I SA/Bd 625/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2017r. postanawia: odrzucić skargę W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sąd pismem z dnia 12 czerwca 2017r. wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a." w dniu 28 czerwca 2017r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 5 lipca 2017r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uzupełniła wymaganego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W postanowieniu z dnia 21 stycznia 2008r., sygn. akt I GSK 2039/06 powiększony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraził pogląd (który tut. Sąd w pełni akceptuje), że niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd dążąc do usunięcia wskazanego braku wezwał skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Doręczenie przesyłki Sądu zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 1 i 2). Z kolei z § 3 cyt. artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji związanej z doręczeniem przedmiotowej przesyłki wynika, że była ona awizowana dwukrotnie, tj. w dniach 14 i 22 czerwca 2017r. Przesyłka oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym, jednakże nie została podjęta w terminie i w dniu 30 czerwca 2017r. została zwrócona do nadawcy, na co wskazuje data stempla pocztowego. Poczta prawidłowo podjęła wszelkie czynności, dokonując jednocześnie niezbędnych zapisów na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wyraźnie wynika, że przesyłkę pozostawiono w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie o tym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zatem należało uznać przesyłkę za doręczoną z dniem 28 czerwca 2017r. W związku z powyższym 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 5 lipca 2017r. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.