I SA/Bd 641/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za rok 2012 postanowił: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym W dniu 20 sierpnia 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek E. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie E. D. z Okręgowej Rady Adwokackiej w B. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że nie uzyskuje dochodu z gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,82 ha, stanowiącego własność pięciu osób. Wskazał także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2003r. sygn. akt SA/Bd1628/03, w którym Sąd stwierdził, że ze względu na istniejące obiektywnie warunki, nie jest możliwe prowadzenie gospodarstwa. Ponadto skarżący wskazał, że jest schorowany, utrzymuje się z pomocy przyjaciół, zbierania złomu oraz runa leśnego. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Zaważył na tym przede wszystkim fakt, że skarżący pomimo, iż posiada gospodarstwo rolne, to nie uzyskuje z niego żadnych dochodów, utrzymując się jedynie ze zbierania złomu i runa leśnego. Korzysta też ze wsparcia ze strony przyjaciół. Tym samym nie jest w stanie opłacić kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Informacje zawarte w uzasadnieniu wniosku wskazują na trudną sytuację materialną skarżącego, który bez wątpienia zaspokaja zaledwie swoje elementarne potrzeby życiowe. Tym bardziej nie dysponuje on środkami na opłacenie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym ustanowienia adwokata w sprawie, celem zapewnienia dochodzenia pełni praw przed sądem. Na marginesie należy zauważyć, że stronie wielokrotnie przyznawano prawo pomocy w zakresie całkowitym oceniając jej sytuację majątkową. Z wniosku wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa poprawie. Odnosząc się do wniosku skarżącego odnośnie wyznaczenia konkretnego adwokata wskazać należy, że stosownie do treści art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę prawnego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę. W świetle powyższego ocena możliwości wyznaczenia w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu adwokata E. D. należeć będzie do okręgowej rady adwokackiej. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.