I SA/Bd 633/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Liwacz Sędziowie: sędzia WSA Izabela Najda - Ossowska (spr.) Asesor sądowy Urszula Wiśniewska Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] 2005 r. nr [..]. w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę Syg. akt I SA/Bd 633/05 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z [...] 2005r Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...]2004r uznającą zgłoszenie celne o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu z dnia 05.12.2003r częściowo za nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na następujące ustalenia faktyczne i prawne: w dniu 05.12.2003r T. R., jako przedstawiciel J. R., zgłosił w Urzędzie Celnym w B. według dokumentu SAD nr [...] do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu samochód O., rok produkcji 2001, deklarując w polu 33 JDA SAD kod PCN 8704 21 99 1 obejmujący: pojazdy samochodowe do transportu towarowego; pozostałe, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym ( wysoko lub średnioprężnym); --o masie całkowitej nie przekraczającej 5 ton; ---pozostałe; --z silnikami o pojemności skokowej nie przekraczającej 2500cm3; --używane, --o ładowności do 1000kg, zbudowane na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo towarowych ( kombi) do czterech lat. W ramach kontroli prawidłowości klasyfikacji taryfowe jzwrócono się do G.- przedstawiciela producenta pojazdu O. w Polsce z zapytaniem o rok produkcji, rodzaj nadwozia i wyposażenie pojazdu marki O. W odpowiedzi G. poinformowała, że O. o nr nadwozia [...] został wyprodukowany [...]2001r., jako osobowy 5 miejscowy, wobec czego decyzją z [...]2004r Naczelnik Urzędu Celnego w B. uznał zgłoszenie celne dotyczące tego samochodu, z dnia [...]2003r., za nie prawidłowe w części dotyczącej taryfikacji i określił kwotę długu celnego, klasyfikując sporny pojazd do pozycji 8703 (kod 8703 32 90 1) właściwej dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, (inne niż objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. W decyzji określono także prawidłową kwotę podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu ww. pojazdu. W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła dokonanie błędnej oceny prawno-materialnej stanu towaru na dzień zgłoszenia celnego i nieprawidłową klasyfikację pojazdu do kodu 8703 32 90 1 Taryfy celnej oraz oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym przez odrzucenie dowodów przez nią przedstawionych. Wniosła o wystąpienie do G. z zapytaniem czy przedmiotowy pojazd uzyskał homologację producenta jako pojazd ciężarowy z dokładnym opisem stanu faktycznego, przedstawieniem treści tabliczki znamionowej i przesłaniem kopii francuskich dowodów rejestracyjnych. Ponadto zarzucił organowi II instancji naruszenie art. 85 Kodeksu celnego. W związku z twierdzeniem, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy, ale w fabryce został przerobiony na ciężarowy, organ II instancji wystąpił do Urzędu Miasta B. Wydziału Uprawnień Komunikacyjnych o przesłanie dokumentów służących do rejestracji pojazdu marki O., by wyjaśnić i ustalić liczbę miejsc w przedmiotowym pojeździe oraz odpowiedzieć na pytanie czy w momencie zgłoszenia celnego pojazd miał siedzenia jedynie zdemontowane (był niekompletny), czy też nie było możliwości montażu siedzeń, ponieważ w fabryce uchwyty do montażu siedzeń zostały trwale usunięte. Z nadesłanych dokumentów wynikało, że pojazd zarejestrowano jako osobowy z liczbą miejsc do siedzenia 5; w pojeździe zamontowano fabryczną kanapę pasażera wyposażoną w zagłówki oraz fabryczne pasy bezpieczeństwa. Decyzją z [...] 2004r Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. w mocy. Na tę decyzję Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z [...]2004r uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. wskazując, że stosownie do Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 17 grudnia 2002r., w sprawie ustanowienia Taryfy celnej wyróżnia się samochody osobowo-towarowe ( kombi) - pozycja 8703 oraz pojazdy do transportu towarowego - pozycja 8704. Sąd wskazał również, że zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej ( tom V, s.2424) samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego lub kombi mogą występować w dwóch wersjach; jedną z wersji są samochody do transportu towarowego, które mają przejętą "całą bryłę nadwozia z samochodu osobowego lub kombi, z tym, że wewnątrz mają fabrycznie przebudowaną tylną część przestrzeni - dostosowaną do celów użytkowych - przewozu ładunków. Drugą wersję stanowią pojazdy, które mają fabrycznie przejętą bez większych zmian przednią część nadwozia z modelu osobowego danej marki, stanowiącą zamkniętą skrzynię metalową lub typu pick-up, nakrywane opończą albo osłoną z tworzywa sztucznego. W obydwu przypadkach zmiana przeznaczenia samochodów osobowych lub osobowotowarowych i przystosowanie ich do celów użytkowych dotyczy pojazdów z fabryczną przebudową ich tylnej części. Pojęcie fabrycznej przebudowy odnosi się do pojazdów w ich pierwotnej wersji, w jakiej opuszczają wytwórnię, w chwili zakończenia pełnego procesu produkcyjnego i przejęcia pojazdu przez użytkownika, otrzymującego gwarancję producenta. Przy ustalaniu liczby miejsc siedzących w pojeździe decydująca w tym względzie jest obecność kotwiczeń tych miejsc. Aby uznać miejsce siedzące za niedostępne dla użytkownika, jego kotwiczenia powinny być przez producenta pojazdu zaspawane lub osłonięte pokrywami niemożliwymi do usunięcia za pomocą normalnie dostępnych narzędzi. Sąd podkreślił, że istotne w sprawie jest to, czy zmiany dokonane w spornym pojeździe mają charakter przebudowy fabrycznej. Organ odwoławczy nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do argumentu strony, iż tabliczka znamionowa może przesądzić o przeprowadzonej przebudowie fabrycznej, a w konsekwencji o prawidłowym zaklasyfikowaniu spornego pojazdu. Zalecił, by organ celny ponownie rozpatrując sprawę odniósł się również do twierdzenia skarżącego, iż Opel France, a nie G. powinien być właściwym adresatem pytania, czy miała miejsce fabryczna przebudowa spornego pojazdu. Ponownie rozstrzygając sprawę Dyrektor Izby Celnej w T. zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Przeprowadzono oględziny pojazdu oraz sporządzono dokumentację fotograficzną pojazdu oraz tabliczki znamionowej. Następnie organ II instancji przesłał zebrany materiał dowodowy do G. w W. z zapytaniem: 1) Co wynika z treści tabliczki znamionowej? 2) Kiedy nastąpiła przebudowa pojazdu ( w fabryce, czy po jej opuszczeniu) ? 3) Kto dokonał przebudowy i czy był to producent pojazdu? 4) Czy w przypadku przebudowy pojazdu z osobowego na ciężarowy mamy do czynienia z przebudową trwałą ( na czym ona polega) , czy też można przywrócić wersję pierwotną ( w jaki sposób) ? 5) Czy praktykowane jest umieszczanie zapisów o fabrycznej przebudowie na tabliczkach znamionowych przez producenta? Z uzyskanej odpowiedzi wynikało, że przedmiotowa tabliczka znamionowa nie jest tabliczką znamionową producenta; jest dowodem transformacji samochodu z kategorii M1-samochód osobowy na N1-samochód ciężarowy we F., przedstawione na niej dane to: nr nadwozia VIN, dopuszczalna masa całkowita, maksymalna masa zespołu pojazdów, dopuszczalne maksymalne naciski na poszczególne osie, informacje o transformacji pojazdu z kategorii M1 na N1. Przebudowa pojazdu została dokonana po opuszczeniu fabryki a modyfikacji dokonał punkt dystrybucji samochodów we Francji przed wydaniem pojazdu klientowi. Przebudowa samochodu z kategorii M1 na N1 nie jest przebudową trwałą, polegała ona na usunięciu tylnych siedzeń. Informacja o modyfikacji samochodu jest umieszczona na tabliczce transformacji przez punkt dystrybucji samochodów, gdzie przebudowa pojazdu miała miejsce. Na tej podstawie organ uznał, że zmiany dokonane w pojeździe nie mają charakteru przebudowy fabrycznej albowiem nie zostały dokonane przez producenta, ale przez punkt dystrybucji samochodów we F. po opuszczeniu fabryki, a tabliczkę znamionową na pojeździe umieścił punkt dystrybucji we F., a nie producent. Informacja ta ma potwierdzenie we wcześniejszym piśmie G. z dnia [...]2005r, w którym podmiot ten poinformował, że samochód O. został wyprodukowany [...]2001r, jako samochód kategorii M1 - samochód osobowy o numerze homologacji europejskiej [...] z dnia [...]2000r. Z powyższego wynika, że samochód otrzymał homologację stwierdzającą, że O. jest samochodem osobowym. Organ podkreślił, że transformacja pojazdu polegała na usunięciu tylnych siedzeń oraz przebudowa samochodu z kategorii M1 na N1 nie jest przebudową trwałą. Tymczasem Taryfa celna wymaga fabrycznie przebudowanej tylnej część przestrzeni polegającej na dostosowaniu pojazdu do celów użytkowych - przewozu ładunków, a ponadto wymaga, aby kotwiczenia siedzeń były przez producenta pojazdu zaspawane lub osłonięte pokrywami niemożliwymi do usunięcia za pomocą normalnie dostępnych narzędzi. W przedmiotowej sprawie przebudowa pojazdu nie była przebudową fabryczną, a ponadto kotwiczenia siedzeń nie były przez producenta pojazdu zaspawane lub osłonięte pokrywami niemożliwymi do usunięcia za pomocą normalnie dostępnych narzędzi. Ustalenie to potwierdzają nadesłane przez Urząd Miasta B. dokumenty, z których wynika, że przedmiotowy pojazd O. został zarejestrowany jako samochód osobowy HATCHBACK z liczbą miejsc do siedzenia 5. Z opisu zmian dokonanych w pojeździe, będącego załącznikiem do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 31.03.2004r. wynika, że w pojeździe zdemontowano ścianę grodziową, zamontowano fabryczną kanapę pasażera wyposażoną w zagłówki oraz fabryczne pasy bezpieczeństwa. Organ wskazał, że gdyby pojazd przebudowano w fabryce kotwiczenia siedzeń byłyby trwale usunięte i niemożliwym byłoby zamontowanie fabrycznej kanapy pasażera wyposażonej w zagłówki oraz fabryczne pasy bezpieczeństwa. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż OF., a nie G. powinien być właściwym adresatem pytania w przedmiocie fabrycznej przebudowy spornego pojazdu, organ odwoławczy wyjaśnił, że zwrócił się do G., ponieważ firma ta jako oficjalny importer tej marki pojazdów w Polsce dysponuje danymi dotyczącymi pojazdu marki O. Ponadto z pisma z 27.07.2005r. wynika, że G. udzielił odpowiedzi w oparciu o informacje uzyskane z GF.: Service Homologation/TypeApproval General Motors F. [...] Co do zarzutu naruszenia art. 85 § 1 Kodeksu celnego poprzez uznanie przez organy celne, że pojazd marki O. to pojazd z pozycji 8703 Taryfy celnej obejmującej: pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób łącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) organ odwoławczy uznał go za niezasadny. Przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ celny jest czynnością materialno - techniczną, która nie może przesądzać o prawdziwości zgłoszenia celnego. Organ celny zachowuje wciąż prawo do ingerencji w sytuację prawną towaru objętego zgłoszeniem celnym, co oznacza, że w okresie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego może wydać decyzję, w której inaczej rozstrzygnie o przeznaczeniu celnym towaru lub o kwocie długu celnego ( art. 65 § 4 Kodeksu celnego). Organ celny w sprawie ustalił w tym trybie inny niż deklarowany w zgłoszeniu celnym kod sprowadzonego samochodu, do czego był uprawniony na mocy powyższego przepisu. Odnośnie opinii rzeczoznawcy, na którą powołuje się Strona, organ podkreślił, że dotyczyła ona ustalenia wartości rynkowej samochodu marki O.; biegły rzeczoznawca w dniu 08.12.2003r., określił pojazd jako ciężarowy, a w wycenie z dnia 12.12.2003r., będącej załącznikiem do opinii [...] określił ten sam pojazd jako samochód osobowy, rodzaj nadwozia: limuzyna 3 drzwiowa. Z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i jego załącznika wynika natomiast, że jest to samochód ciężarowo-uniwersalny. Zdaniem organu istnieje brak konsekwencji rzeczoznawców, którzy działając na podstawie tych samych przepisów tj. ustawy Prawo o ruchu drogowym określają ten sam pojazd jako ciężarowy, osobowy-limuzynę 3 drzwiową czy też ciężarowo-uniwersalny. Ponadto organ podniósł, że opinia dotyczyła ustalenia wartości pojazdu, a tej organy celne nie kwestionowały. Biegły rzeczoznawca może się wypowiedzieć jedynie co do budowy pojazdu, a nie klasyfikacji pojazdu według Taryfy celnej. Organ podniósł, że kompetencje do wydawania opinii w sprawach klasyfikacji przysługują Radzie Współpracy Celnej. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiono o opinię Rady Współpracy Celnej bowiem okoliczności mające znaczenie dla sprawy zostały stwierdzone zebranymi w sprawie dowodami, wobec czego nie było potrzeby zwracania się w kwestii klasyfikacji do Rady Współpracy Celnej. Należy podkreślić, że Wyjaśnienia do Taryfy Celnej nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, ale są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określenia stawek celnych i ich zmiany w drodze rozporządzenia. Tego rodzaju definicja legalna zawarta w uwadze dodatkowej, uściślającej stosowanie stawki celnej, ma walor normy prawnej. Wyjaśnienia do Taryfy celnej wymagają dla klasyfikacji do pozycji 8704 "fabrycznie przebudowanej tylnej część przestrzeni - dostosowanej do celów użytkowych - przewozu ładunków". Przebudowy takiej nie było ponieważ udowodniono, że pojazd wyprodukowano jako osobowy - 5 miejscowy z homologacją europejską nr [...] z dnia [...], określającą samochód O. jako pojazd kategorii M1- samochód osobowy. Przebudowa, która miała miejsce po opuszczeniu fabryki polegała na wymontowaniu siedzeń, które można było zamontować, bez zmian konstrukcyjnych. Ponieważ po dopuszczeniu do obrotu przywrócono stan pierwotny poprzez zamontowanie fabrycznej kanapy pasażera wyposażonej w zagłówki oraz fabryczne pasy bezpieczeństwa to należało uznać, że klasyfikacja do pozycji 8704 nie jest możliwa. W podsumowaniu organ wskazał, że w dniu zgłoszenia celnego Strona zgłosiła do objęcia procedurą celną pojazd z pozycji 8703 niekompletny (bez siedzeń), który zgodnie z Regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej należy klasyfikować tak, jak wyrób kompletny. Organ odwoławczy wskazał, że do dnia wydania decyzji nie wpłynął żaden dokument z którego wynikałoby, że informacja udzielona przez G. jest błędna Ustosunkowując się do wniosku z dnia 08.08.2005r., dotyczącego zastosowania w stosunku do przedmiotu sporu nowych przepisów celnych organ wskazał, że zgodnie z art. 26 ustawy z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne: do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez RP członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się przepisy dotychczasowe. Strona we wniosku powołała się na art. 85 § 2 Kodeksu celnego zgodnie z którym: jeżeli po dniu przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do obrotu, lecz przed dniem zwolnienia towaru, nastąpiło obniżenie stawki celnej, na wniosek zgłaszającego, złożony najpóźniej do dnia zwolnienia towaru, stosuje się niższą stawkę. W związku z powyższym należy wyjaśnić, że zwolnienie towaru już miało miejsce, a ponadto stawka celna nie została obniżona. W dniu zgłoszenia wynosiła ona 0%. W skardze do sądu administracyjnego skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Skarżący podniósł, że decyzja została wydana na podstawie poświadczenia nieprawdy przez G. Izba Celna 21.06.2005 r wysłała zapytanie do G. dołączając zebrany materiał dowodowy oprócz zdjęć wykonanych przez Kierownika Zmiany p. J. i zdjęcia te zaginęły; nie ma ich w aktach sprawy a Izba Celna nie ma ochoty skorzystać z zdjęć wykonanych przez rzeczoznawcę na terenie magazynu celnego, strona domniema ze przyczyną tego jest fakt że są one niezgodne z oczekiwaniami funkcjonariuszy celnych i dyskredytują w całości odpowiedź G. Na w/w zdjęciach widnieje miedzy innymi specjalna skrzynia ładunkowa, która została zamontowana przez producenta w środku pojazdu co potwierdził nadaniem swojej firmowej tabliczki znamionowej a Izba Celna nie wierzy w tabliczkę. Zdaniem skarżącego na jej podstawie organ mógł stwierdzić, że G. nierzetelnie odpowiedział na zadane pytania. Bo jak można było wymienić w swojej odpowiedzi wszystkie dane zawarte na tablice znamionowej oprócz najistotniejszej "OF." czyli po prostu że jest to tabliczka producenta poświadczająca dokonanie przeróbki fabrycznej przez niego. Skarżący podniósł także, że twierdzenia organu odnośnie osłonięcia mocowań siedzeń tylnych osłonami niemożliwymi do usunięcia za pomocą normalnie dostępnych narzędzi jest niedorzeczne ponieważ w żaden sposób Izba nie udowodniła stronie że takich osłon nie było i nawet jakby były one przyspawane to można je usunąć choćby za pomocą szlifierki kątowej ale nie tylko albo palnika acytlenowego. Skarżący zarzucił także, że sporny pojazd został zarejestrowany jako auto osobowe ponieważ w polskim systemie prawnym nie ma żadnych możliwości prawnych żeby dokonać zmiany konstrukcyjnej przed pierwszą rejestracją a co za tym idzie przedmiotowy samochód został najpierw zarejestrowany jako ciężarowy a w okresie późniejszym dokonano zmian konstrukcyjnych i zmieniono rejestrację na auto osobowe. I W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Należy wskazać, że sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 02 grudnia 2004r wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Sąd w powołanym wyroku podzielił stanowisko organów, co do zasad kwalifikacji pojazdu do pozycji 8704 (czego domaga się skarżący) oraz 8703 (stanowisko organów) podkreślając, że zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej (tom V str 2424) samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego lub kombi mogą występować w dwóch wersjach: - jako samochody do transportu towarowego, które mają "przejętą" całą bryłę nadwozia z samochodu osobowego lub kombi, z tym , że wewnątrz mają fabrycznie przebudowaną tylną część przestrzeni – dostosowaną do celów użytkowych – przewozu ładunków - jako pojazdy, które mają fabrycznie "przejętą" bez większych zmian przednią część nadwozia z modelu osobowego danej marki, stanowiącą zamkniętą skrzynię metalową lub typu pick-up, nakrywane opończą albo osłoną z tworzywa sztucznego. Sąd podkreślił, że w obu przypadkach zmiana przeznaczenia samochodów osobowych lub osobowo-towarowych i przystosowanie ich do celów użytkowych dotyczy pojazdów z fabryczną przebudową ich tylnej części. Pojęcie fabrycznej przebudowy odnosi się do pojazdów w wersji, w jakiej opuszczają wytwórnię, w chwili zakończenia pełnego procesu produkcyjnego i przejęcia pojazdu przez użytkownika otrzymującego gwarancję producenta. Ustalono w sprawie, w oparciu o informację udzieloną przez generalnego przedstawiciela producenta samochodu O. w P., że przedmiotowy samochód został wyprodukowany [...] 2001r jako samochód osobowy pięciomiejscowy. Sąd uchylając zaskarżoną decyzję wyrokiem z 02 grudnia 2004r nakazał uzupełnienie ustaleń stanu faktycznego o stwierdzenie czy zmiany dokonane w spornym pojeździe mają charakter przebudowy fabrycznej, w szczególności przez ocenę dowodu w postaci tabliczki znamionowej zamontowanej przez OF., która zdaniem skarżącego dowodziła przeróbki fabrycznej. Przedmiotowy pojazd w momencie sprowadzenia go przez skarżącego bezspornie zaopatrzony był w przedmiotową tabliczkę znamionową. W uzupełnieniu postępowania, na podstawie informacji uzyskanej od G., ustalono, że przedmiotowa tabliczka nie jest tabliczką znamionową producenta, jest ona tabliczką transformacji samochodu z kategorii M 1 – samochód osobowy na N1 – samochód ciężarowy we Francji; przebudowa samochodu nastąpiła po opuszczeniu fabryki, modyfikacji dokonał punkt dystrybucji samochodów we Francji, przed wydaniem pojazdu klientowi. Ten punkt następnie zamieścił w samochodzie przedmiotową tabliczkę znamionową. Przebudowa polegała na usunięciu tylnych siedzeń i nie stanowiła przebudowy trwałej. Przedstawiciel producenta w Polsce, G., wskazał, że przekazane organowi celnemu informacje uzyskał od OF. Skarżący, nie zgadzając się z treścią udzielonej informacji, złożył przeciwko Spółce G. zawiadomienie do Prokuratury o przestępstwie poświadczenia nieprawdy. Sąd ustalił, że postępowanie to zostało umorzone z uwagi na stwierdzenie, że czyn taki nie został popełniony. Zdaniem Sądu organy miały podstawy faktyczne, by w sprawie przyjąć ustalenie o zakwalifikowaniu spornego auta do pozycji 8703 Taryfy celnej, właściwej dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz wyścigowymi. Ustalono, że pojazd został wyprodukowany jako pięciomiejscowy samochód osobowy a przeróbka, na którą powoływał się skarżący nie była przebudową fabryczną; miała charakter nietrwały i polegała na usunięciu tylnych siedzeń. Skarżący ograniczył się w postępowaniu do kwestionowania dowodów na okoliczność charakteru dokonanej przebudowy zebranych przez organy, nie przedstawił żadnych innych dowodów, które potwierdzałyby jego stanowisko. Gołosłowne więc pozostaje twierdzenie, że tabliczka, zawierająca zapis "OF.", dowodzi, że została zamieszczona przez producenta pojazdu. Stanowisko organów co do taryfikacji celnej koresponduje z innymi okolicznościami sprawy np. zapisami biegłego rzeczoznawcy we wnioskach opinii technicznej i załączniku nr 2, gdzie sporne auto określił jako osobowe. Nadto, niekwestionowaną okolicznością było ustalenie, że w marcu 2004r w spornym samochodzie dokonano przeróbek zmierzających do zmiany jego rodzaju z ciężarowego na osobowy. Z opisu zmian wynika, że polegały one na zamontowaniu fabrycznej tylnej kanapy pasażera wyposażonej w zagłówki oraz fabryczne pasy bezpieczeństwa. Ta ostatnia informacja znajduje wprost nawiązuje do "odczytanej" przez organy treści informacji w tabliczce znamionowej, gdzie organ ustalił, że wynika z niej, iż przebudowa z kategorii M1 na N1 polegała na usunięciu tylnych siedzeń. W wiążącym wyroku z 02 grudnia 2004r Sąd wskazał, że stoi na stanowisku, iż dla ustalenia liczby miejsc siedzących w pojeździe decydujące znaczenie ma obecność kotwiczeń tych miejsc; aby uznać miejsce siedzące za niedostępne dla użytkownika, jego kotwiczenia powinny być przez producenta pojazdu zaspawane lub osłonięte pokrywami niemożliwymi do usunięcia za pomocą normalnie dostępnych narzędzi. Oznacza to, że sporne auto będąc fabrycznie przebudowane powinno być pozbawione wskazanych kotwiczeń; tymczasem z opisu dokonanej później przebudowy nie wynika, by zaistniała potrzeba wykonania takich kotwiczeń, których brak niewątpliwie uniemożliwiłby ograniczenie się w przeróbce jedynie do zamontowania fabrycznej kanapy pasażera. Skarżący na rozprawie oświadczył, że widoczna na materiale fotograficznym (k.17 akt) plastikowa skrzynia ładunkowa była połączona ze ścianą grodzącą przestrzeń dla kierowcy; przy kolejnej przeróbce pojazdu (na osobowy) została usunięta i pozostaje w jego posiadaniu. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd uznał, że organy, po uzupełnieniu postępowania dowodowego, prawidłowo i w sposób pełny ustaliły stan faktyczny w sprawie oraz dokonały prawidłowo jego kwalifikacji prawnej. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.