I SA/Bd 566/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych I SA/Bd 566/09 UZASADNIENIE Inicjując postępowanie sądowoadministracyjne w czterech sprawach R.M.wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z danymi zawartymi w treści formularza PPF, skarżący utrzymuje się z renty w kwocie 470 zł netto. Pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, której dochód wynosi 3200 zł. Zeznania podatkowe wskazują, że w 2008 roku osiągnęła ona przychód w wysokości 47.037,87 zł. Z przedstawionych przez zainteresowanego dokumentów do sprawy sygn. akt I SA/Bd 565/09 wynika, że E.M. posiada zadłużenie w C.Banku oraz spłaca raty kredytu udzielonego przez K. Bank S.A (średnio 405 zł miesięcznie). Zainteresowany nie zgromadził oszczędności, a jako majątek wskazał dom i samochód osobowy marki Fiat Seicento rok produkcji 1999. Ponadto wnioskujący zaświadczył, że jest osobą niepełnosprawną. Z zestawienia operacji na rachunkach bankowych wynika, że małżonkowie M. nie zgromadzili środków pieniężnych. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy poczynić uwagi ogólnej natury, dotyczące kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a. Art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie częściowym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z utrwalonego w orzecznictwie poglądu, wykładnia ustawowego określenia " gdy osoba ta wykaże" sprowadza się do przyjęcia, że to na ubiegającym się o zwolnienie od kosztów spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Tak więc na podstawie ustaleń dokonanych w niniejszej sprawie stwierdzić należało, że skarżący przekonał Sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w przepisach dotyczących pomocy prawnej. Wnioskujący uzyskuje wprawdzie stały miesięczny dochód , lecz z uwagi na jego wysokość ( 470 zł) nie może on zostać uznany za osobę wobec której nie istnie możliwość zastosowania zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego sytuacja materialna strony wskazuje, że opłacenie wpisów sądowych w czterech zawisłych przed tut. Sądem sprawach wykracza poza jej możliwości płatnicze. Takiej ceny dokonano z uwzględniając także sytuację ekonomiczną współmałżonka. Biorąc pod uwagę, że wnioskujący jest inwalidą, to w zasadzie na E.M. ciąży obowiązek zapewnienia bieżącego utrzymania rodzinie. O szczególnej sytuacji majątkowej, w której znajduje się skarżący świadczy również fakt, że wraz z żoną nie zgromadzili dodatkowo żadnych zasobów pieniężnych. To oznacza, że podatnik wykazał, a ponadto obciążenie żony obowiązkiem opłacenia kosztów sądowych spowodowałoby bez wątpienia uszczerbek w koniecznym utrzymaniu ich wspólnego gospodarstwa domowego. Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z poszanowaniem poglądów wyrażonych w orzecznictwie i doktrynie, postanowiono jak w sentencji.