I SA/Bd 574/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] określającą M. S, (skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Decyzja organu odwoławczego została doręczona na adres podatnika w dniu 22 lipca 2013r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Na decyzję organu drugiej instancji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 22 sierpnia 2013r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 26 września 2013r., sygn. akt I SA/Bd 762/13 skargę odrzucił z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną od powyższego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014r., sygn. akt II FSK 170/14 uchylił zaskarżone postanowienie sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Uchylając poprzednie postanowienie z dnia 26 września 2013r. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 kwietnia 2014r. sygn. II FSK 170/14 wyraził pogląd prawny w oparciu o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 kwietnia 2014r. sygn. akt SK 22/11 że odrzucenie skargi kasacyjnej bez wezwania do usunięcia braków tej skargi w sytuacji, gdy przedmiotowa skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia – jest niezgodne z konstytucją. Sąd rozpatrując ponownie sprawę, w pełni podzielając przedstawiony powyżej pogląd prawny Naczelnego Sądu Administracyjnego zauważa, że pogląd ten merytorycznie odnosi się do skargi kasacyjnej zaś przedmiotem niniejszego postępowania nie są braki formalne skargi kasacyjnej lecz skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej a ściślej czy przedmiotowa skarga została wniesiona w terminie czy też z uchyleniem terminu. Z materiałów sprawy w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 22 lipca 2013r. a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 sierpnia 2013r. Skoro zatem skarga została wniesiona w dniu 22 sierpnia 2013r. to należało uznać, że została wniesiona z uchybieniem 30 dniowego terminu określonego w art. 53 §1 p.p.s.a W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił jako wniesioną po upływie ustawowego terminu.