I SA/Bd 619/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S.E. M.P.sp. z o.o. w O. na zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 619/09 rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w sprawie ze skargi S.E. M. P.sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego oraz dokonania zwrotu cła postanawia: 1. uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie w sprawie zwrotu kosztów postępowania 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz S.E. M. P. sp. z o. o. w O. kwotę 700 (siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Wyrokiem z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 619/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego oraz dokonania zwrotu cła, określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz S. E. M. P. sp. z o. o. w O. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 20 listopada 2009 r. skarżąca złożyła zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznanych kosztów postępowania. Spółka podniosła, że Sąd błędnie zastosował § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zamiast zastosować § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia. W ocenie skarżącej, Sąd powinien był uznać, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna i stosownie do jej wysokości zasądzić koszty postępowania. Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła aby Wojewódzki Sąd Administracyjny bez przesyłania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wydał we własnym zakresie postanowienie autokontrolne i zmienił zaskarżone postanowienie poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącej kwoty 700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona, która nie wnosi skargi kasacyjnej może wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wskazany środek odwoławczy może być uwzględniony przez wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie w warunkach określonych w art. 195 § 2 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Spółka zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego oraz dokonania zwrotu cła w kwocie 1.949 zł. Od tej wartości przedmiotu zaskarżenia strona wyliczyła należny wpis w kwocie 100 zł, który uiściła w dniu 31 lipca 2009 r. Identyczna wartość przedmiotu zaskarżenia została wskazana przez Dyrektora Izby Celnej w T. w złożonej odpowiedzi na skargę. W okolicznościach niniejszej sprawy, zażalenie skarżącej na zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 619/09 postanowienie rozstrzygające o kosztach postępowania jest oczywiście uzasadnione. Uwzględniając skargę Spółki reprezentowanej przez radcę prawnego, Sąd zobowiązany był - stosownie do art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzec o zasądzeniu na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Celnej w T. kwoty 700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na wysokość tej kwoty złożył się bowiem uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 600 zł. Zasądzona więc w pkt 2 wyroku kwota 340 zł nie odpowiada wysokości poniesionych przez skarżącą Spółkę kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.