I SA/Bd 59/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 kwietnia 2016r., sygn. akt I SA/Bd 59/16 odrzucającego skargę oraz wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007r. postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie 2. umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016r., sygn. akt I SA/Bd 59/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007r. Sąd wskazał, że skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Zażaleniem z dnia 12 maja 2016r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu podał, że nie otrzymał żadnego awiza o pozostawieniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w punkcie odbiorczym. Wskazał, że złożył w tej sprawie reklamację do firmy InPost. Jednocześnie skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 13.236 zł. Pismem z dnia 7 czerwca 2016r. Sąd zwrócił się do skarżącego o nadesłanie w odpowiedzi uzyskanej od operatora pocztowego na powyższą reklamację. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w za pismem z dnia 22 czerwca 2016r. przesłał odpowiedź na złożoną reklamację, w której firma InPost poinformowała go, że zgodnie z ustawą Prawo Pocztowe nie jest on uprawniony do złożenia reklamacji. Skarżący w piśmie podał, że złożył odwołanie od ww. odpowiedzi na reklamację. Wraz z pismem z dnia 10 lipca 2016r. skarżący przesłał odpowiedź firmy InPost z dnia 29 czerwca 2016r., w której operator pocztowy uznał reklamację za zasadną ponieważ nie jest w stanie jednoznacznie udokumentować skuteczności doręczenia stronie awizo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako oczywiście uzasadnione zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Z okoliczności wskazanych w zażaleniu wynika, że z przyczyn niezależnych od strony doszło do niedostarczenia jej korespondencji zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co było bezpośrednim powodem nieuiszczenia tego wpisu w terminie i skutkowało późniejszym odrzuceniem skargi przez Sąd. W tym zakresie zauważyć należy, że w aktach sprawy znajduje się koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, z którego wynika, iż przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została przesłana przez tut. Sąd w dniu 05 lutego 2016r. na adres skarżacego, a następnie awizowana w dniach 10 i 18 lutego 2016r. (k. 22 akt sądowych). Z dokumentu tego wynika (adnotacje doręczającego), że przesyłkę tę z powodu niedoręczenia pozostawiono w placówce pocztowej, o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W tej sytuacji tut. Sąd odrzucił skargę. Jednak okoliczności prawidłowego awizowania przesyłki zostały skutecznie podważone dopiero na etapie postępowania zażaleniowego, co znalazło potwierdzenie w przedstawionym przez skarżącego piśmie firmy InPost S.A. W piśmie tym przedstawiciel firmy doręczającej stwierdził, że uznał reklamację za zasadną ponieważ nie jest w stanie jednoznacznie udokumentować skuteczności doręczenia stronie awizo (k. 65 akt sądowych) W tych okolicznościach należało przyjąć, że w przedmiotowej sprawie została podważona prawidłowość doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zatem błędnie uznano, iż przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona z dniem 24 lutego 2016r., gdyż skutek doręczenia nie może nastąpić, gdy strona mogła nie zostać powiadomiona o awizowaniu przesyłki. W konsekwencji powyższego, odpadły przesłanki wydania zaskarżonego zażaleniem postanowienia z dnia 25 kwietnia 2016r. o odrzuceniu skargi. Odnosząc się do rozstrzygnięcia dotyczącego umorzenia postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy wskazać, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, albowiem uwzględnienie zażalenia strony poprzez stwierdzenie wadliwości doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i w konsekwencji uchylenie postanowienia odrzucającego skargę wyklucza możliwość jednoczesnego uznania na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., że strona nie dokonała czynności procesowej (uiszczenia wpisu) w terminie, skoro termin ten dla strony w ogóle nie zaczął biec. Nadto wskazać należy, że uwzględnienie przez Sąd zażalenia odnosi dla strony ten sam skutek, jaki osiągnięty zostałby w wyniku przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Złożona skarga, w wyniku uiszczenia wpisu w dniu 16 maja 2016r., pozbawiona jest obecnie braku, co w obu wypadkach skutkuje nadaniem sprawie dalszego biegu. Tym samym postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu w wyniku uwzględnienia zażalenia stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.