I SA/Bd 615/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. M. na postanowienie Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. W dniu 02 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że osiąga dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł miesięcznie, z czego pokrywa koszty leczenia w wysokości 200 zł, energii elektrycznej w wysokości 200 zł, butli gazowej w wysokości 50 zł, węgla na opał w wysokości 300 zł, składki na KRUS w wysokości 100 zł, zadłużenia w KRUS w wysokości 500 zł, spłaty układu ratalnego w KRUS w wysokości 150 zł. Ponadto wnioskodawca wskazał na roczne koszty podatku rolnego w wysokości 500 zł. Strona wymieniła 4 osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym. W oświadczeniu dotyczącym majątku wnioskodawca wskazał na dom wielkości 85 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 7,09 ha. Strona nie podała żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dodatkowo w rubryce dochody wnioskodawca wskazał na dochód żony z pracy fizycznej w wysokości 950 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 245 § 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i materialnej strony skarżącej należało uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zatem spełnia przesłanki niezbędne do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja skarżącego jest na tyle trudna, iż uzasadnia umożliwienie stronie obronę swoich praw przed sądem, bez sfinansowania przez nią udziału w postępowaniu sądowym, przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miał fakt uzyskiwania niewielkich dochodów, konieczność utrzymania 4-osobowej rodziny oraz wysokość ponoszonych przez stronę wydatków, w tym kosztów leczenia oraz kosztów wynikających ze spłaty zobowiązań na rzecz KRUS. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata.