dodatkowo przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono, iż od momentu nabycia nieruchomości przez poprzedniego właściciela, tj. od [...] aż do 2008r. w stosunku do obiektów nie było prowadzone żadne postępowanie w sprawie zmiany ich użytkowania, nie były wydawane ani przyjmowane dokumenty dotyczące zamiany funkcji budynku niemieszkalnego na mieszkalny, nie wydawano pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, ani też nie przyjęto zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektów. Organ odwoławczy dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału w tym znaczeniu, że uwzględnił wszystkie dowody przeprowadzone w postępowaniu podatkowym, jak i uwzględnił wszystkie okoliczności towarzyszące przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Organ odwoławczy niektórym dowodom odmówił wiary, ale wyraźnie to zaznaczył i wskazał z jakiej to przyczyny. Ponadto przeanalizował każdy przeprowadzony dowód, uwzględniając także rodzaj tego dowodu i z tej analizy wyciągnął spójne wnioski oraz powiązał je w logiczną całość. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił. I. Najda – Ossowska H. Adamczewska – Wasilewicz E. Kruppik – Świetlicka