I SA/Bd 645/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w B. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanowił: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić doradcę podatkowego. W dniu 09 września 2015r. uzupełniony w dniu 09 października 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Jako majątek nieruchomy wnioskodawca wskazał budynek w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. Oświadczył, że spłaca kredyt z [...]w kwocie [...], który został zaciągnięty na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności. W odpowiedzi na zarządzenie Referendarza sądowego skarżący przedłożył: zeznania podatkowe za lata 2013-2013 z których wynika, że za powyższe okresy wykazał stratę tj. za 2013r. - [...]zł (przychód [...]zł) za 2014r. [...] zł (przychód [...]zł); wyciąg z rachunku bankowego; zawiadomienie o wszczęciu egzekucji oraz umowę pożyczki. Ponadto w piśmie z dnia 06 października wnioskodawca wskazał, że posiada dwa samochody o łącznej wartości ok. [...] zł z czego jeden z samochodów jest niesprawny. W stosunku do skarżącego prowadzone są dwie egzekucje. Jedna dotyczy kwoty [...]zł natomiast druga [...]zł. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, która generuje stratę. Również przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2014r. był niewielki - [...]zł. Na bieżące prowadzenie działalności gospodarczej skarżący zawarł umowę pożyczki z [...]. Nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.