I SA/Bd 59/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. B. na zawiadomienie Wójta Gminy A. K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 grudnia 2020 r. Wójt Gminy A.K.zawiadomił S. B. (Skarżący), że od 1 stycznia 2021 r. zostały ustalone nowe stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 19,20 zł miesięcznie od każdej osoby zamieszkującej daną nieruchomość, w związku z czym opłata ta dla jego nieruchomości od tego czasu (ze względu na zamieszkiwanie 4 osób zgodnie ze złożoną deklaracją) będzie wynosić 76,80 zł miesięcznie. Skarżący pismem z dnia 12 stycznia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postępowanie Wójta Gminy A. K.w zakresie "bezprawnego obciążenia podatkiem za odpady komunalne oraz faszystowskie postępowanie, gnębienie, nękanie, oszustwa, zatajanie dokumentów i puszczanie bezprawnie komorników". Ponieważ skargę do sądu administracyjnego należy wnosić za pośrednictwem organu, WSA w Bydgoszczy pismem z dnia 21 stycznia 2021 r., na podstawie art. 53 § 4 zd. drugie przekazał przedmiotową skargę Wójtowi Gminy A. K. (zwrotne potwierdzeniem odbioru w dniu 25 stycznia 2021 r.). Składając odpowiedź na skargę organ wniósł jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Natomiast w przypadku merytorycznego rozpatrzenia skargi organ wniósł o jej oddalenie w całości na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133, 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556, 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, z czego a contrario wnioskować należy, że sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, zatem skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowi działanie ("postępowanie" jak to Skarżący ujął w skardze) wójta gminy, jakim było zawiadomienie Skarżącego o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie Sądu zawiadomienie takie nie należy do katalogu rozstrzygnięć organów administracji publicznej, podlegających sądowej kontroli. Stanowi ono informację (zawiadomienie) dla mieszkańca gminy o wysokości należnej opłaty. Zwrócić należy również w tym miejscu uwagę, iż przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o otrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2020 r., poz. 1439 ze zm., dalej: u.c.p.g.) w aktualnie obowiązującym brzmieniu (które obowiązywało także w dacie sporządzenia spornego zawiadomienia) nie przewidują możliwości wniesienia środka zaskarżenia na zawiadomienie, wystosowane na podstawie art. 6m ust. 2a tej ustawy. Przepis ten stanowi bowiem, iż "w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu. Zawiadomienie zawiera pouczenie, że stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego". Jest to celowy zabieg ustawodawcy. Przykładowo bowiem art. 6ka ww. ustawy przewiduje decyzyjny tryb określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego ich zbierania. W przypadku takim, zgodnie z art. 6ka ust. 2 u.c.p.g., organ wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a następnie, zgodnie z art. 6ka ust. 3 u.c.p.g., określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wydana w takim trybie decyzja może, po wyczerpaniu środków zaskarżenia (po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego przed organem administracji publicznej) być przedmiotem sądowej kontroli. Reasumując, na zawiadomienie o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie służy skarga do sądu administracyjnego. Skoro więc skarga była niedopuszczalna z mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.