I SA/Bd 589/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodu postanawia: odrzucić skargę W skardze na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia[...]. strona wniosła o uchylenie go w części dotyczącej odmowy przeprowadzenia wnioskowanego przez nią dowodu z przesłuchania w charakterze świadka właściciela firmy "D."z siedzibą w F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 dalej - p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Tak więc podstawową przesłanką warunkującą zaskarżenie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie chyba, że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane w trybie art. 216 w zw. z art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej O.p.) w związku z wniesieniem przez stronę wniosku o przeprowadzenie określonych w nim dowodów. Nie ulega wątpliwości, iż nie jest to postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak wynika z treści art. 236 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienia przysługuje zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Na postanowienie będące przedmiotem skargi w tej sprawie nie przysługuje zażalenie, o czym strona skarżąca prawidłowo została pouczona. Nie można także wywieść prawa do zaskarżenia przedmiotowego postanowienia stosownie do dyspozycji art. 52 § 3 p.p.s.a., albowiem przepis ten rozszerza możliwość kontroli sądu administracyjnego działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach (jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym). W doktrynie przyjmuje się, że przedmiotem takiej skargi mogą być akty lub czynności niemające charakteru decyzji czy postanowienia (szerzej na ten temat w komentarzu LexPolonica do art. 3 § 1 pkt 4 - Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2009 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis). Na marginesie Sąd zauważa, że przedmiotowe postanowienie może być, stosownie do art. 237 O.p., zaskarżone w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.