I SA/Bd 596/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009r., na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat B. B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 01 grudnia 2009r. (sygn. akt I SA/Bd 596/09) w sprawie ze skargi A. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: uzupełnić wyrok w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: "2) zasądza od Skarbu Państwa (Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz pełnomocnika skarżącego – adwokat B. B. kwotę 293 (dwieście dziewięćdziesiąt trzy 00/100) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 01 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Bd 596/09 oddalił skargę A. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. W wyroku tym Sąd nie orzekł o kosztach postępowania. Postanowieniem z dnia 23 września 2009r. wydanym przez referendarza tutejszego Sądu w sprawie tej przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącej adw. B. B. wystąpiła o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do postanowień art. 157 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) rozstrzygnięcie w sprawie uzupełnienia wyroku, co do kosztów sądowych może nastąpić w drodze postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Według art. 250 tejże ustawy wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wskazanymi przepisami są § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348). W niniejszej sprawie Sąd ustalił wysokość nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 100 % stawki minimalnej, a zatem na poziomie przyznawanym dla adwokatów w tego typu sprawach, przy czym zasądzone koszty uwzględniają podatek VAT, natomiast nie obejmują zwrotu opłaty za udzielone pełnomocnictwo, ponieważ nie zostało ono opłacone. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji