I SA/Bd 608/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Krenz-Winiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2026r. sprawy ze skargi K.-P. F. P. sp. z o.o. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 września 2025 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.434.2025.2.AB w zakresie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K.- P. F. P. sp. z o.o. w T. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] maja 2025 r. wpłynął do organu wniosek K. K. ("Wnioskodawca", "Strona’, "Skarżąca", "Spółka") o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych usług realizowanych na podstawie zawartej Umowy. We wniosku podano, że Wnioskodawca został wpisany do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców [...] stycznia 2005 r., a jego jedynym Wspólnikiem jest Województwo [...], które posiada 100% udział w kapitale. Fundusz jest spółką celową powołaną do realizacji zadań publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie rozwoju przedsiębiorczości w województwie [...]. Wypracowany zysk nie podlega podziałowi między wspólników, lecz przeznaczany jest wyłącznie na realizację celów. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Zarząd Województwa [...] (dalej również: "Instytucja Zarządzająca") uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2007 r. przyjął Regionalny Program Operacyjny Województwa [...] na lata 2007-2013 (zwany dalej: "Program"). Program został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia [...] października 2007 r. W ramach ww. Programu, Województwo, reprezentowane przez Instytucję Zarządzającą, w dniu [...] października 2009 r. zawarło umowę z Wnioskodawcą o dofinansowaniu Projektu "Zwiększenie dostępności przedsiębiorstw z regionu [...] do kapitału pożyczkowego" (dalej również: "Projekt") współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi Priorytetowej 5. Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Działania 5.1 Rozwój instytucji otoczenia biznesu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Wnioskodawca w dniu [...] października 2009 r. zawarł z Instytucją Zarządzającą umowę (dalej również: "Umowa") dotyczącą przekazywania, wykorzystywania i rozliczenia dofinansowania Projektu w formie bezpośredniego wkładu finansowego ze środków Programu, przeznaczonego na pokrycie wnioskowanych wydatków kwalifikowalnych, określonego szczegółowo we wniosku o dofinansowanie Projektu, stanowiącego załącznik nr [...] do Umowy. Na mocy Umowy, Instytucja Zarządzająca przekazuje Spółce bezpośredni wkład finansowy ze środków Programu, który Beneficjent (tj. beneficjent określony w art. 2(4) Rozporządzenia 1083/2006 – Beneficjent na potrzeby realizacji Umowy nazywany jest też Pośrednikiem Finansowym) jako profesjonalista, wykorzysta w najbardziej efektywny i oszczędny sposób, kierując się koniecznością maksymalizacji przychodów z prowadzonej działalności poręczeniowej lub pożyczkowej, przez: 1) udostępnienie w sposób zwrotny środków na wsparcie MŚP (tj. mikroprzedsiębiorstw, małych i średnich przedsiębiorstw spełniających warunki określone w Załączniku I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych – Dz. Urz. UE I. 214 z 09.08.2008 r., s. 8) mających siedzibę/oddział/filię na terenie województwa kujawsko- pomorskiego i realizującym przedsięwzięcia w ww. województwie, 2) zwrot środków w okresie wyjścia z IIF (okres od zakończenia realizacji Projektu do stwierdzenia przez Instytucję Zarządzającą prawidłowego wypełnienia przez Beneficjenta wszystkich zobowiązań określonych w Umowie), zgodnie z postanowieniami Umowy, 3) bezpieczne, ostrożne oraz z należytą starannością inwestowanie środków nieprzekazanych MŚP. Bezpośredni wkład finansowy przeznaczony jest na udzielanie pożyczek lub poręczeń oraz na pokrywanie faktycznie poniesionych oraz udokumentowanych kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym. Wielkość środków przeznaczonych na pokrywanie kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym została szczegółowo wskazana w Umowie. Umowa przewiduje, że Projekt bazuje na strukturze kaskadowej, na którą składają się: 1) Instytucja Zarządzająca, którą jest zarząd województwa [...], opisany powyżej, 2) Beneficjent, który pełni rolę Pośrednika Finansowego, który otrzymał od Instytucji zarządzającej wsparcie w ramach Operacji I stopnia (wsparcie pośredników finansowych z Programu), 3) MŚP, stanowiące ostatecznych odbiorców wsparcia w formie pożyczek i poręczeń w ramach Projektu - MŚP zawierają w tym celu z Pośrednikiem Finansowym umowy w ramach Operacji II stopnia (wsparcie MŚP przez Pośrednika Finansowego). Beneficjent wykorzystuje ww. bezpośredni wkład finansowy do realizacji swoich podstawowych zadań umownych, do których należą m.in.: 1) zarządzanie środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego z uwzględnieniem bezpieczeństwa lokat lub inwestycji kapitałowych, poprzez ich lokowanie w bezpieczne i płynne instrumenty finansowe, 2) udostępnianie w sposób zwrotny środków na wsparcie MŚP realizujących przedsięwzięcia na obszarze województwa [...] (zwrotnego instrumentu finansowego pożyczkowego lub poręczeniowego), 3) kontynuacja zobowiązań umownych po zakończeniu obowiązywania Umowy, w tym odpowiednio w zakresie realizacji obowiązków wynikających z Umowy, 4) zwrot Instytucji Zarządzającej środków dofinansowania wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, 5) prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji Projektu, 6) przekazanie do Instytucji Zarządzającej wszelkich dokumentów i informacji związanych z realizacją Projektu, 7) otwarcie i prowadzenie rachunków bankowych opisanych poniżej, 8) umieszczenie w umowach Operacyjnych II stopnia regulacji obejmujących co najmniej następujące zagadnienia: a) uprawnienie Pośrednika Finansowego do należytego, zgodnie z przepisami prawa, dochodzenia roszczeń przeciwko MŚP; b) uprawnienie Instytucji Zarządzającej oraz innych podmiotów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do wstępu na teren i dostęp do dokumentów MŚP w celu zapewnienia kontroli legalności i zgodności z prawem finansowania Operacji II stopnia oraz działalności MŚP; c) pochodzenie finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (dalej również: "Fundusz"); d) zobowiązanie MŚP do przedstawiania Pośrednikom Finansowym informacji koniecznych w celu ułatwienia odpowiedniego monitorowania Operacji Il stopnia; e) zobowiązanie MŚP do zwrotu całej kwoty otrzymanej w ramach Operacji Il stopnia wraz z odsetkami; f) zobowiązanie MŚP do udostępniania Pośrednikom Finansowym oraz Instytucji Zarządzającej danych niezbędnych do budowania baz danych, wykonywania oraz zamawiania przez Instytucję Zarządzającą analiz w zakresie spójności Programu, realizacji polityk w tym polityk horyzontalnych, oceny skutków Programu. W ramach Projektu Spółka udzielała wyłącznie pożyczki na rzecz MŚP. a) W celu realizacji Umowy Wnioskodawca otworzył i prowadzi następujące rachunki bankowe: rachunek bankowy utworzony do obsługi kosztów administracji i zarządzania (wyodrębniony rachunek bankowy przeznaczony do obsługi kosztów administracji i zarządzania funduszem pożyczkowym lub poręczeniowym, którego posiadaczem jest Beneficjent), b) rachunek bankowy utworzony do obsługi środków kapitału (wyodrębniony rachunek bankowy przeznaczony wyłącznie do obsługi środków kapitału funduszu pożyczkowego lub poręczeniowego, pochodzących ze środków Programu, którego posiadaczem jest Beneficjent). Natomiast zadaniem Instytucji Zarządzającej jest wniesienie w transzach bezpośredniego wkładu finansowego na rachunek bankowy Beneficjenta, po spełnieniu warunków w postaci ustanowienia prawidłowego zabezpieczenia przez Beneficjenta oraz zapewnienia dostępności środków na rachunku Instytucji Zarządzającej. Beneficjent wnosi do Instytucji Zarządzającej zabezpieczenie prawidłowej realizacji Umowy na kwotę nie mniejszą niż wysokość łącznej kwoty dofinansowania. Wszelkie przychody osiągnięte dzięki gospodarowaniu środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, w okresie realizacji Projektu oraz w okresie trwałości Projektu, w tym w szczególności odsetki lub zyski kapitałowe, powiększają kapitał funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego. Udzielając pożyczek/poręczeń, Beneficjent kieruje się koniecznością maksymalizacji przychodów z prowadzonej działalności pożyczkowej/poręczeniowej, tj. koniecznością udzielania pożyczek/poręczeń na warunkach rynkowych po dokonaniu analizy ryzyka niespłacenia pożyczek/poręczeń i ocenie przedkładanych zabezpieczeń. Za realizację Umowy, Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie prowizji za zarządzanie, która jest powiązana z wartością obsługiwanych w skali roku pożyczek oraz wartości dofinansowania otrzymanego z Instytucji Zarządzającej. Za realizację Umowy, Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie pokrycia kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub funduszem pożyczkowym, którego wysokość jest uzależniona od wartości bezpośredniego wkładu finansowego i nie może przekraczać 3% jego wartości. Według Strategii Inwestycyjnej koszty zarządzania są pokrywane w ramach prowizji za zarządzanie i nie mogą również przekroczyć 5% wartości obsługiwanych w sali roku pożyczek. Kwota wynagrodzenia w pierwszym roku projektu była pokrywana z wartości bezpośredniego wkładu finansowego, a w kolejnych latach z wypracowanych dochodów z projektu. Prowizja za zarządzanie dotyczy kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub funduszem pożyczkowym, uznane za kwalifikowalne. W okresie wyjścia z IIF Wnioskodawca zobowiązuje się zaś do: 1) monitorowania realizacji Umów Operacyjnych II stopnia, 2) systematycznego monitorowania zwrotu udostępnionych w formie pożyczek środków w ramach Projektu, 3) zarządzania środkami zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, 4) prowadzenia wszelkich działań zmierzających do odzyskania należności i pełnego dokumentowania tych działań. Za realizowanie ww. działań Spółce przysługuje wynagrodzenie jako zwrot poniesionych przez niego w okresie wyjścia z IIF koszty administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym w formie ryczałtu w wysokości nie większej niż: a) średniorocznie, w okresie od 01.01.2017 r. do 31.12.2020 r., 3% wartości środków zaangażowanych w Operacje II stopnia, b) średniorocznie, w okresie od 01.01.2021 r. do zakończenia okresu wyjścia z IIF, 3% wartości obsługiwanego kapitału. Okres realizacji Umowy strony ustaliły w następujący sposób: 1) rozpoczęcie realizacji Projektu: 1 listopada 2009 r., 2) zakończenie realizacji Projektu 31 grudnia 2016 r. Instytucja Zarządzająca może zmienić, w tym przedłużyć termin rozpoczęcia i zakończenia realizacji Projektu na uzasadniony wniosek Beneficjenta, złożony zgodnie z Umową. Przez zakończenie realizacji Projektu należy rozumieć zainwestowanie środków przez Pośredników Finansowych w MŚP zgodnie z art. 44 Rozporządzenia 1083/2006. W związku z powyższym zadano pytania: 1. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? 2. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: "ustawa o VAT" "u.p.t.u.")? W ocenie Wnioskodawcy, czynności wykonywane w ramach Umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] września 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Skarżącej w części za prawidłowe, w części za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ podał, że realizacja czynności objętych Umową, na rzecz Instytucji Zarządzającej, w ramach których wnioskodawca udziela pożyczek na rzecz MŚP nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stopień zależności Spółki od Województwa nie może automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Co prawda Spółka wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do realizacji których Województwo zostało powołane, tj. wspierania aktywności mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, jednostek samorządu terytorialnego, spółdzielni, wspólnot mieszkaniowych, organizacji pozarządowych, kościołów i związków wyznaniowych, ale czynności te wykonują jako odrębny podmiot. Z tytułu realizacji zadań objętych Umową będzie mu przysługiwać wynagrodzenie w formie prowizji za zarządzanie. Zatem czynności te stanowią odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie ustawy otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne w istocie będzie stanowić zapłatę za świadczone usługi. W konsekwencji czynności, które Spółka wykonuje na podstawie zawartej Umowy stanowią odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Zatem stanowisko Strony w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe. Odnosząc się do wątpliwości w kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u., do czynności wykonywanych w ramach Umowy (pytanie nr 2) organ podał, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT. Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, przedmiotem wątpliwości są czynności wykonywane w ramach opisanej Umowy na rzecz Instytucji Zarządzającej. Jednakże nie jest możliwym pominięcie czynności wykonywanych bezpośrednio na rzecz MŚP w ramach Umowy na rzecz Instytucji Zarządzającej, gdyż właśnie do tego zobowiązuje Skarżącą Umowa. W ocenie organu, analiza okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że wykonywane na rzecz Menadżera usługi dotyczące: 3) kontynuacji zobowiązań umownych po zakończeniu obowiązywania Umowy, w tym odpowiednio w zakresie realizacji obowiązków wynikających z Umowy, 4) zwrotu Instytucji Zarządzającej środków dofinansowania wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, 5) prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji Projektu, 6) przekazania do Instytucji Zarządzającej wszelkich dokumentów i informacji związanych z realizacją Projektu, 7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych opisanych poniżej, 8) umieszczenia w umowach Operacyjnych II stopnia regulacji obejmujących co najmniej następujące zagadnienia: a) uprawnienie Pośrednika Finansowego do należytego, zgodnie z przepisami prawa, dochodzenia roszczeń przeciwko MŚP; b) uprawnienie Instytucji Zarządzającej oraz innych podmiotów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do wstępu na teren i dostęp do dokumentów MŚP w celu zapewnienia kontroli legalności i zgodności z prawem finansowania Operacji II stopnia oraz działalności MŚP; c) pochodzenie finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (dalej również: "Fundusz"); d) zobowiązanie MŚP do przedstawiania Pośrednikom Finansowym informacji koniecznych w celu ułatwienia odpowiedniego monitorowania Operacji Il stopnia; e) zobowiązanie MŚP do zwrotu całej kwoty otrzymanej w ramach Operacji Il stopnia wraz z odsetkami; f) zobowiązanie MŚP do udostępniania Pośrednikom Finansowym oraz Instytucji Zarządzającej danych niezbędnych do budowania baz danych, wykonywania oraz zamawiania przez Instytucję Zarządzającą analiz w zakresie spójności Programu, realizacji polityk w tym polityk horyzontalnych, oceny skutków Programu, oraz 3) zarządzania środkami zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, 4) prowadzenia wszelkich działań zmierzających do odzyskania należności i pełnego dokumentowania tych działań - nie stanowią usług w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Czynności związane z kontynuacją zobowiązań umownych po zakończeniu obowiązywania Umowy, w tym odpowiednio w zakresie realizacji obowiązków wynikających z Umowy, zwrotu Instytucji Zarządzającej środków dofinansowania wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji Projektu, przekazania do Instytucji Zarządzającej wszelkich dokumentów i informacji związanych z realizacją Projektu, otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, umieszczenia w umowach Operacyjnych II stopnia regulacji obejmujących co najmniej następujące zagadnienia (tj. uprawnienie Pośrednika Finansowego do należytego, zgodnie z przepisami prawa, dochodzenia roszczeń przeciwko MŚP; uprawnienie Instytucji Zarządzającej oraz innych podmiotów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do wstępu na teren i dostęp do dokumentów MŚP w celu zapewnienia kontroli legalności i zgodności z prawem finansowania Operacji II stopnia oraz działalności MŚP; pochodzenie finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; zobowiązanie MŚP do przedstawiania Pośrednikom Finansowym informacji koniecznych w celu ułatwienia odpowiedniego monitorowania Operacji Il stopnia; zobowiązanie MŚP do zwrotu całej kwoty otrzymanej w ramach Operacji Il stopnia wraz z odsetkami; zobowiązanie MŚP do udostępniania Pośrednikom Finansowym oraz Instytucji Zarządzającej danych niezbędnych do budowania baz danych, wykonywania oraz zamawiania przez Instytucję Zarządzającą analiz w zakresie spójności Programu, realizacji polityk w tym polityk horyzontalnych, oceny skutków Programu), monitorowania realizacji Umów Operacyjnych II stopnia, systematycznego monitorowania zwrotu udostępnionych w formie pożyczek środków w ramach Projektu, zarządzania środkami zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, prowadzenia wszelkich działań zmierzających do odzyskania należności i pełnego dokumentowania tych działań, nie wpisują się w czynności wymienione we wskazanym wyżej przepisie. Przekazywanie informacji, dokumentów, prowadzenie ewidencji, jak i dokonanie zwrotów nie dotyczy żadnej z wymienionej w tym przepisie usługi. Jest to po prostu rozliczenie określonych przez Stronę płatności, a sam zwrot tych środków nie stanowi usługi zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Nie można również stwierdzić, że otwarcie i prowadzenie rachunków stanowi usługi dotyczące udzielania kredytów lub pożyczek, usług pośrednictwa. Są to czynności natury technicznej i organizacyjnej, które nie stanowi usługi zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Umieszczenie w umowach Operacyjnych II stopnia regulacji obejmujących zagadnienia opisane w pkt 8, zarządzanie środkami zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, również nie wpisuje się w usługę udzielania pożyczki, bądź zarządzania nią. Z kolei wykonywanie czynności związanych z odzyskaniem należności, jako usługi związane ze ściąganiem długów, są wyłączone ze zwolnienia w związku z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT. Zatem usługi dotyczące: 3) kontynuacji zobowiązań umownych po zakończeniu obowiązywania Umowy, w tym odpowiednio w zakresie realizacji obowiązków wynikających z Umowy, 4) zwrotu Instytucji Zarządzającej środków dofinansowania wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, 5) prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej dotyczącej realizacji Projektu, 6) przekazania do Instytucji Zarządzającej wszelkich dokumentów i informacji związanych z realizacją Projektu, 7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych opisanych poniżej, 8) umieszczenia w umowach Operacyjnych II stopnia regulacji obejmujących co najmniej następujące zagadnienia: a) uprawnienie Pośrednika Finansowego do należytego, zgodnie z przepisami prawa, dochodzenia roszczeń przeciwko MŚP; b) uprawnienie Instytucji Zarządzającej oraz innych podmiotów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do wstępu na teren i dostęp do dokumentów MŚP w celu zapewnienia kontroli legalności i zgodności z prawem finansowania Operacji II stopnia oraz działalności MŚP; c) pochodzenie finansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (dalej również: "Fundusz"); d) zobowiązanie MŚP do przedstawiania Pośrednikom Finansowym informacji koniecznych w celu ułatwienia odpowiedniego monitorowania Operacji Il stopnia; e) zobowiązanie MŚP do zwrotu całej kwoty otrzymanej w ramach Operacji Il stopnia wraz z odsetkami; f) zobowiązanie MŚP do udostępniania Pośrednikom Finansowym oraz Instytucji Zarządzającej danych niezbędnych do budowania baz danych, wykonywania oraz zamawiania przez Instytucję Zarządzającą analiz w zakresie spójności Programu, realizacji polityk w tym polityk horyzontalnych, oceny skutków Programu, oraz 3) zarządzania środkami zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego, 4) prowadzenia wszelkich działań zmierzających do odzyskania należności i pełnego dokumentowania tych działań - nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Tym samym stanowisko Skarżącej w tym zakresie organ uznał za nieprawidłowe. W odniesieniu do usług świadczonych na podstawie Umowy na rzecz MŚP organ wskazał na art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Stwierdził, że świadczenia dotyczące udostępniania w sposób zwrotny środków na wsparcie MŚP realizujących przedsięwzięcia na obszarze województwa [...], stanowi usługę wymienioną w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. W konsekwencji, usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Organ podkreślił, że art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u., odnosi się nie tylko do usług udzielania pożyczek, ale także do zarządzania nimi. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wyjaśniają, co należy rozumieć pod pojęciem zarządzania pożyczką. Zatem, jeśli wziąć pod uwagę, że na podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają się: planowanie, organizowanie zasobów, wdrażanie tego co zaplanowane oraz monitoring, ewaluacja i kontrola przeprowadzonych działań to należy uznać, że czynności dotyczące: zarządzania środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego zaangażowanymi w Operacje II stopnia oraz zarządzanie wolnymi środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego z uwzględnieniem bezpieczeństwa lokat lub inwestycji kapitałowych, monitorowania realizacji Umów Operacyjnych II stopnia, monitorowania zwrotu udostępnionych w formie pożyczek środków, będą usługami w zakresie udzielania pożyczek i będą się wpisywały w zakres pojęcia zarządzania pożyczkami, a tym samym będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Organ dodał, że powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności nie zostanie wybrana opcja opodatkowania zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT. Zatem stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. w części odnoszącej się do ww. usług jest prawidłowe. W skardze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucając naruszenie: 1) art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania, polegające na błędnym uznaniu przez organ, iż opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynności nie mogą być zwolnione z podatku na art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u., podczas gdy mamy tutaj do czynienia z kompleksowymi usługami, których istotą jest udzielenie finansowania, 2) art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.; dalej: "O.p.") przez: - pominięcie lub zniekształcenie w procesie interpretacji prawa istotnych dla wydania rozstrzygnięcia okoliczności wskazanych w opisie stanu faktycznego, a w szczególności tych, z których wynika wprost, że co do zasady wykonywane przez Wnioskodawcę czynności nie będą obejmować usług, o których mowa w art. 43 ust. 15 u.p.t.u., tj. czynności ściągania długów, w tym factoringu, usługi doradztwa bądź usługi w zakresie leasingu, gdyż mamy do czynienia jedynie z uprawnieniem do dochodzenia roszczeń w przypadku uchylania się MŚP od spłaty zobowiązania i ta "windykacja" jest na własną rzecz, co przy takim rozumieniu czynności przez organ uniemożliwiałoby również bankom skorzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, pomimo tego, że są to zachowania właściwe dla instytucji finansowych udzielających pożyczek, - sformułowanie uzasadnienia, z którego nie wynika jednoznacznie, dlaczego zdaniem organu stanowisko Skarżącego jest nieprawidłowe, pomimo, iż jest ono pozornie obszerne, 3) art. 121 § 1 w zw. art. 14h O.p. przez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób wzbudzający zaufanie do organów podatkowych, przejawiające się w postaci braku należytego uzasadnienia prawnego dla oceny stanowiska Skarżącego, przedstawionego w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że w skardze na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego należy sformułować zarzut naruszenia prawa oraz określić formę tego naruszenia. Sąd administracyjny rozpatrując skargę może "poruszać" się jedynie w zakreślonych przez stronę skarżącą granicach zarzutów oraz naruszeń przepisów prawa i tylko one, mogą stanowić przedmiot rozważań prawnych. Zatem to autor skargi na tego rodzaju akt wyznacza zakres kontroli sądu administracyjnego, który to z kolei nie ma obowiązku ani nawet prawa domyślania się i uzupełniania treści podniesionych zarzutów (por. wyroki NSA z dnia: 4 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1372/19; 20 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 657/21). Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności Sąd uznał, iż narusza ona prawo, aczkolwiek nie wszystkie podniesione zarzuty zasługują na uwzględnienie. We wniosku o wydanie interpretacji oraz jego uzupełnieniu Spółka wskazała, że jedynym jej udziałowcem jest Województwo [...]. Skarżąca jest spółką celową powołaną do realizacji zadań publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie rozwoju przedsiębiorczości), a nie komercyjną. Wnioskodawca w dniu [...] października 2009 r. zawarł z Instytucją Zarządzającą umowę (dalej również: "Umowa") dotyczącą przekazywania, wykorzystywania i rozliczenia dofinansowania Projektu w formie bezpośredniego wkładu finansowego ze środków Programu, przeznaczonego na pokrycie wnioskowanych wydatków kwalifikowalnych, określonego szczegółowo we wniosku o dofinansowanie Projektu. Wkład finansowy stanowią środki pochodzące z Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Bezpośredni wkład finansowy przeznaczony jest na udzielanie pożyczek lub poręczeń oraz na pokrywanie faktycznie poniesionych oraz udokumentowanych kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym. W ramach Projektu Spółka udzielała wyłącznie pożyczki na rzecz MŚP. Za realizację Umowy, Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie pokrycia kosztów administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub funduszem pożyczkowym, którego wysokość jest uzależniona od wartości bezpośredniego wkładu finansowego i nie może przekraczać 3% jego wartości. W związku z tym Spółka zadała dwa pytanie: 1) czy czynności wykonywane przez nią w ramach umowy z menadżerem podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?, 2) czy czynności wykonywane przez nią w ramach umowy z menadżerem są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u.? Według Spółki czynności wykonywane w ramach umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże są zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko w części za prawidłowe i w części za nieprawidłowe. Organ podzielił stanowisko Strony, że czynności wykonywane przez nią w ramach umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie uznał jednak, że wszystkie czynności wykonywane przez spółkę w ramach umowy są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Przyznał, że zwolnienie to dotyczy części czynności dotyczących udzielania pożyczek odbiorcom wsparcia, wskazanych na str. 30 zaskarżonej interpretacji. Jednocześnie podkreślił, że zwolnieniu temu nie podlegają następujące czynności: związane z ustanowieniem instrumentu finansowego; prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej oraz prowadzenie dokumentacji związanej ze wsparciem udzielanym w ramach instrumentów finansowych w celu zapewnienia właściwej ścieżki audytu; otwarcie i prowadzenie rachunków bankowych; kontrola odbiorców wsparcia; prowadzenie działań kontrolnych i audytowych związanych z realizacją umów inwestycyjnych; dochodzenie roszczeń przeciwko odbiorcom wsparcia. Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2026 r. pełnomocnik Spółki wskazał, że przed NSA zapadł wyrok o sygn. akt I FSK 678/21 i rozszerzył zarzuty jakie sformułował w skardze o zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 u.p.t.u. przez błędną wykładnię i zastosowanie, gdyż Spółka wbrew temu, co przyjął organ nie spełnia warunków, by uznać ją za podatnika i objąć ją podatkiem od towarów i usług. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.t.u. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl natomiast art. 15 ust. 6 u.p.t.u. nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W powołanym wyroku z dnia 22 września 2025 r., sygn. akt I FSK 678/21 NSA w składzie siedmiu sędziów uznał, że działalność spółki kapitałowej, której jedynym udziałowcem jest jednostka samorządu terytorialnego, polegająca wyłącznie na wykonywaniu niektórych zadań publicznych tej jednostki, na podstawie umowy zawartej między spółką a jednostką, finansowana jedynie w formie rekompensaty, o której mowa w art. 5 ust. 1 i 5 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, nie ma charakteru gospodarczego w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i nie podlega tym samym opodatkowaniu tym podatkiem. Sąd stwierdził, że wskazana rekompensata nie stanowi wynagrodzenia rynkowego, lecz stanowi formę pokrywania kosztów działalności spółki, tj. kosztów świadczenia usługi publicznej w rozumieniu przepisów decyzji Komisji. Jednocześnie w wyroku tym NSA zwrócił uwagę na różnorodność stanów faktycznych determinujących wydawanie odmiennych rozstrzygnięć. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji wynika, że za realizację umowy otrzymuje ona wynagrodzenie w formie opłaty za zarządzanie. Jej działalność nie jest zatem finansowana jedynie w formie rekompensaty, o której mowa w art. 5 ust.1 i 5 decyzji Komisji Europejskiej z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych. W swoim stanowisku Skarżąca wskazała, że otrzymane przez nią świadczenie pieniężne będzie stawić zapłatę za świadczone usługi i podkreśliła, iż wymienione w opisie zdarzenia przyszłego czynności będą stanowić odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 u.p.t.u., podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Stan faktyczny rozpatrywanej sprawy jest zatem odmienny od tego, który wynika z wyroku NSA z dnia 22 września 2025 r., sygn. akt I FSK 678/21. Tym samym organ zasadnie uznał, że czynności wykonywane przez Spółkę w ramach zawartej z Instytucją Zarządzającą umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W odniesieniu do pytania nr 2 spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie uznał, że wskazane wyżej czynności nie podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Należy zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Przepis ten stanowi implementację do polskiego porządku prawnego art. 135 lit. b dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają transakcje udzielania kredytów i pośrednictwo kredytowe oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę. W skardze Strona podnosi, że organ uznając, iż sporne czynności nie podlegają zwolnieniu podatkowemu - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. - nie uwzględnił faktu, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, gdyż czynności polegające na zawieraniu umów pożyczek oraz ich wypłaty mają charakter świadczenia głównego, natomiast pozostałe czynności mają charakter wspomagający. Zdaniem Strony, pomiędzy wszystkimi czynnościami istnieje ścisły związek i dlatego powinny one stanowić element kompleksowej usługi, której zasadniczym świadczeniem jest udzielanie pożyczek. W rezultacie, według Spółki, wszystkie czynności związane z udzielaniem pożyczek i zarządzaniem nimi kwalifikują się do zwolnienia podatkowego z art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Sąd tego zarzutu nie podziela. Ze wskazanych przez Stronę powodów organ nie naruszył art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W judykaturze podkreśla się, że użyte w art. 14b § 3 O.p. określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt II FSK 554/25). Wskazać należy, że specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza (nie jest do tego uprawniony) w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III FSK 326/24). W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.). Podkreślenie wymaga, że ani sformułowane przez Skarżącą pytanie, ani przedstawione przez nią stanowisko nie wskazywało, że przedmiotem wątpliwości Spółki jest kwestia kompleksowości świadczonej usługi. Spółka nie przytoczyła w tym zakresie żadnej argumentacji. W skardze Strona nie kwestionuje tego, że zadane pytanie nie dotyczyło zagadnienia kompleksowości świadczonej usługi, ale uważa, że w uzasadnieniu swojego stanowiska dokonała opisu czynności, który w jej mniemaniu wskazywał na kompleksowość występujących świadczeń. Zdaniem Sądu, Spółka powinna przedstawić budzące jej wątpliwości zagadnienie na tyle wszechstronnie i dogłębnie, aby organ interpretacyjny mógł udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Udzielając tej odpowiedzi organ nie może domyślać się czy domniemywać, jakie zagadnienie budzi wątpliwości wnioskodawcy. Problem mający być przedmiotem interpretacji winien być przez Spółkę sformułowany w sposób klarowny i dokładny, tym bardziej, że w toku postępowania interpretacyjnego Spółka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (doradcę podatkowego). Tymczasem z żadnego fragmentu wniosku o wydanie interpretacji nie wynika, że zagadnieniem, które wymaga zajęcia przez organ stanowiska, jest kompleksowość świadczonej usługi. W ocenie Sądu, podnosząc w skardze kwestię braku uwzględnienia, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, Spółka nie tyle zarzuca organowi niewłaściwą ocenę jej stanowiska, co brak poszukiwania przez organ najbardziej optymalnego dla niej rozwiązania umożliwiającego skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, pomimo braku podania przez nią w tym zakresie stosownej argumentacji. W postępowaniu interpretacyjnym organ nie może jednak prowadzić dochodzenia w celu zbadania stanu faktycznego i znalezienia dla strony optymalnych rozwiązań (por. wyrok NSA z dnia 17 września 2024r., sygn. akt I FSK 97/21). W skardze Strona zarzuca także, że organ nie podjął próby uzyskania od niej dodatkowych informacji umożliwiających dokonanie prawidłowej kwalifikacji czynności jako jednego świadczenia kompleksowego. Możliwe jest oczywiście wezwanie strony do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji, w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., ale tylko w zakresie w jakim braki uniemożliwiają ocenę stanowiska wnioskodawcy, nie zaś w celu przeprowadzenia quasi postępowania dowodowego, czy poszukiwania dodatkowej argumentacji, której nie podniósł, a mógłby podnieść wnioskodawca (por. wyrok NSA z dnia 17 września 2024 r., sygn. akt I FSK 97/21). Zdaniem Sądu, z punktu widzenia stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę, zagadnienia prawnego zawartego w sformułowanych przez nią pytaniach oraz wyrażonej przez Skarżącą oceny prawnej, możliwe było zajęcie w sprawie stanowiska przez organ, bez stosowania trybu określonego w art. 169 § 1 O.p. Skarżącej chodzi w istocie o uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji o dodatkową argumentację dotyczącą kompleksowości świadczonej usługi, co nie jest jednak możliwe. W tym zatem względzie organ nie naruszył zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego wyrażonej art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył także art. 14c § 1 i § 2 O.p. w zw. z art. 14b § 3 O.p. Naruszenia tych przepisów Skarżąca upatruje w tym, że zaskarżona interpretacja jest sprzeczna z przedstawionym przez nią stanem faktycznym. W tym zakresie wskazuje w skardze, że w odniesieniu do czynności związanych z kontrolą odbiorców wsparcia, prowadzeniem działań kontrolnych i audytowych związanych z realizacją umów inwestycyjnych oraz dochodzeniem roszczeń przeciwko odbiorcom wsparcia, danego świadczenia nie można nazwać usługą związaną ze ściąganiem długów, gdy funkcje wierzyciela oraz ściągającego dług zawierają się w jednym podmiocie, tj. windykacja jest dokonywana na własną rzecz, bez udziału podmiotu "trzeciego". Należy jednak zauważyć, że w zaskarżonej interpretacji organ stwierdził (str. 29), że "Z kolei wykonywanie czynności związanych z odzyskaniem należności, jako usługi związane ze ściąganiem długów, są wyłączone ze zwolnienia w związku z art. 43 ust. 15 ustawy.". Wbrew stanowisku Spółki, z przytoczonego fragmentu nie można wywnioskować, aby organ uznał, że ściąganie długów dokonywane jest z udziałem podmiotu "trzeciego", a nie samodzielnie przez Spółkę. Organ nie zniekształcił zatem stanu faktycznego. Inną natomiast kwestią jest kwalifikacja prawna wskazanej czynności. Organ przyjął, że znajduje tutaj zastosowanie art. 43 ust. 15 pkt 1 u.p.t.u., zgodnie z którym zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do czynności ściągania długów, w tym factoringu. Podkreślenia jednak wymaga, że w wyroku z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1136/13 NSA uznał, że jeżeli czynności monitujące dotyczące udzielonej przez siebie pożyczki wnioskodawca wykonuje we własnym zakresie i nie korzysta w tym zakresie z usług podmiotów "trzecich", to czynności tych nie można zaliczyć do "usług ściągania długów lub factoringu w rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 u.p.t.u. W rezultacie, zdaniem NSA, czynności te będą podlegały zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u., gdyż mieszczą się w pojęciu "zarządzania pożyczkami pieniężnymi przez pożyczkodawcę". Na ten właśnie wyrok powołała się Spółka we wniosku o wydanie interpretacji, uzasadniając zastosowanie w sprawie art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. W skardze Strona zarzuciła w tym zakresie organowi naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., z uwagi na brak odniesienia się przez organ do tego wyroku i zignorowania płynących z niego wniosków. Organ w zaskarżonej interpretacji organ nie odniósł się do powyższego wyroku i zawartej w nim argumentacji, przyjętej przez Spółkę za własną. W ocenie Sądu, w świetle wynikającej z art. 121 § 1 O.p. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego, wyjaśnienie podatnikowi stanowiska organu w kontekście orzeczeń sądowych odmiennie rozstrzygających dane zagadnienie niż zaprezentowane w wydanej interpretacji, winno być przedmiotem wypowiedzi organu. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ, powołując się na wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 326/09, wskazał, że wydanie interpretacji bez odniesienia się do orzecznictwa sądowego nie może sam w sobie prowadzić do jej uchylenia, jednakże w wyroku tym NSA uczynił zastrzeżenie – "chyba że w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazałby, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.)." Zdaniem składu orzekającego, biorąc pod uwagę, że stanowisko NSA zawarte w wyroku z dnia [...] czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1136/13 jest powtarzane również w piśmiennictwie (por. Zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług. Komentarz, pod red. D. Dominik-Ogińskiej, Warszawa 2016, str. 163-164) oraz w innych wyrokach (np. wyroku NSA z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt I FSK 2056/15, wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 312/15) i stanowi jednolitą linię orzeczniczą, a także mając na względzie podnoszoną przez Skarżącą okoliczność, iż w ramach wykonywanych czynności może samodzielnie wykonywać czynności zmierzające do odzyskania długu od pożyczkobiorcy, brak odniesienie się przez organ do argumentacji zawartej w wyroku z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1136/13, przyjętej przez S tronę za własną, narusza art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odniesienie się przez organ do powyższej kwestii dopiero w odpowiedzi na skargę nie może odnieść skutku. Po pierwsze dlatego, że odpowiedź na skargę jako pismo procesowe nie może być traktowane jako aneks do interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę organ powinien odnieść się do podniesionych zarzutów, a nie dokonywać ocen prawnych, które powinny znaleźć się w interpretacji. Po drugie dlatego, że nie można uznać za wystarczające w tym względzie zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenie, że moc obowiązująca wyroków sądowych zamyka się w obrębie spraw, w których zostały wydane. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 w zw. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 4 i art. 209 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (240 zł) oraz uiszczona opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł). Należne pełnomocnikowi wynagrodzenie, w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687), miarkowano na podstawie art. 206 p.p.s.a., i przyznano w wysokości 240 zł. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że obniżenie wynagrodzenia jest uzasadnione, albowiem niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw zawisłych przed tut. Sądem o podobnym stanie faktycznym i prawnym, a wniesione przez pełnomocnika skargi są w swej istocie identycznej treści. Pełne wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego natomiast przyznano w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 579/25.