I SA/Bd 635/12

w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi spółki M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia 13 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do grudnia 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 13 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w T. uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określającą spółce M. (stronie skarżącej) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2004r. i określił wysokość tego zobowiązania w kwocie 18.349.873 zł. Na decyzję organu odwoławczego spółka pismem z dnia 18 maja 2012 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, iż natychmiastowa wymagalność spłaty całej kwoty powstałej zaległości podatkowej, będzie równoznaczna z wystąpieniem nie tylko trudnych, ale wręcz niemożliwych do odwrócenia negatywnych skutków nie tylko dla samej spółki, lecz również dla osób w niej zatrudnionych. Wskazano na utratę płynności finansowej firmy która zmuszona była złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości. W tej sytuacji egzekucja należności wynikających z zaskarżonej decyzji spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki. Dla zobrazowania swojej trudnej sytuacji strona powołała się na dokumenty źródłowe, załączone do skargi w celu uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270, dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku spółki potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje bowiem ubytek w majątku skarżącej, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę fakt, że wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota należności wynosi 18.349.873 zł. O złej kondycji strony świadczą złożone do niniejszej sprawy - w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy – dokumenty, tj. oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach, bilans za lata 2010 i 2011, zeznania podatkowe PIT-36L i załącznik PIT/B za 2010r. i 2011r. oraz postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 29 maja 2012 r. o ogłoszeniu upadłości spółki. Ustalono, że wartość środków trwałych wg bilansu za rok 2011 wynosi 1.341.458,53 zł. Według zeznań podatkowych PIT-36L i załącznika PIT/B za 2010r. spółka zanotowała stratę w wysokości 370.841,77 zł zaś za 2011r. uzyskała dochód w wysokości 25.868,27 zł. W tym kontekście podkreślić należy, że wprawdzie za 2011r. strona uzyskała dochód, jednakże w porównaniu z zanotowaną stratą za poprzedni rok podatkowy nie poprawia to jej sytuacji finansowej. Jednocześnie na dzień 30 kwietnia 2012r. spółka posiadała na kontach bankowych kwotę 106,43 zł. W ww. postanowieniu Sąd Rejonowy podał, że dłużnik stał się niewypłacalny, ponieważ łączna kwota zobowiązań wyniosła około 2.362.387,00 zł. Ponadto spółka nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań i zaprzestała płacenia długów. Wartość majątku spółki wynosi około 4.916.510,00 zł. Znaczna część majątku (nieruchomości ) jest obciążona prawami osób trzecich, lecz istnieje majątek wolny od obciążeń. W tej sytuacji nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwot wynikających z zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi - choćby w postępowaniu egzekucyjnym mogłoby doprowadzić do ewentualnej sprzedaży majątku co z kolei mogłoby skutkować trudnymi do odwrócenia dla strony skutkami. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.