I SA/Bd 577/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Arkadiusza K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2007r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2004r. do marca 2006r. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu Arkadiuszowi K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonych kosztów sądowych Pismem z dnia 11 lipca 2007 r. (data stempla pocztowego) radca prawny Ryszard S. działając w imieniu Arkadiusza K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2007r. w przedmiocie zabezpieczenia na majątku kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2004r. do marca 2006r. Pełnomocnik uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest decyzja orzekająca o zabezpieczeniu na majątku Arkadiusza K. przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2004r. do marca 2006r. Analizując przedmiot skargi w kontekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest zobowiązanie pieniężne. W związku z tym w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowiący o wpisie stosunkowym. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym w sprawach skarg niewymienionych w ustępach 1-5 § 2 wnosi się wpis stały w wysokości 200 zł . Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma be rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty wyjątek przewidziany jest w art. 221 ww. ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W pierwotnym tekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 07 marca 2006 r. § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia uznany został za niezgodny z art. 221 ustawy p.p.s.a oraz art. 2 Konstytucji. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 332) i z tym dniem § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi utracił moc obowiązującą. Art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych – wpisów w wysokości stałej – powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania. Jednocześnie Sąd wskazuje, iż pismem z dnia 14 sierpnia 2007r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2007r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął więc w dniu 23 sierpnia 2007r. Radca prawny Ryszard S. nadesłał pełnomocnictwo wraz z pismem złożonym w urzędzie pocztowym (data stempla pocztowego) w dniu 11 września 2007r. W tym miejscu Sąd zauważa, iż nadesłane pełnomocnictwo z uwagi na fakt, iż sygnowane jest datą 03 września 2007r. w swej treści nie obejmowało okresu w którym skarga została sporządzona oraz złożona.. Zgodnie z przepisem art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 wyżej cytowanej ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych w terminie. Mając na uwadze, że niniejsza skarga została nienależycie opłacona przez skarżącego, reprezentowanego przez radcę prawnego oraz niuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd na podstawie art. 221 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji, zarządzając jednocześnie o kosztach sądowych na podstawie art. 232 § 1 lit a powołanej ustawy.